De 9 Finalisten en de prijswinnaars:
Demi Bruggink, 12 jaar
Sneeuw!
Met een dik pak sneeuw voor ons gooien we met sneeuwballen.
Als we even niet opletten maakt m'n opa een foto.
Toen ik later de foto bekeek dacht ik bij mijzelf: waarom vond ik de foto's toen zo erg?
4 jaar later ging ik terug naar m'n opa om samen te schaatsen.
Mijn opa was niet zo goed in schaatsen, “ouderdom!” zei hij.
En net toen zij even niet opletten maakte ik een foto.
Mijn oma haar gezicht had een tintje blauw als de deur van mijn slaapkamer.
Elsje van der Eems, 14 jaar
De zin van het leven op een andere manier bekijken
Alles is hier plat
koeien liggen in de wei
opeens zo in de binnenstad scheen de zon door de wolken
een blanke mankeert niks
en zongebruind is het nou ook weer niet
ik wil ook meer DNA hebben, volle lippen
maar alles is moeilijk in het leven van een mens
geen prooi, geen doel, geen leven
geen nut ik wil slapen
laat me dromen laat me
laat me het gespetter van het water van de waterval horen
het geruis van de wind door de bamboe
en het geblub van de karpers
laat me nog even
rozen zijn tegenwoordig overal, bamboe groeit altijd
echte schoonheid is nergens.
Tara Sreeram, 14 jaar
De kroonprins
Grauw als as was de dag dat de reiziger zou komen
Naar het kasteel, zwart als de nacht
Goud als de morgenzon is de kroon die het hoofd van de koning sierde
Zilver als de maan was de kroon van de prins
Wit, wit als een laken zijn de veren van de eenzame vogel
Gestuurd door de reiziger
In zijn snavel een brief, een stuk perkament
Bruin, kastanjebruin was het raamkozijn
Waar de vogel het eerste zijn pootjes op had gelegd
Herinneringen als dit, van de prins met de zilveren kroon van lang geleden
Maar de koning van nu
In het kasteel, met zijn duistere kerkers
De kroon van zijn vader, glinsterend in het zonlicht
De reiziger uit het verleden is nu zijn raadsheer
En dan
De vogel, de luchtzwerver
Zit nu
Opgesloten in een kooi
Het raamkozijn verzet zich krakend
tegen de huilende wind in het noorden
Maar vooral herinnerde hij zich
Vreemd genoeg
Het prins zijn
Het kind zijn
Winnares High School Music Competition
Renske Dijk, 14 jaar
Daar boven.
Ik blaas wolkjes en
hoop dat je ze ziet
drijven in je helder blauw.
-Ze zijn lichtgrijs als
net leeggeregende wolken
die vermoeid de lucht vervullen.-
En af en toe laat ik een traan druppen zodat je
me voelen zou op je blote huid.
-Een koude aanraking omdat de
warmte verloren was gegaan achter
het eeuwig verblindende wit.-
Ik knoop mijn hulpkreten aan
elkaar en laat ze zakken als het
gouden haar van Rapunsel.
-Pak de gouden vlecht vast en
kom me redden als een prins
want het is hier veel te ver van jou.-
En hij voelde precies hetzelfde en
droomde erover om daar boven te zijn.
Djoeke Ardon, 17 jaar
Parapluriformiteit
er was altijd wel iemand
die niet paste
onder de paraplu
in de klas kon je
hoofden met natte haren
tellen.
Winnares Extra Prijs
Emmeke Bos, 15 jaar
Brandnetels en liefdesverdriet
Ik fietste weg, al zou ik niet
weten waarheen, en de weg
was asfalt en het was te koud
om gras te laten groeien, de
brandnetels lagen maar een
beetje omgeknakt op de weg
liever de brandnetels dan de
vlinders die erbij horen, zoals
je liever geluk hebt dan scherven
waarvan je maar gaat bloeden,
liever afscheid nemen dan
niemand om afscheid van
te nemen
ik bedrieg mezelf als ik zeg dat
het huis niet leeg was, de wind
niet koud, het leven niet uitzichtloos
en ik niet slimmer was dan mijn
broertje - dat mijn broertje niet
slimmer was dan zijn juf, en
dat zijn juf niet meer wist dan ik
dat zou een leugen zijn
want intelligentie is niet zoals
weten, weten is soep koken als
je honger hebt en intelligentie is
na drie keer het recept onthouden
intelligentie is een vloek, weten
misschien evenzeer, maar dat
zou ik weer niet weten, ik denk
alleen aan brandnetels en jou
aan brandnetels en aan jou, ik denk
aan de pijn die het doet om vergeten
te worden - zoiets als een brandnetel
vastpakken met je blote handen -
iets wat later pas gaat schrijnen,
en je kan het niet terugdraaien en
je weet ook heus wel dat die
brandnetel dan niet aan jou denkt
maar jij wel aan die brandnetel
en dat dat allemaal pijn doet, dat
- dat weten we allemaal
Winnares Extra Prijs én Belcampo Prijs
Nic Castle, 18 jaar
Strepen
Strepen wezen op
dagen gevangenschap
meten, kindervrezen,
hongersnood. ’s Avonds
gevangen vissen los
-laten op de koudstenen vloer
en dan nogmaals vangen,
nog een keer. En hoe we
keer op keer
mannensnorren maaiden
rebelse makkers opfraaiden
met rode kinnen, blauwe
holtes, gele vlekken, ze
flikkers noemden.
’s Ochtends woorden zoeken.
Vrouwenfoto’s aan de muur.
Langer moeten werken
voor je sigaretten
dan je nog te leven hebt.
Koningslied
1.
Ze zeiden dat het geen zin had te wachten op,
te vereren. De stoffige kalk op mijn benen moest weggeschud,
de open wond ertussen gestelpt en bestopt met roestbruine lappen
steeds smoezeliger opgepropt tot het beschimmelde theedoeken
leken, stijf, onbuigzaam. Ik ben een trage koning
in dit land, ooit gek van begeerte mijn geslacht
gegooid en geofferd aan zij die enkel vrouwen lustte.
Voel maar, Ida, voel maar, de botten die in
hulzen wonen, waar bijlen van. Voel maar, de leemte waar nu
mannen passen, waar de zon op schijnt.
2.
Ida, ik weet dat je hart vol leugens is. En ik, waar sluit ik me
nu nog voor. Voel je me, Ida? Dit vege
lijf, ziek van honger, onstilbaar snakt het, dit schrapend grommend
gebrek doorsmeuld, Jupiter's aardroerend rotsvuistslag
trillend en sijpelend stroomt het door mijn binnenste. Ida,
lees mijn lot in de ravage van mijn ingewanden, mijn willoos
weerloos ontbrekend lid. Hoor het spreken, het
zegt: Ida, Ida. Lees mijn toekomst in wat er
voor je open ligt.
3.
Dit is de stip op de weg, grond doorkliefd
door karrensporen, het vormeloze dier op het gruis,
kermend, dit is de stip op de weg waar jij overheen
gebogen, zeggend wat, zeggend wat, dit
is de plek waar. Mannen slaken verwoed
zuchten waar ze schreeuwen willen. Dit is de leegte
zonder enig woord dan het jouwe. Hier is geen plaats
voor protest of redenatie. Spreek, Ida.
Spreek.
4.
Ze zeiden dat het geen zin had te wachten
op, te vereren. Wat vertrapt is laat zich eenmaal moeilijk optillen.
De stoffige kalk op mijn benen moest weggeschud, de eeuwig
open wond daartussen bloedwarm met een zweemwalm
van verrotting, bestelpt en gestopt met roestbruine
theedoeken, stijf en onbuigzaam, ruwrafelig aan
de uiteinden. Ik, opstuiven als het poeder waar mijn botten
-bijl van, opstuivend elke keer weer,
omdat, omdat.
De nacht is te laat, of liever laat graag op zich wachten,
loom wachtend tot het dagrest sloom
en stroperig aan
de einder verdampt. Ik, opstuivend elke keer weer, omdat, om
dat. Ik zeul dit bottenhuis voort,
nawee na nieuwgeboren nawee mijn enig tochtgenoot.
F.
Voor Olga en Erik.
Sommige kinderen zijn gepland. Vroeger
dacht ik aan uitgedokterde schema's
met vrijpatronen en uitgetekende cycli
opgehangen boven bed, een hoopje cellen
samengedwongen, samengebonden in een
unie, mensen die mee
-praatten over wie ik zou zijn, dacht genoemd
te zijn naar een hoopje mensen zonder eigen naam,
tot ik een gedicht las
over een vrouw en een man voor wie de wereld, het
leven, de zon en de maan en Orion en
de zwoele zweterige zomernachten met samengeplakte
lichamen, de kop koffie ’s ochtends gemixt met
Coolbest mango dagelijks samengevoegd in afgebroken
kussen, het avondlicht en de middagsores en de
sms’jes van hoe-vreselijk-het-allemaal-wel-niet-is,
de nuchterheid en de dronkenschap, de liefde
en de nutteloze ruzies, al die dingen, elke dag,
niet genoeg waren, niet genoeg zouden zijn, zonder
mij erin.
Josine Kosian, 17 jaar
Een god zonder genade
Dit is geen donkere tijd, althans,
niet donkerder dan normaal.
Slechts een draai van het wiel.
En ik ben hier om te verzekeren,
opnieuw, dat we nooit de controle hadden.
Wat luxe is vandaag, is morgen noodzakelijk.
Deze wereld was nooit goed.
Dus hou mij niet in die waan.
Winnaar Belcampo Prijs
Maxim Roozen, 18 jaar
Wat gebeurt er
’s Ochtends staat er in de krant dat ergens op de wereld
de aarde beefde en de mensen niet eens de kans kregen
om te vallen. Alle huizen en gebouwen bogen voor het land
dat hen levend begroef en de achterblijvers stonden stil
bij wat zich onder de avond wordende hemel voltrok.
Dat dit soort dingen gebeuren, zegt een man in de trein:
we staan stil en buiten zijn de weilanden wit van sneeuw en
maan. Hier noemen ze zelfmoord door middel van trein:
aanvaring met persoon, twee uur vertraging. Als we rijden
laten we de maan achter in de nacht en tonen de kraaien
zwart op wit: er zijn mensen die willen vallen voor treinen
en landen waarin gebouwen vallen op mensen.
Waar ben je
Een vrouw op tv zegt dat een stad
net een mens is. Dan vraag ik me af
welke stad ik zou zijn en naast welke
stad ik wakker zou willen worden.
Wanneer het licht aangaat is het nacht-
leven begonnen in de straten die ik
zoek. De man met de regenjas vraag ik
waar de stad is en hij zegt dat ik hem
net gevonden heb. Samen kijken we naar
vastgevroren spiegelbeelden in de gracht
en zien hoe het ochtend wordt. De nacht
gaat uit en naast mij wordt een stad wakker.
Laten wij een golf beginnen
de straten overspoelen met onze aanwezigheid,
de nachtelijke hitte verdrijven en
het schuim van onze ruggen achterlaten
aan de branding van stad.
Dan leggen we de huizen en gebouwen,
de mensen die wij kennen, het zwijgen op:
‘Jullie lijken wel een golf,’ riepen ze nog.
‘Dat klopt,’ zei ik terug, ‘wij zijn een golf begonnen.’
Overige winnaars die zijn gepubliceerd in de bundel:
Lirenzo Claver, 16 jaar ALLES FLITST WEG
Jonieke Rienstra, 17 jaar Gevangen
Noah van Velzen, 17 jaar Het juk van de oude man
Laura Pool, 15 jaar
Jeffrey van Haaften, 15 jaar Typisch Aron
Priscilla van Rooy, 15 jaar Mijn dierbare droom
Marieke Vegter, 16 jaar
Tegista de Deugd, 15 jaar Zolder
Philip Rozema, 16 jaar Graag willen
Fardau Mulder, 16 jaar
Koen Smit, 16 jaar Ruis
Loren Brouwers, 18 jaar Winterbeweging
Djoeke Ardon, 17 jaar Parapluriformiteit
Mitch Nemmers, 16 jaar Schaduwdieren
Lonneke Slenders,17 jaar
Loes van de Schoot, 17 jaar Een stil gedicht
Laurie de Zwart, 17 jaar Onthoud je mijn naam?
Lotte Selier, 17 jaar Klokkijken
Maaike Schuijt, 16 jaar Gedenken
Marije Franken, 17 jaar Audities
Rianne van Dijk, 16 jaar Schaduwschimmen
Marije Horjus, 16 jaar
Fiona Lauwen, 15 jaar
Johanna Kolk, 18 jaar als alle alarmbellen afgaan
Maria Spenkelink, 17 jaar De regenvrouw
Vera Woldhek, 17 jaar Om 4 uur 's nachts.
Liza Neto Gomes de Almeida, 16 jaar
Jeanine Bronsema, 18 jaar
Roos ten Cate, 17 jaar
Michiel Brouwer,16 jaar Camera
Céline Mahieu, 17 jaar Als ik later groot was
Denise Francken, 18 jaar
Eva Wisse, 17 jaar Non-verbale interactie
Fiona Korthals Altes, 17 jaar De figurant
Roelof Bruls, 15 jaar Mijn ideale(n) boodschappenlijstje
Titus van de Kerke, 18 jaar Staal achter de dijken
Emmeke Bos, 15 jaar Brandnetels en liefdesverdriet
Nic Castle, 18 jaar
Merit Vessies, 16 jaar Ondervraging
Maaike Siegel, 17 jaar Daar gaat ze
Mariëlle Douma, 17 jaar
Marieke Herweijer, 16 jaar Dans
Josine Kosian, 17 jaar Een god zonder genade
Renske Derkx, 16 jaar Zonder jou.
Rianne de Bakker, 17 jaar
Vera van Zoest, 17 jaar Wijze weg
Daan Zeijen, 17 jaar Stilte
Simme van de Lustgraaf, 18 jaar
Fenne Kuppens, 16 jaar Ridder
Maxim Roozen, 18 jaar Wat gebeurt er
Sterre van Aalst, 16 jaar
Sabine de Graaf, 16 jaar Parkeergarage.
Jochum van der Woude, 15 jaar
Charlotte Middelveld, 17 jaar
Esther Mooiman, 17 jaar Genadeloos
Chelsey Buurman, 16 jaar
Anne Schepers 16 jaar Winternacht
Sule Copur, 12 jaar Jij speelt de hoofdrol
Bret Rhijnsburger, 12 jaar Bij de AH
Anke Lens, 12 jaar
Florian Kleinhoven, 12 jaar Letter
Nadia de Haan, 14 jaar Ouders (ruzie)
Elisa van den Bos, 14 jaar Diepzinnig.
Echica de Kruijff, 13 jaar Traan
Gitta Aarts, 14 jaar
Joppe Sikken, 13 jaar
Carmen Smedts, 13 jaar Kralen
Peter Boer, 13 jaar Sneeuw
Vera Tiemens, 14 jaar
Demi Bruggink, 12 jaar Sneeuw!
Vincent Tonkes, 13 jaar Typisch Eduard
Irene Krol, 13 jaar
Elisabeth Kappen, 13 jaar
Maren Herings, 14 jaar
Jolijn van Rossem, 13 jaar Geblazen door onze schaduw
Leon Drenth, 13 jaar Dromen
Elsje van der Eems, 14 jaar De zin van het leven op een andere manier bekijken
Tara Sreeram, 14 jaar De kroonprins
Renze Krol, 14 jaar Ode aan het spoor
Rianne Lam, 13 jaar Het verscheurde samen
Sterre Simons, 14 jaar
Jason Stuve, 14 jaar Tijd
Nadia Buiter, 12 jaar Wasmachineleven
Renske Dijk, 14 jaar Daar boven.
Eva de Bruijn, 13 jaar Voor altijd samen
Bas Smits, 12 jaar Kredietcrisis
Thamar Bos, 12 jaar
Sophia van Rosmalen, 14 jaar Drup
Annelies Boekestijn, 14 jaar RAAK
Susan Schoenmakers, 13 jaar
Olivier Smit, 14 jaar
Jolien Matser, 13 jaar Tijd
Hidde Holtkamp, 13 jaar
Joris Kerkhoff, 11 jaar Lezen
Djim Casander, 13 jaar
Pieter, Riesenkamp, 12 jaar De geest
Hester Wijnia, 13 jaar Bah-mi
© Stichting Doe Maar Dicht Maar