Hoop
De mens is bang voor de duisternis
in de oneindig diepe nacht.
Daarom wordt deze angst
met hoop een beetje verzacht.
Met de hoop dat er meer is
dan alleen dit aardse bestaan.
Want samen met deze gedachten
kan men wat makkelijker door het leven gaan.
En hoewel de nacht geen teken
van enig leven of liefde vertoont,
is heel de mensheid vastbesloten
dat ergens tussen dat zwart een God woont.
Want al zijn er geen bewijzen
die angst gaat wel zo stuk.
En zo wordt die hoop stukje bij beetje
omgezet in hemels geluk.
Sommige mensen rennen weg
Laten alles achter
Zonder reden? Zonder uitleg
Jaren, Maanden, Weken, nachten
Lag ik op jou te wachten
Sommige mensen komen niet terug
Ze zijn bang
Het enige wat je ziet is hun rug
En je wacht nu al zo lang.
Ik ga je achterna sneller kan ik niet
Wat was de reden dat jij mij verliet?
Wat zei je tegen mij 7 jaar geleden
Ik weet het niet meer, ik laat je met rust
Ik bel je op, ik heb je nummer, ik doe het niet
Wat als jij mij door de telefoon heen ziet?
Je ziet angst, verdriet en ik ben boos.
Ik zal wachten voor altijd.. eindeloos.
dood
Als de lucht donker blijft
Als de zon niet meer opkomt
Als de mensen mij verlaten hebben
Dan weet ik zeker dat ik dood ben
De zee van verwoesting en geluk
De zee, zo mooi in het licht van de ondergaande zon.
Zo prachtig, vol van kleur.
Zo helder als mijn mooiste herinnering.
Zo vertrouwd als mijn eigen omgeving.
Mijn zee, zo vol met gevoelens.
Gevoelens, van geluk,
En van totale verwoesting.
Die zee zo donker als de stilte voor de storm.
Zo kil als de koude winterwinden.
De storm onthuld mijn ergste verdriet,
Haalt de grootste pijn naar boven.
Zo beangstigend als mijn ergste nachtmerrie.
Maar wanneer de dag aanbreekt,
En het licht verschijnt.
Het licht, dat is als een reddingsboei.
Die reddingsboei zal ik grijpen.
En het zal me, uit mijn nachtmerrie trekken.
Zodat de golven mij niet zullen overspoelen,
Met een golf van troosteloosheid en verdriet.
All the words, all they said
All the things, that made me
Look bad
All the looks, all the times
I sat alone and I cried
All the time I felt ashamed
Every word that I missed
Every piece you never kissed
Every drip of the rain
Every pain I felt inside
Every thing like dynamite
You never loved me
If I would die
Would they care
Would they cry
Or would they just throw my soulless body away
Tell me dear, what would they do with me
You don't deserve
any tears
You don't deserve
to be my darkest fear
You don't deserve
to see me cry
You just don't deserve it
So this is goodbye
Dood
Als ik dood ben
zouden er dan mensen verdrietig zijn?
zou er iemand om mij huilen?
Zou Iemand mij missen?
Die mij nooit zal vergeten”?
Ik denk van niet
Er is niemand die mij zou missen
Die om mij zou huilen
Als ik dood ben
Ben ik er niet meer
Ben ik weg
voor altijd
ik kom nooit meer terug
Blijf ik voor altijd weg!
Als ik dood ben
Dan heb ik nergens last meer van
Dan heb ik voor altijd rust
Ik zal wel iedereen missen,
maar niemand zal mij missen
Ik rook
ik rook om mijn leven korter te worden
ik rook om mijn stress minder te worden
ik rook om de verdriet minder te worden
ik rook om de pijn minder te maken
ik rook om een stap sneller naar het einde te nemen
Ik droom iets
Het is niet tastbaar
Maar toch voel ik het
Het staat dichtbij mij
Ik droom iets
Het is niet zichtbaar
Maar toch zie ik het
Het staat dichtbij mij
Dromend loop ik verder
Iets volgt mij
Ik kan het voelen
Ik kan het zien
Zielloos
Zo liep ik mezelf achterna
Ik zag je even staan
Zoals ik droomde dat jij stond
Als dagen terug konden
Naar minuten van verlangen
Zou ik je vragen
Hoe je heet
Verloren tijd is nog hier
Als je het verleden omarmt
Want als wij samen zouden zijn
Was het lot niet het lot
En kon mijn tafel
Net zo goed een stoel zijn
Het leven is geen sprookjesboek.
Zoveel jaren heb ik geloofd
in de woorden ‘het komt wel goed’
maar nu je mijn hart hebt gebroken
weet ik; het leven is geen sprookjesboek.
Je hebt een drama opgestart
en het eind is zoek.
Waarom kan ik het niet opnieuw opstarten
nu het is gecrasht, net als een computer
aan-uit-aan en het probleem is weg.
Zo vaak gewaarschuwd maar
mezelf leugens ingefluisterd,
zoveel ruzies waarin ik je heb verdedigd,
naar de waarheid heb ik nooit geluisterd.
We leefden mooier als het mooiste sprookje
maar je hebt het verhaal verbrand
nu is er niks meer van over, alleen
een hoopje smeulend as
(waar ik naast zit te huilen
proberend er weer leven in te blazen,
maar het is tevergeefs.
Ik hoor je lachen op de achtergrond
en huil, ik haat je maar ik mis je.)
Je bent de duivel in het sprookjesboek.
Haha geen gedicht maar laatst gewoon een xtje geschreven ;p
Noem me lelijk en noem me een slet,
maar ik ben liever een hoer want
dan verdien ik nog geld.
Noem me lachwekkend en noem me dom,
maar ik ben beter als jij en jij vindt jezelf
geweldig dus ik ben the bomb.
Roddel over me en maak mijn naam bekend,
maar zodra iedereen je leugens ontdekt
komt iedereen erachter dat jij de grootste bitch bent.
@Marlin
Nee, dit gedicht is NOG niet goedgekeurd, haha. Maar bedankt dat je het mooi vindt (:. Ik heb hem íets aangepast naar pp gestuurd, ben benieuwd of hij goed gekeurd wordt!
Over jou gedicht: Leuk! Ik vind hem niet heel poëtisch of fantastisch, maar gewoon, leuk :). Hij is lekker luchtig, en ik word er blij van (geen idee waarom haha)
@ Renée;
Je gedicht over de rode vlieger, wat mooi zeg! Is dat (wat ik in je reactie las) gedicht niet goedgekeurd op pp ? Tss, dan hebben ze zeker een beetje scheel gekeken, want ik vind 't prachtig. Oké, het kan misschien iets poëtischer maar ik merk daar niks van ik lees het en op sommige stukjes voel je verdriet en op andere geluk, als je begrijpt wat ik bedoel? Ik hou ervan!
Dans- Marieke, dans.
Trek je ballerina-
schoentjes aan en dans,
voordat het te laat is.
Dans- Marieke, dans
en gij zult leven.
(Fluisterde het
duistere toneel haar
-aanmoedigend- toe.)
Haar ballerina-
schoentjes leidden haar
over het opgeleukte
podium toneel,
de roze strikken in
haar chocoladebruine
haartjes maakten haar trots
(haar zenuwen verdwenen
als sneeuw voor de zon)
- en zij danste -
(Het leek alsof zij
bloemen plukte uit
de hemel, de magie
overnam van elfjes)
Het meisje met de
dansschoentjes
leefde.
ik behoef niet eens meer een naam-
een nummer volstaat
voor de witte muren die mij omsluiten
-waar zou je ook een naam voor nodig
hebben als er niemand meer is
om hem te roepen?
mijn haren vormen knopen
als de gedachten is mijn hoofd
als de klitten in barbiehaar-
-ik woon in mijn eigen poppenhuis
met de muren te wit en
de geur van schoonmaakmiddel te sterk-
ik zou soms zweren dat de muren
kunnen praten-
dat ze mijn naam kennen
en dat ze mijn gedachten kammen
zoals jij de klitten in het barbiehaar kamde-
@Loren;
Ja, ik ben nog steeds dezelfde Jolijn;) Het gaat ook niet op pp komen, want het was afgekeurd door Ronald omdat *even zoeken* ik van de hak op de tak ging, en er geen samenhangend gedicht van had weten te maken. Toch bedankt voor het compliment, want smaken verschillen gelukkig. Wanneer is er trouwens weer eens iets van jou te lezen Loren? Ik mis je gedichten al een beetje, ook al zijn het er nog niet zo heel veel die ik gelezen heb.
@Renée;
Wauw, echt schitterend!
Dankjewel Loren! :D Hihi dat vind ik leuk om te horen (:, heb dat gedicht al een tijdje geleden ingestuurd, maar is nog niet gekeurd. Die van vriendschap is wel al goedgekeurd op pp (:.
Tijdens Nederlands moesten we een gedicht schrijven waar het woord 'kus' in voorkwam omdat er hier een of ander kusfestival was. Mijn Nederlandsleraar heeft dus al die gedichten (rond de 150) naar de stadsdichter gestuurd en die heeft die van mij (samen met nog 5 anderen) uitgekozen om voor te lezen op dat festival! :D (dat was gisteren en dat was heel eng want de halve stad zat daar haha) Hij had 2 verschillende rijtjes gemaakt, waaronder 'de origineelste' en 'de beste' en die van mij had een gedeelde eerste plaats onder 'de beste' :).
Dit gedicht was dat dus:
en dan zullen we zwijgen omdat
stilte soms meer zegt dan lippen
ooit zullen spreken. onze duisternis
zal aangaan zoals het licht op
een zolderkamertje knipperend dooft.
- duisternis heeft geen functie
net zo min als honderd woorden
zonder betekenis. dus zwijg,
je ogen zeggen genoeg -
eindelijk zul je ontdekken
dat mijn vingers zo bitter zijn
als giftige suikerspinnen wanneer
ik ze over je blozende wangen
streel. je zult je mijn naam herinneren
en mijn kus vergeten. lippen zeggen
immers niets meer dan stilte
ooit zal kunnen doen
- dus verlaat mijn lippen, ontwijk
mijn blik. je zult niets meer zijn
dan een vergeten kus -
--
Renéé Renée Renée wat wordt je goed;) (ik zei het toch:P) ik houd eigenljk niet echt vande onderwerpen waar je over schrijft maar je schrijft ze zo goed. dat een naa laatste gedicht hier, is mooi mooi mooi, hoop dat hij op pp komt dan reageer ik! en dat gedicht van vriendschap ook erg goed, maar het woord babyroze bij babyroze lippen is voor mij toch net iets over te top (past niet in het gedicht) mag van mij wel weg. ook vind ik de laatste strofe wat afzwakken maar het gedicht is erg goed!
en Jolijn (neem aan dat jij nog steeds jolijn van pp bent) dat gedicht vind ik echt geweldig. echt waar. Alleen ik heb zo het gevoel dat ik het al eerder heb gelezen? .. naja zal wel aan mij liggen. staat nog niet op pp he?
rood is mijn lievelingskleur
dus toen mijn gloednieuwe rode
vlieger rond mijn zevende levensjaar
danste kon mijn geluk niet meer stuk
dacht ik
(maar kleine kinderen denken zoveel
ze geloven dat de lucht altijd blauw
is en kusjes pleisters zijn maar
in werkelijkheid is de lucht grijs
en is sneeuwwitje gestorven)
ik had mijn rode vlieger gekregen
van de grote machtige maar onwijs
lieve koning van mijn wereldje
- mijn papa -
maar toen hij zei dat thuis
thuis niet meer was en hij mama
niet lief meer vond verdween
mijn vlieger samen met mijn papa
in een doos die nu op de spinnige
stoffige zolder staat
(ik dacht ook dat mama's en papa's
voor altijd samen zouden zijn
maar ik had het mis)
en nu -acht jaar later- haal ik
mijn rode vlieger uit mijn oude
stoffige -maar gelukkige- leventje
(niet omdat het waait of
omdat hij me herinnert aan
het feit dat ik ooit geloofde
in een gelukkig einde
nee
rood is mijn lievelingskleur)
ik zal je fluisterend toeroepen
alleen jij zal het horen
verwerpend maar ik zal jouw
schaduw vervagen
- give me back -
ik zal het je niet smeken
in de wetenschap dat je het
in mij zal inkerven
- it's me what you take -
je zult me niet kunnen verwoesten
je hebt het immers al gedaan
- it's me -
geef het me toch terug
al zou mijn wereld
kleurloos zijn
- though only briefly -
laat me toch in
mijn vrijheid geloven
- please -
Heehee,
Ik postte hier laatst een gedicht en heb daar nog geen reacties op gehad. Ik heb hem nu wat aangepast, ik vind hem zelf zo wat mooier. Hoop dat ik nu wel reacties krijg!
het goude licht van de maan
schenkt mij een glimlach,
hoop voor de - nu nog duistere - nacht,
maar ik draai mijn hoofd weg.
de zon bied mij zijn stralen
om weer te schijnen,
maar ik zet mijn zonnebril op
zo ga ik de stralen tegen
en laat het aanbod varen.
ik luister alleen naar de wind
en laat me troosteloos wegwaaien.
-- ? xjes.
@dreamer:
Haha,, ja klopt, ik schrijf nooit gedichtjes
alleen als ik moet slapen en ik me verveel,
dus weet er ook niets van
xx (maar bedankt voor de tips :Z)
@Ashley&Dreamer; bedankt voor jullie reactie :D
--
de dagen zouden zo lang zijn
als mijn slapeloze nachten
wanneer de leugenachtige
waarheid niet langer verborgen
zou blijven in jouw achterlijk
mooie hoofd
ik zou me afvragen welke
idioot de klok uitvond (en
me alleen de irritante tiks
en taks herinneren) tijd
is immers nutteloos wanneer
ik de minuten niet met jouw
aanwezigheid kan vullen
mijn bed zou mijn beste
vriend worden -van twaalf
tot twaalf in een eindeloze
cirkel- zou ik mijn kussen
kussen, omarmen en nat
huilen omdat ik dat niet
langer zou kunnen doen
bij jou
dus ik wachtte tot je
eindelijk zou onthullen
dat de waarheid een leugen
was, dat liefde een sprookje
is, en die alleen bestaan
in mijn fantasie
- maar je zei het niet, je ging
niet, en je zou nooit gaan
mij zien wachten op het
moment dat nooit zou komen,
was immers veel te vermakelijk -
--
hee ik dacht laat ik ook weer eens wat neerzetten.
als tranen stromen
die je niet kunt drogen
als een glimlach op je gezicht
van binnen niet blij is
staat de wereld even stil
zonder na te denken
gebeurt er teveel
om je heen
wordt je fantasie
uiteindelijk werkelijkheid
en is je grootste droom
een uitgekomen nachtmerrie.
reacties please?:$
@ Dienodesia: wat ik er 'voor een' ben? Wat moet ik daar nu weer op antwoorden, haha. ;)
Ik heet Emmeke & ik ben 15 & ik dicht sinds ik nét 14 was & dat is allemaal vrouwelijk ja.
Ik weet niet zoveel van gedichten hoor, ik weet alleen wat ik zo'n beetje vind. (Maar uiteindelijk draait het in 'kunst' toch altijd om meningen? ;)) En en en ik kan best koppig zijn en ook best verlegen maar daar heb ik op internet niet zo'n last van. Het zou ook best vreemd zijn als je verlegen was op internet, denk ik, denk ik, weet ik niet. Misschien komt het wel voor, haha.
En wie ben jij dan? Ik vind je gebruikersnaam leuk, Dienodesia!
@ Dreamer...
Heej, wat ben jij er voor eentje?? :-)
Jij weet zoveel van gedichten!!
Ma je heb helemaal gelijk, je moet het alleen durven zeggen...
Hoihoi, ik zal ook weer even reageren. (@-tjes reactie, tja. ;d)
@Fiona:
Ik vind dat je heel leuk begint met ‘als regendruppels op het raam’, alleen daarna vind ik je afzwakken. Kan ik naar je blijven kijken/kan ik blijven twijfelen/wat ik nu voor je voel/is het haat/is het liefde -> dat is allemaal niet zo bijster interessant. Als in: het is niet echt origineel en het is ook niet echt beeldend, en die twee dingen kunnen iets voor mij interessant maken.
‘Van de zinnen die snijden van binnen’, wat ik leuk vind is de rijm die je daarin gebruikt. Ik weet niet hoe dat soort rijm heet, maar het komt in dit geval niet al teveel over al dwingende rijm (dat het er alleen lijkt te staan om te rijmen: onnatuurlijk overkomt).
Ook daarna vind ik je weer afzwakken. Vooral vanaf ‘wil ik jou/wil ik jou niet’, misschien had je ondertussen weer terug kunnen gaan naar je regendruppels. Of naar iets anders om er een vergelijking/beeld mee te maken. Of het minder ‘saai’ kunnen opschrijven, dus bijvoorbeeld door het te omschrijven als:
‘je stoot me af trekt
me aan, in een eeuwig ritueel’
Dat is al iets minder ‘voor de hand liggend’ als wil ik je wel, wil ik je niet.
En ook je eindregel vind ik niet mooi. Sowieso houd ik niet echt van dat soort vragen in gedichten. Misschien had je ervan kunnen maken ‘vertel het me/alsjeblieft’.
@Little:
Wat ik érg jammer vind aan je gedicht is dat het allemaal erg bevelend overkomt. ‘Doe dit, doe dat, wees gelukkig, lach veel, huil niet’, en daar voel ik me niet prettig onder. In plaats van:
‘neem een stap
de wijde wereld in,
durf te dromen,
te genieten’
Kun je er ook van maken:
‘je zou een stap
moeten zetten
de wijde wereld in
en dromen van
alle dingen
die er zijn’
‘Je zou een stap moeten zetten’ klinkt namelijk al minder bevelend als ‘neem een stap’.
Daarnaast houd ik niet zo van de korte regels die je gebruikt. Het zijn allemaal niet erg bijster originele vondsten ‘geniet’ en ‘droom’ en ‘volg je hart’ en ‘geloof in jezelf’, die hoor ik zo vaak! Terwijl als je het een klein beetje uitbereid:
‘droom van alle dingen’
‘geniet van alle kleuren
van de regenboog’
kom je al nét wat verder qua beelden en dingen, dan is het meer dan alleen maar woorden. Alleen zou ik het nog wat mooier vinden als je niet de standaard dingen opnoemt (volg je hart) maar het allemaal wat origineler brengt
‘volg de kromming van
een regenboog
tot een pot
vol gouden dromen’
I.p.v. volg je hart of durf te dromen. Want als je de regenboog gaat volgen tot je een pot goud tegenkomt dan ben je waarschijnlijk ook wel bezig met het volgen van je dromen. ;)
Oftewel: jammer van de ‘dwang’ die ik erin voel, en het mág wel wat origineler, hoewel ik het verder een redelijk gedichtje vind. Slecht is-ie niet.
@ladybabs:
Ik vind de vergelijkingen die je maakt heel mooi! ;)
Alleen het steeds herhalen van ‘laat me niet’ maakt het in mijn ogen een beetje simpel. Een simpele, ehm, vorm, voor verder heel mooie vergelijkingen. Misschien kun je er iets aan toevoegen en dat ‘laat me niet’ wat (meer) weglaten?
Laat me niet
Huilen met tranen op
wangen die branden
en zwijgen met adem op
lippen die woordloos bewegen
en laat me toch niet
schreeuwen met geluiden op
muren van handen op hoofden
~
Zoiets, alleen dan mis ik een ‘einde’. (En daarbij vind ik de herhaling van ‘op’ ook niet zo.) Dus mijn voorkeur gaat ernaar uit om een paar ‘laat me niet’s weg te laten en het wat minder in die vorm te stoppen (die ik niet mooi vind) en er dan iets van een einde bij te doen. En die hoofdletters weg te halen, hihi. ;)
Maar je vergelijkingen/beelden zijn heel mooi! (:
@Renée:
Ik vind dat je prachtige beelden beschrijft!
‘als vers
gemaaid gras in augustus
en haar krullende haren
ruiken naar neuriënde vogels
op een eerste lentedag
alleen zij kan blindelings
het patroon op mijn hand na-
tekenen’
Vooral die vind ik erg mooi! Maar naarmate je gedicht vordert vind ik het toch wel wat (te) zoetsappig worden allemaal. Niet zo realistisch meer - het is gewoon té perfect. Het is allemaal zo goed en prachtig, en er zit ook geen ‘maar’ aan, er is geen afscheid, er is geen verdriet, en dat vind ik jammer. Het is natuurlijk erg leuk om zo’n gedichtje te krijgen (zonder negatieve punten) maar om het te lezen is dat wat minder interessant. Maar verder is-ie heel goed!
@Ashley:
Leuk gedichtje! ;)
Schrijf je vaker of niet? Het komt zo over alsof je normaal nooit schrijft, ik weet het niet.
Ik vind de herhaling van ‘ooit’ wel een beetje erg voorspelbaar worden, en dat is jammer. En je rijm komt ‘gedwongen’ over: alsof het daar alleen maar staat omdat het rijmt. Dat is natuurlijk bij elk rijmgedicht wel zo, maar het is het móóist als het natuurlijk lijkt, alsof dat woord ‘toevallig’ rijmt! En daarnaast vind ik het geen bijster origineel gedicht, en dat is ook best jammer. Meestal zijn originele gedichten leuker om te lezen. Maar als je nooit schrijft is-ie best aardig. (:
@reneé:
Ik vind je gedicht echt leuk, je kan het ook gebruiken als liefdes gedicht :$$
maarja daar denk ik nu aalleen maar aan $$
xx (A)
Heeii,
dit gedichtje kwam in me op :
Ooit zullen we samen zijn, diep in de nacht
Ooit delen we onze pijn, wat niemand had verwacht
Ooit zullen we alles delen, wat ons lief is en wat niet
Ooit delen we ons geluk, en ons verdriet
Ooit waren we onzeker
Ooit waren we klein
Maar ooit op een dag
Zullen we voor altijd samen zijn
xx Ashley,
Laat even een reactie achter wat je er van vind als je wilt (a)
dit gedicht is nog niet goedgekeurd op pp, maar ik ben nogal nieuwsgierig naar reacties whehe :$
--
Vriendschap
haar lach klinkt als vers
gemaaid gras in augustus
en haar krullende haren
ruiken naar neuriënde vogels
op een eerste lentedag
alleen zij kan blindelings
het patroon op mijn hand na-
tekenen en me aan het huilen
maken doordat we buikpijn
hebben van het te harde lachen
(maar zij mag dat)
haar babyroze lippen weten
altijd de juiste woorden te vormen
die ze als een katoenen zakdoekje
over mijn betraande wangen streelt
als ik een blauwtje heb gelopen
want alleen van haar kan ik zeggen
dat ze altijd voor me klaar staat
om een handje vriendschap mijn
richting uit te gooien
- en dan is het leven zoveel beter
La gedicht gaat over een jongen die naar beneden komt en zijn lief is al weg. Ik ben niet helemaal zeker over het 1e stukje tussen haakjes, maar ik wilde zoiets er graag tussen om te laten zien dat ze elkaar goed kennen en toch van elkaar houden ondanks sommige tekortkomingen. En ja het meisje drinkt bier en rijdt auto :p Net als mijn moeder die ook maandelijks een bekeuring heeft
Hi :) Ik wil graag een tip of reactie op mijn gedicht, ik wil het op pp gaan posten
Wil geen duizend woorden
Wil alleen maar jou
Wil 't niet nog eens horen
Wil alleen zeggen dat ik van je hou
Wil je wel geloven
Je glimlach lijkt oprecht
Wil je me beloven
Wil je nooit meer weg?
Hee, ik weet niet of jullie mij nog kennen maar ik wil nog graag een gedicht posten. mag ik reacties?
neem een stap
de wijde wereld in,
durf te dromen,
te genieten,
volg je hart,
geloof in jezelf,
durf te leven,
te genieten,
hou jezelf niet verborgen,
draag geen masker,
wees je zelf,
en geniet,
het licht van de maan
schenkt mij een glimlach,
hoop voor de nacht,
maar ik draai mijn hoofd weg.
de zon bied mij zijn stralen
om weer te schijnen,
maar ik zet mijn zonnebril op
om de stralen tegen de gaan
en laat het aanbod varen.
ik luister alleen naar de wind
die mij weg laat waaien.
_________________________________
hoe zou 't zijn als ik zou gaan ?
weg van hier, geef me vleugels
- of een mes -
en ik ga naar een plek
hier ver vandaan.
ik zal me jullie herinneren,
zal op jullie neerkijken,
aan jullie denken van jullie
houden, stiekem.
maar wie zal me missen ?
de enige reden dat ik hier nog ben;
vrienden en familie;
ze hebben me nodig
ik hou van mn ma van mn pa
mn zusje en mn broer,
mn beste vrienden
die altijd naast me staan
maar als zij er niet waren,
was ik gegaan.
@Crimson
Als je bij het derde blad van het archief van online ketting dichten
kijkt zie je rond 30 maart een aantal gedichten over dichten
ik hoop dat je er wat aan hebt
suc6 -xxx- naomi
Als regendruppels op het raam,
Kan ik naar je blijven kijken.
Kan ik blijven twijfelen
Wat ik nu voor je voel.
Is het haat ,
Is het liefde.
Van zinnen die snijden van binnen.
Tot liefdevolle blikken,
Die me keer op keer kleuren.
Wil ik jou,
Wil ik jou niet.
Als jij me aankijkt,
Kun jij me dan het antwoord geven?
Reacties??
T is weer een tijdje geleden dat ik hier was zeg, maar wat veel mooie gedichten zijn erbij gekomen! Echt prachtig!
Ik had een vraagje, ik zoek een gedicht over dichten zelf. Dus een gedicht dat dichten beschrijft ofzo. Ik wou zelf wat schrijven maar het lukt nog niet echt, dus als ik jullie gedichten lees kan ik daar misschien wel inspiratie uit halen. Ik neem niets zomaar over, ik lees ze alleen voor de inspiratie, dat beloof ik.
Als je een al bestaand gedicht kent over dichten, ook helemaal top, ik wil het graag lezen.
Xx
ooit blies Hij de woorden in mijn
gitzwarte lichaam - ik besta,
leef, ben het lichtpuntje in het
donkerste plekje van ieder mens -
het duurde amper een seconde
of Hij was weer verdwenen.
- alsof Hij er nooit was geweest -
je zou veronderstellen dat het
een droom, fantasie of hopeloos
gebed was, en me naïef vinden als
ik zou zeggen dat Hij een handje
geluk in mijn ogen heeft geblazen.
(zoals Klaasvaak dat iedere nacht doet)
- nee, ze zijn beide slechts een geruststelling
dat je de volgende dag weer wakker zult worden -
maar sinds die ene seconde kijk ik
steeds vaker bij mensen naar binnen
(ik heb altijd gedacht dat pupillen zwart
waren) en zie ik een helder wit fonkelend
sterretje dat me bijna smekend aankijkt
en me weer dat ene gevoel lijkt te geven.
- Hij bestaat -
dus laat me maar leven in de
duisternis zodat ik kan geloven
in het licht dat Hij me ooit heeft
beloofd.
Ik hoop dat doemaardichtmaar mensen ook dit berichtje lezen,
ik heb namelijk een mailtje naar dmdm gestuurd een tijd geleden maar nog geen antwoord,
ik vroeg mij namelijk iets af met betrekking tot de leeftijdsgrens van de wedstrijd
als je iets inzend wanneer je 18 bent en op de middelbare school zit, maar op de deadline van de wedstrijd net 19 bent mag je dan toch nog meedoen? (je voldoet dan in principe aan de eisen, 18 jaar en op de middelbare school) Ik zit dan wel in of net na mijn examentijd als ik iets instuur.
Ik vind je tweede versie duidelijk beter dan de eerste, dus wie weet!
Dankjulliewel! :D
De eerste versie is afgekeurd, dus ik heb hem wat aangepast. Hoop dat hij nu wel erop komt!
Liefs.
@ Renéé wat is je gedicht goed!! Je gaat vooruit zeg! ik heb nu geen tijd om heel uitgereid te reageren maar ik hoop dat hij nog op pp komt dan zal ik wel reageren als ik hem zie!
@ Renée; wat een prachtig gedicht! ik vind het mooi hoe je de dingen omschrijft en de beelden beschrijft, echt mooi :)
@ Daphne141; dankje voor je advies. ik zal 't eens proberen :)
next time.. heb 't nu heel druk met school & een van m'n beste vriendinnen is morgen jarig dus cadeau maken (heel creatief: het zal jullie niks interesseren maar ze wilde een "aap in een kooi" zei ze voor de grap, dus ik met m'n crea bui heb van een schoenendoos een kooi gemaakt (met tralies en al) heb 4 mini-balonnetjes aan een knuffelaap zijn hand vastgemaakt en hem in de kooi gezet. banaan erbij, kaart (met natuurlijk een aap op de voorkant) en tadaa!)
sorry voor mijn eh, oninteressante verhaal ?
xkus.
Streling
Het prijskaartje aan mijn topje
op de grond was de enige getuige
van het voorval op mijn slaapkamer.
-het roze bloemetjesbehang leek zo onschuldig-
Vingers gleden over huid waar
duidelijk een bordje 'verboden
toegang' op stond en verdwaalden
tussen onze lichamen.
-mijn rokje draagt een groot geheim met zich mee-
Hij kuste me giftige klapzoenen toe
en zijn warme omhelzing was ijzig, kil,
verontrustend. Ik was bang.
-bang dat ik niet meer van hem kon houden-
Enkel de vochtige wegen op mijn wangen
gilden "STOP!", maar hij hoorde slechts
hoe mijn adem steeds sneller mijn longen
verliet.
(Hij zei dat dit liefde was)
-dom meisje-
Uhm een gedichtje van mij wat ik net geschreven heb, omdat ik me niet heel fantastisch voel op het moment (understatement). Maarrem ik twijfel of ik er nog een strofe bij moet schrijven of gewoon bij 3 moet laten. Let me know ;)
Laat me niet
Huilen met tranen op
Wangen die branden
Laat me niet
Zwijgen met adem op
Lippen die woordloos bewegen
Laat me niet
Schreeuwen met geluiden op
Muren van handen op hoofden
Renée ik vindt deze wel en mooie
Het prijskaartje aan mijn topje
op de grond was de enige getuige
van het voorval op mijn slaapkamer.
Vingers gleden over huid waar
duidelijk een bordje 'verboden
toegang' op stond en verdwaalden
tussen onze lichamen.
alleen die ander die er ook bij staat mist iets
want het komt nogal vaag voor de dag
als ik het vandaag zo lees.
maar voor de rest is het een mooi beest van en rijm
alleen nog wat puntjes op de I
dus spaar geen muntjes en lees dat gedicht opnieuw er kan en kleine verbetering in want het vult elkaar maar half aan.
advies alleen (knipoog)
Het prijskaartje aan mijn topje
op de grond was de enige getuige
van het voorval op mijn slaapkamer.
Vingers gleden over huid waar
duidelijk een bordje 'verboden
toegang' op stond en verdwaalden
tussen onze lichamen.
-rokjes dragen grote geheimen met zich mee-
De regendruppels tikten op het raam en
schreeuwden voor mij om hulp. Zijn lippen
om de mijne geklemd, zijn vingers op zoek
naar zuurstof.
-of iets anders-
Enkel de vochtige wegen op mijn wangen
gilden "STOP!", maar hij hoorde slechts
hoe zuurstof steeds sneller mijn longen
verliet.
(Hij zei dat dit liefde was)
-dom meisje-
--
Ohw ik zie nu ook dat bij mijn vorige gedicht iets fout is gegaan met de enters :$, dus bij deze:
--
de wolken schuiven langzaam
in elkaar (net als onze vingers
-ooit) maar vinden uiteindelijk
hun eigen weg door de helder
blauwe lucht vanuit mijn
slaapkamerraam
-het leek allemaal zo duidelijk
ik hield van jou en jij van mij(n
liefde voor jou)-
de zachtuitziende schapenvachtjes
lijken vredig over het water
te dobberen -niets vermoedend
over de opkomende storm die
hen uit elkaar zal rukken
verbrijzelen en vissen of
konijntjes van ze maakt-
zelfs de vogels zullen dwars
door hen heen vliegen en een gat
maken in hun linkerborst (ze laten ons
v
al
len)
En dan ben je niets
meer dan een vlek
in mijn herinneringen
zoals de vogelpoep
op mijn (ooit zo)
heldere slaapkamerraam
Dit gedicht is nog niet goedgekeurd op pp, maar ik ben toch wel benieuwd naar jullie mening.
--
de wolken schuiven langzaam
in elkaar (net als onze vingers
-ooit) maar vinden uiteindelijk
hun eigen weg door de helder
blauwe lucht vanuit mijn
slaapkamerraam
-het leek allemaal zo duidelijk
ik hield van jou en jij van mij(n
liefde voor jou)-
de zachtuitziende schapenvachtjes
lijken vredig over het water
te dobberen -niets vermoedend
over de opkomende storm die
hen uit elkaar zal rukken
verbrijzelen en vissen of
konijntjes van ze maakt-
zelfs de vogels zullen dwars
door hen heen vliegen en een gat
maken in hun linkerborst (ze laten ons
v
al
len)
En dan ben je niets
meer dan een vlek
in mijn herinneringen
zoals de vogelpoep
op mijn (ooit zo)
heldere slaapkamerraam
--
@ Ellen: ik houd normaal niet zo van gerijmde gedichten, maar deze vind ik best goed.
@ Marlin: Het is een gedicht zonder beelden, dat is jammer, maar je weet wel wat je wilt zeggen misschien kun je daar beelden aan koppelen?
Hier een slordige eerste versie van een nieuw gedicht:
genoeg is nu
jou toekomstoptimisme is als acht
traptreden tegelijk alsof
sinaasappels paars kunnen worden
jij fluit wel hoger maar
denk je echt dat de zee je helpt bij het vissen
misschien kun je beter niet wachten
auto’s kunnen altijd keren en
ik ben er toch
ik breng je tevreden
reacties?
Misschien is dit niet echt een mooi gedicht, maar het beschrijft precies hoe ik me nu voel. Alles wat fout kan gaan lijkt op dit moment ook fout te gaan.
Hier is mijn gedicht:
Grootste geheim
doorverteld, uitgelekt.
Wilde het zo graag
verzwijgen.
Ik geef jou alle schuld
heb geen geduld
voor je duizenden sorry's,
want achteraf sorry zeggen
voelt nu als je
verontschuldigen nadat je
iemand doodgeschoten hebt.
Dit voelt zo verlept.
Met één geheim,
mijn leven verpest,
zo voelt het nu
jij hebt je mond
voorbij gekletst
met een paar woorden
mijn leven verwoest,
ik hou mezelf
niet langer koest, ik
houd mezelf niet in bedwang
ik geef toe
ik ben bang
voor alle gevolgen
die nu gaan komen.
Dingen komen en
dingen gaan, ik
geef toe;
je hebt me verslagen.
Ik ben dood, al leef ik nog.
Laatste deel twee personen
Zwetend lig ik
op iets zachts
handen klam
ben gewoon gespannen
door die twee mannen
ik raak zo overspannen
ik slik
terwijl ik
naar adem snak
het was een droom
ik lig in bed
bevend
uit mijn droom gered
ik ben gelukkig nog levend
Liefs Ellen
Een poosje geleden vroeg ik wat jullie dachten wat ik wilde zeggen met dit gedicht en zei ik dat ik later mijn bedoeling zou posten:
Bij het schemerlicht van mijn fietslamp
Zoek ik mijn spiegelbeeld
In plassen en natte straatstenen
Ergens onderweg
Ben ik je verloren
Toen tulpenbossen en lieve woorden
Even echt van mij leken te zijn
Maar nu heb ik zelfs geen zicht op
Degene die ik dacht dat ik was
Verschillende mensen hebben gereageerd en allemaal komen ze wel in de buurt van wat ik wilde neerzetten. Ik ben blij dat mijn gedichten ongeveer zo overkomen als ik zelf in gedachten had. Ik bedoelde er namelijk mee dat als je je anders voordoet dan je bent en je je daar van bewust wordt, je eigenlijk helemaal niet meer weet wie je bent.
----------------------
En hier een korte krabbel, wat niets met het bovenstaande te maken heeft;).
waar zijn die
waxinelichtjes
in je ogen
ze staren
als koud geworden thee
@Marlin
wat een goed gedicht!
alles komt gewoon naar voren
en maakt je van de situatie bewust...
maar kmoet nu naar school!
Liefs Ellen
Er zitten krassen in het tafelblad
- gemaakt van eikenhout -
weggeschraapt met scherpe messen
ieder raakt bedolven onder
snippers eikenhout.
Woedebuien niet uitgesproken
maar letterlijk ingehakt,
snijdend en stekend, het mesje
klakkeloos weggezakt
in het eikenhout.
Het tafelblad kapot
de tafel bladdert
niks te zien van
- ooit gladgestreken -
eikenhout.
x '
Ik hoop dat doemaardichtmaar mensen ook dit berichtje lezen, ik heb namelijk een mailtje naar dmdm gestuurd een tijd geleden maar nog geen antwoord, ik vroeg mij namelijk iets af met betrekking tot de leeftijdsgrens van de wedstrijd
als je iets inzend wanneer je 18 bent en op de middelbare school zit, maar op de deadline van de wedstrijd net 19 bent mag je dan toch nog meedoen? (je voldoet dan in principe aan de eisen, 18 jaar en op de middelbare school) Ik zit dan wel in of net na mijn examentijd als ik iets instuur.
@Jolijn; Dat dacht ik al ehel snel op te kunnen maken uit je gedicht. Ik heb hem super vlug gelezn dus tja... ;) Druk met school he?! :P
@Luna;
Ja, ik weet dat ik cijfers moet uitschrijven, maar dit is als in een tijd, bijvoorbeeld op een bordje. Dus ik vind het mooier met cijfers;)
@Jolijn;
Cijfers altijd altijd altijd uitschrijven! Nou weet ik niet of dat ook in dit verband moet, sorry gedicht niet gelezen, maar ik zal er wel even om denken als ik jou was ;)
En nou ga ik weer leren
@ Luna
al begrijp ik wel wat je bedoelt, zal de volgende keer proberen
tnx voor alle reacties!
@ Jolijn
en terwijl je voeten trappen
op glassplinters
van roze brillen en roemrijke verledens
ben je langzaam bezig
te veranderen
in een voorwerp
wat niet eens meer gevonden wil worden
dat vind ik het mooiste deel
ik heb geen idee waarom, ik heb niets met de eerste 2 strofes etc. maar ik d8 ik moet even uit beleefdheid helemaal lezen en ik snapte iets van wat jij opschreef...
maar verstop je niet, kom voor jezelf op, probeer ergens kracht uit te putten
en duw je niet in een hoekje
je wordt daar niet beter van
ik ben zelf heel erg van de gedichten met rijm, ook al is dat niet verplicht en soms maak je het gedicht door rijm heel erg slecht omdat het eruit ziet als verplichte rijm...
dus ga door met dichten als dat je hart lucht, want zitten in dat hoekje
met je rug gebogen, dat helpt niet!
Liefs Ellen
gevonden voorwerpen
mijn tranen zijn gebroken als
de glazen van mijn roze bril
ik had ze toch al zwart geverfd
-de brillenglazen
bedoel ik dan, niet mijn tranen-
dansen door een spiegelgalerij
een tentoonstelling van verlorenen
gevonden voorwerpen afdeling
-geopend van 7.00 tot 23.00-
maar als er niemand is die je kwijt is
hoe kan je dan gevonden zijn?
het is als rennen over wegen
die je niet kent
je denkt dat ze allang weg zijn
en je eindigt totaal van de kaart
op vergeten landweggetjes
waar je liever
nooit gekomen was
en terwijl je voeten trappen
op glassplinters
van roze brillen en roemrijke verledens
ben je langzaam bezig
te veranderen
in een voorwerp
wat niet eens meer gevonden wil worden
-ongevonden voorwerpen
geopend tussen 7.00 en 23.00-
---
Gewoon een uitprobeerseltje, ik wil graag kritiek, dus wees niet bang om iets onaardigs te zeggen;)
@ Luna
wat je niet weet is dat dat gedicht uit drie delen bestaat en dat maar 1 deel is ;)
2e deel is niet zo sterk... maar goed:P
vervolg twee personen
Daar stond ik dan
alleen
zo bang voor die man
waar kon ik toch heen
ik zag geen boom
om achter te verschuilen
een natte stroom
ik begon te huilen
het werd zwart
het was te zwaar
ik lag daar
voelde overal pijn
angst in mijn hart
waar zal ik straks zijn
@Ellen,
Ik had je reactie al eerder gelezen hoor! Alleen is het bij mij op school ontzettend druk dus schiet reageren op gedichten (en op andere sites) er nog wel eens bij in. Nou zit ik echt niet elke avond super hard te leren maar ik kan ook niet elke avond uitgebreid dingen beantwoorden, dan heb ik zelf zoiets; Beter niet reageren dan een stom antwoord. Zoals; Mooi hoor! Super goed gedaan maar ik ben nu druk aan het leren dus vandaar korte reactie. Dat doe ik wel eens maar ik vind dat jullie beter verdienen! (zolang mijn lange reacties beter/goed verdienen, maar dat terzijde)
Over doemaardichtmaar festival, dat was erg gezellig/leuk. Zelf vond ik roosbeef en kapthein (ofzo) niet zo leuk. Dat was wel jammer. Ik ben ook de anderen misgelopen, wij gingen meteen naar huis namelijk. Het was wel erg leuk hoor!
Over je gedicht twee personen. Hm ik kan er niet zoveel uit opmaken eigenlijk. Wat wil je er mee zeggen? Twee mensen die uit de auto stappen op je af lopen en gierende banden als de auto weer wegrijd. Het is wel heel abstract. Je kan heel veel zelf in vullen, bijvoorbeeld dat je ontvoerd bent ofzo (door die gierende banden en dat je weg wilt) maar je had wel meer mogen vertellen. De omgeving had je misschien meer kunnen beschrijven en/of dat je een moment pakt, bijvoorbeeld (als het gaat over een ontvoering) dat ze bij de arm word gepakt of dat hij spuugt in haar gezicht. Dat idee. Ik heb ook ergens zo'n soort gedicht, wacht ik zoek hem even. Misschien dat je daar wat aan hebt.
~~~~~~~~~~~~
Begeerte
Zacht sla ik mijn ogen toe
Even niet denken
Aan je handen om mijn middel
- het blad dwarrelt van de boom
Stil blijft hij daar liggen
Tot hij eindelijk word opgeruimd-
Je handen zakken verder
Ik wil je tegen houden, schreeuwen
Maar je pakt mij beet
- het zachte snoepje
Smelt op de tong
Terwijl hij zacht word doorgeslikt-
Door te denken
Aan de kleine dingen
Verzacht mijn pijn
Maar je vieze ogen
Vol begeerte
Blijven mij achtervolgen
~~~~~~~~~~~~
Niet dat dit gedicht zo geweldig is ofzo, begin periode dat ik echt bezig was met dichten :P, maar zo krijg je waarschijnlijk een beter beeld van wat ik bedoel. In dit gedicht staan zijn ogen centraal en beschrijf ik dat ze aan andere dingen gaat denken ondertussen. Ook laat ik er mee zien dat de tijd voor haar stil lijkt te staan maar de wereld om haar heen wel door gaat. Probeer het gedicht eens te herschrijven op zo'n manier!
@Hilde; je idee is leuk, maar ik mis strofes en net die enne twinkeling die dit gedicht speciaal maakt. De wending van het vallende blad. Een blad kan je gebruiken op een manier dat hij laat zien dat iemand aftakelt, op zich kan je dat wel halen uit je gedicht. Het blad vaart weg, hij raakt de goede weg kwijt. Door eerst te beschrijven dat er wat ergs is gebeurd en dan te vertellen over dat blad en er dan streepjes om heen zet zodat de gelijkenis duidelijk is. Dan zou je nog met een punt een wending kunnen aanduiden maar dat is waarschijnlijk niet nodig. Ga in elk geval met strofes en streepjes/haakjes werken. Word je gedicht mooier van en zo kan je meer spelen met woorden en beeldspraak!
@R.H meester van der wees. Dit gedicht doet mij meer denken aan een tegeltjes wijsheid of rijmpje. Probeer het eens zonder rijm en ga met beeldspraak werken. Zie mijn reacties hier boven of blader even door oudere reacties voor tips van bijvoorbeeld Dreamer. Zij verteld ergens heel duidelijk hoe je beeldspraak kan gebruiken!
@Jeanine; Ik vind dat je wel erg vaak het woord kleuren gebruikt. Kan je daar niet een ander woord voor verzinnen of het anders aanduiden? 5 keer kleur leest namelijk niet zo lekker en als je bij de laatste strofe ook nog eens 2 keer kleur zegt... Nee zou ik niet doen! Ik vind je idee verder wel leuk maar het gedicht doet mij niet zoveel. Kan je aan dit gedicht ook niet een bepaalde wending geven? Of dat je bijvoorbeeld de kleur groen gebruikt voor lente (beetje cliche maar oke) en dat je met groen aanduid dat er een nieuw tijdperk ontstaat en dat de wereld weer wat lichter word, of zoiets dergelijks. In elk geval dat je meer een situatie beschrijft en daar de kleur op gaat basseren. Ben benieuwd naar een aangepast gedicht!
En nou moet ik weer bezig met school! O en ik wou nog wel kort en bondig zijn, is dus weer eens niet gelukt ;)
Groetjes
@allemaal
Degene die afgelopen zaterdag niet aanwezig konden zijn krijgen natuurlijk een bundel thuisgestuurd! Vandaag en morgen gaan ze op post...
Veel plezier ermee!
Deze week komen ook de foto's op de website, en binnenkort komt er ook nog een filmpje met een sfeerverslag van de avond...
Houd de site dus in de gaten!
Groeten, team Doe maar dicht maar
@ Jeanine ; leuk gedicht ! persoonlijk zou ik iets meer woorden weglaten, ik zou er iets van maken als
de wereld bestaat
uit tal van kleuren
van donker, grauw
tot helder, licht
ook letters hebben kleuren
door ze te mengen
ontstaan unieke woorden
op dit helderwitte blad
je moet kleuren leren zien
leren zien door je eigen blik
zoals je bloemen moet leren ruiken
maar zelf de geur bepaalt
de zee is geel
meeuwen rood gekleurd
vissen zijn groen en
ik besta..
uit alle kleuren.
zoiets, maar dat is natuurlijk mijn mening. zo vind ik hem ook leuk! ik zou hem misschien ietsjes simpeler maken. leuk gedicht ;)
@ iedereen; wie zit er eigenlijk allemaal op puberpoezie ? haha!
________________________________________________
Yes I know I made mistakes,
but can’t you forgive me ?
People live and people die,
and everyone makes in a life
a hundred of mistakes,
and there’s always someone
in your life that ensures
that your heart breaks.
So sorry baby, and I know
sorry is not the way to
make everything okay,
but please forgive me,
then love will find a way.
A way in our hearts,
this can be the place
where an end comes
on the end, and this is
meant to be
the new start.
It’s so hard to
say goodbye so,
don’t leave me, baby
stay here by my side
then I’ll promise you
everything
will be alright.
xjes!
@ Elisa: Poezie@doemaardichtmaar.nl ;) ik kan niet garanderen dat je snel reactie krijgt maar wie weet!
Ellen: Het was zaterdag erg leuk!
hooii! Ik hoop eigenlijk dat doe maar dicht maar dit zelf leest want ik kon er zaterdag niet bij zijn, maar ik zou het boek thuis gestuurt krijgen aangezien ik erin sta..Misschien ben ik wel te ongeduldig maar ik wil gewoon zo graag weten hoe het er allemaal uitziet..Alvast bedankt..En hopelijk zie ik het boek snel..
synesthesie
de wereld die bestaat
uit tal van kleuren
van donker en grauw
tot helder en licht
ook de letters hebben kleuren
en door te mengen
ontstaan unieke woorden
op dit helderwitte blad
je moet de kleuren leren zien
leren zien door je eigen blik
zoals je bloemen moet leren ruiken
maar zelf de geur bepaalt
zo is de zee geel
zijn de meeuwen rood van kleur
de vissen in het water groen
en besta ik.. uit alle kleuren
reacties?
Hallo allemaal! Hier komt het geweldige gedicht van vandaag! Vandaag een moo dag met op mijn gezicht een grote glimlach verder kan ik even niet meer dichten want ik ben vergeten de klicjtehhjdjdten gahHahs mooiewoorxen hè? M&p zitten nu bijbengels! Leuk hè klol jij hebt nog steeds niet gereageerd op onze reactie!!!! Hier komt nog een nieuw gedicht kak poep pies dat is zoooooo lekker vies! Maar toch is het heeel menselijk ook al zie je eruit alls een lijk dikke smakker voor klol van megamootje & powerpien&!!
Ver stoppen twee personen
stappen uit de auto
ik weet niets van hen
maar ze komen
naar mij, alsof ik ze ken
dreigend
komen ze dichterbij
mijn hartslag stijgend
de waarheid komt nabij
zweet in mijn handen
gierende banden
ik wil weg
moet me verstoppen
Het blad
Ik zie het vallen
vertraagd als in een film
zie ik het vallen
Ik knipper met mijn ogen
en een nieuw beeld verschijnt
nog steeds zie ik het vallen
het dwarrelt rustig omlaag
enkel aangeraakt door de stille wind
En wanneer ik mijn ogen voor de laatste keer open
Landt het blad in het water
Waar het als een schip
van mij vandaan vaart
Reacties?
Xx
ben nieuw op deze site ik weet niet of het wat is maar kan er teminste wat van me dicht werk kwijt zonder eenig spijt
want poezie en dichten is niet zo super op school volgens sommige -,-
maakt me leeg dichten dus daarom zal ik nooit zwichten
gedachtens komen en verwachtens gaan
maar ik ben elke dag op de maan in gedachten
emoties sleutel woorden gevoelens met doelen
wie kan deze woorden nog voelen?
of begrijpen?
R.N
veel plezier en suc6 vandaag en wens mij ook gelijk suc6 ;)
Haha, het is nu tien voor half twaalf, dus ik denk niet dat iemand dit nog gaat lezen, maar ik kom ook langs Den Bosch met de trein. Ik woon in een dorpje tussen Nijmegen/Den Bosch in, en ik moet ook dik drie uur reizen, dus misschien zie ik je wel in de trein Loren.
Ik ben heel benieuwd naar jullie en ik kom ook naar workshop presenteren, en het diner, samen met mijn zus (zij is negentien), dus ik hoop jullie daar te zien. Ik heb btw. bruin/blond haar, tot ongeveer op mijn schouders en ik trek morgen een heel licht roze vestje aan. Dus als je een meisje van ongeveer 168 ziet, met een lichtroze vestje en schouderlang haar, dan kan ik het best zijn!
@Loren; je moet op Dreamer haar naam klikken! ;)
En ja ik hoop jou ook te zien! Super dat je er ook bent morgen. Maar wat een gedoe allemaal. En wat moet je lang reizen! Ik hoef maar een half uur te reizen ofzo ^^
Ach ja. nou ja je moet op dreamer klikken en dan toestaan doen. dan zie je haar mail!
Groetjes
@ dreamer
Ik kom morgen naar groningen;) ik woon in den bosch dus dat wordt een lekkere trip van 3 uur... maar ik kom eerst naar de workshop presenteren, dan ga ik eten bij het 'poetisch' diner en dan ga ik natuurlijk naar jou en renske in de finale kijken! ik wil jullie ook graag zien (op het podium en ik het echt).
ik kom zoiezo met mijn vader omdat mijn vriendinnen en vriend niet mee konden, dus wat leeftijdsgenoten om me heen zou wel fijn zijn.
ik weet niet echt hoe of wanneer ik jullie kan vinden, tijdens de finale lukt dat wel want ik weet jullie namen en van jou ken ik ook je gedicht. (en je staat op het podium dus dat is niet echt te missen) ik hoop jolijn en luna ook tegen te komen maar er zullen daar nogal wat mensen rondlopen, dus misschien zou het wel handig zijn daar wat op te verzinnen ja.
ga jij of een van de anderen voor zover jij weet ook meedoen aan de workshops of het eten?
p.s. ik heb toch heel goed gekeken maar volgens mij ben je vergeten je email adres erbij te schrijven, of ik ben blind (dat laatste is vaak het geval dus het zou me niet verbazen)
- Oké, sorry voor het niet reageren op jullie gedichten, en hoi Luna, leuk je hier te zien! ;) -
@Loren en @Jolijn:
als jullie morgen naar groningen komen, zie ik jullie dan?
Jolijn - je kent mijn gedicht denk ik wel, dus misschien herken je me daaraan, maar Renske heeft zeker niet zo'n recent gedicht. En Loren? Ik weet eigenlijk niet precies hoe het dan zit - morgen.
Ik weet ook niet of jullie mij wel wíllen zien, natuurlijk. x]
Maarja. Jullie komen wel? Want ik denk, denk, dat het het makkelijkst is om dan naar mij of Renske toe te komen. Ik bedoel, je kan ook naar Luna toehupelen, maar dan moet je maar net weten wie wie is.
Weetje, ik gooi even mijn emailadres in dat vakje, mail me maar als je interesse heb (of wie dan ook) dan mail je maar. Voor tien uur vanavond wel, denk ik. Lekker optijd, sorry. :')
... want ik zou jullie wel eens willen zien.
@Renée
haha ja je hebt wel gelijk
maar misschien was het wel de bedoeling om kinder8ig over te komen?:O!
ik was nieuwschierig naar reacties, want ik was er zelf geen fan van...
@Jeanine
bedankt, lees ook de reactie hier boven ;)
Ellen wat een mooi gedichtje van dat meisje!!!
vind het heel schattig en lief!!! houd wel van dat soort gedichtjes!!!
realy good!!
groetjuuhs jeanine!!
@ Ellen
Dankjewel! :)
Ik vind je gedicht heel schattig maar bepaalde dingen een beetje cliché zoals "meisje, wijsje" en "moe, naar bed toe". Ik hou zowieso niet erg van rijmende gedichten, en ik vind deze nogal kinderlijk overkomen.
Liefs.
@ Renée
ik vindt het eind echt goed!!
maakt het gedicht helemaal af...!
Klein meisje
een klein meisje
zingt een wijsje
terwijl ze haar computer aanzet
maar ze hoort in haar bed
ze zegt ik ben niet moe
ik wil niet naar bed toe
vervolgens komt er een gaap
voor je het weet
ligt ze op bed
en valt ze in slaap
@Luna
Haha dankjewel :P.
Ik weet zelf ook niet echt of je het 'liefde' kan noemen.. Ik praat wel al een half jaar met hem bijna iedere dag, en we hebben elkaar ook op de webcam gezien en bellen af en toe enzo.. Maar hij woont bijna 2 uur rijden van me vandaan.. Ik weet niet of ik verliefd op hem ben, maar in ieder geval wel verslaafd :P.
Ik heb me wel aangemeld op puberpoezie, en ik had ook al de eerste versie van MSN-liefde ingestuurd. Hoe krijg je eigenlijk te horen of hij is goed- of afgekeurd? Want dat is al een week geleden geloof ik, en ik heb nog steeds niets gehoord. Maar dan moet ik hem dus ook nog even aanpassen.
Liefs.
Mensen verdienen het pas om te sterven als ze alles van het leven gezien hebben
@René; super blond =P Maar hoe heet het ik vind je versie gewoon leuK! Ja ik heb hem nu al wel een keer of 5 gelezen ;)
En tja ik weet niet maar verliefd op een jongen via een beeldscherm? Ik weet wel wat je bedoeld hoor. Ik vond een jongen ook leuk maar die kende ik van vakantie. haha niet dat dat zoveel uit maakt. Het is in elk geval nog steeds het zelfde. Je praat met elkaar over de domste dingen en echt tot een serieus gesprek komt het niet. Je denkt dus dat je elkaar kent maar eigenlijk is het niet zo. Op internet of via internet kan het zijn dat je meer durft te zeggen en/of te doen. Ik weet niet, maar dat is niet mijn idee van liefde!
Maar ik wens je natuurlijk wel heel veel succes met die jongen en ik vind je versie echt leuk! heb jij je ook al aangemeld op puberpoezie? Of lees je alleen reacties? Groetjes,
Haha oeps zie net dat ik je tekst heb mee verzonden, had het even gekopieërd zodat ik er beter op kon reageren, zonder de hele tijd naar boven te hoeven scrollen.
Hoe blond kan je zijn.
@ Luna
Haha "Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt", eigenlijk gaat dit gedicht over mezelf en gaat het inderdaad over iemand die ik alleen via MSN ken, en dus nog nooit in het echt heb gezien. Maar ikzelf vind deze versie ook leuker/beter :). Dus bedankt voor je tips+reactie in ieder geval! Ik sta altijd open voor commentaar ;)
@Rene (dat kommatje boven op de e doet het niet, sorry! ;)) Ja ik vind dit een goed bewerkte versie! Zo eindigd het, in mijn ogen, wel mooier. Nou blijf je hangen in die liefe, verliefde (haha, is dat een woord?!) sfeer. En je eindigd lekker realistische. Zo komt het voor mij beter over en leuker en liever. Maar misschien ben ik wel de enige! ;) Maar hoe heet het ik vind het einde zo in elk geval vele malen leuker. Ik zal wel even uitleggen, kort, waarom.
Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt, maar zo komt dat gedicht niet over. Daarom vind ik dit einde beter. En op de een of andere manier komt dit gewoon liever over ofzo. maar net wat ik net ook zei; misschien ben ik wel de enige!
@Rene (dat kommatje boven op de e doet het niet, sorry! ;)) Ja ik vind dit een goed bewerkte versie! Zo eindigd het, in mijn ogen, wel mooier. Nou blijf je hangen in die liefe, verliefde (haha, is dat een woord?!) sfeer. En je eindigd lekker realistische. Zo komt het voor mij beter over en leuker en liever. Maar misschien ben ik wel de enige! ;) Maar hoe heet het ik vind het einde zo in elk geval vele malen leuker. Ik zal wel even uitleggen, kort, waarom.
Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt, maar zo komt dat gedicht niet over. Daarom vind ik dit einde beter. En op de een of andere manier komt dit gewoon liever over ofzo. maar net wat ik net ook zei; misschien ben ik wel de enige!
@Ellen; O dank je! :D En tja ik hoop dat die Klol wel ophoud, het is echt irritant! Trouwens pp is puberpoezie.nl. Of wist je dat al?!
Groetjes
De verbeterde versie, geen idee of hij ook daadwerkelijk beter is, of nog beter zal worden.
--
MSN-Liefde
De lettertjes vliegen over het beeldscherm en
worden als papieren vliegtuigjes mijn buik ingemikt.
De secondenwijzer slaat nog maar één keer
per minuut, maar de tijd raast de klok voorbij.
(volgens mijn moeder)
Jouw woorden veroorzaken tintelingen die ieder stukje ik
hoe dan ook bereiken, maar weten mijn gezonde verstand
te omzeilen.(die liegt immers de waarheid bij elkaar)
Ik zou zo graag je vingertoppen over mijn roodgekleurde
wangen strelen en je onderlip voorzicht
opeten, met een kusje als pleister.
Kom je daarna zo snel mogelijk een nieuwe halen? (Het mag niet
langer duren dan morgen)
De laptop is van levensbelang -hij laat mijn hart immers stilstaan- en
pixels lijken zoveel mooier wanneer ze jouw gezicht vormen.
Hoewel iets -diep achterin tussen mijn grijze kronkelige massa- tegen me fluistert;
het is niets meer dan dat,
zou ik zo graag eens aan de andere kant
van dat beeldscherm willen zijn.
--
@Luna
je hebt helemaal gelijk over klol ofso...
ik vindt echt verspilling van deze site. er zijn oook mensen die echt van deze site houden dus ook van gedichten( of andersom)
ik waardeer je wel hoor luna, je geeft tenminste altijd / vaak een reactie..
en ik denk dat iedereeen reacties wil ;)
Liefs
@ Mattanja (en anderen die dit lezen) er staan wel een aantal fouten in dat bewerkingsgedicht> ik was er niet helemaal bij met mijn hoofd en even snel gedaan, vandaar!
Groetjes
@Jeanine;
Leuk gedichtje! Het heeft wel iets. Wel is het beeld van een vlinder in een cocon een beetje on-orgineel. Je gebruikt wel mooie woorden. Wel mag je misschien iets gerichter zijn op wat je over wilt brengen. Het staat nu vol beeldspraak (hele mooie hoor! Mooie woorden ook) maar je bedoeling snap ik niet echt.. Maar verder; ga zo door, je doet het goed!
@Mattanja. Ik weet natuurlijk niet hoe zo'n grote emotionele waarde hier achter zit. Ik denk wel veel, je schrijft niet zomaar zo'n emotioneel gedichtje. Dus het lijkt mij niet helemaal gepast om het hele gedicht te ontleden. Wel zou ik je aanraden om bijvoorbeeld een mooi moment over je moeder (of over een verzonnen moeder, het hoeft natuurlijk niet op waarheid gebaseerd zijn) te schrijven. Bijvoorbeeld dat ze altijd met een kopje thee klaar zat of zo. Dat je dat beeld gaat beschrijven en er strofes bij maakt. En dat je niet zegt; een ander soort pijn. Maar die pijn omschrijft. Ik denk trouwens dat je einde mooier zou zijn als je niet "hield" maar "houd" er van maakt. Tenminste ik neem aan dat, zelfs als die persoon overleden is, je dan nog steeds van die persoon houd! Je zou bijvoorbeeld het zo kunnen beschrijven:
met haar handen warmend aan het -doorzichtig
pickwick theeglas- lieten zien dat ze nog gewoon
mama was. dat ze naar mij zou luisteren en de krant
er later bij zou pakken.
De geur van citroen zou de kamer blijven vullen, net
zolang tot zij avondeten klaar ging maken - of in elk
geval ging bedenken wat we konden gaan eten.
het was een droombeeld. ik had beter moeten weten
de geur van citroen vermengt met regendruppeltjes
hadden het al verraden.
mama was mama niet meer.
Zoiets bijvoorbeeld. Haha, ik heb gewoon een heel gedicht geschreven maar oke. Maar snap je nu een beetje wat ik bedoel? Het is natuurlijk niet alles maar ik heb het ook zomaar uit mijn hoofd gedaan. Dus haha verwacht er dan niet teveel van. Misschien is je beeld dat je wou beschrijven nu wel wat weg maar als lezer verzin je er toch wel wat om heen. Dat maakt dus niet zoveel uit! In elk geval ga veel oefenen, dan kom je er wel!
@Klol,
Moet ik hier nou echt serieus op in gaan?! Nou ja als dat je bedoeling is; Alsjeblieft kijk dan eerst naar je Nederlands. Ten tweede gebruik strofes. Ten derde laat je gedicht niet tien keer in een reactie achter, zoiets word ook wel spam genoemd. Ten vierde oefen nog even heel erg lang!
Maar ik wou hier niet echt serieus op in gaan. Dat dichten niet zo leuk vind of zo graag een reactie wilt dat je maar een reactie van 1000 tekens in voert om zo aandacht te krijgen, vind ik een beetje zielig. Ik hou het er maar op dat voor jou serieus zijn de beste tip is!
het is leuk hoe mensen zo denken en denken ( misschien ook wel niet zoveel) over een goed gedicht
ik kijk mn ogen echt uit man!
maar ik denk dat ze ook nog niet zo oud zijn hier allemaal!
ooh man.. ik houd van gedichten
sorryy moest ff zeggen:D!
Liefs
@Ren'e
Ik weet het niet! In je gedicht zit een magie, vooral in het begin, wat een beetje naar het einde toe afzwakt.. Ik ben heel erg benieuwd naar je geknutselde versie, dus ik kijk er naar uit! ;)
Groetjes,
@Lua
Dankjewel voor je reactie!
En als ik het einde dan verander in:
"Wat zou ik graag eens aan de andere kant
van dat beeldscherm zijn."
bijvoorbeeld?
Nja, ik zal er nog even aan knutselen en hem daarna opnieuw plaatsen (:.
Liefs.
Je zus houdt van fruit want ze houdt van banaan
daarom staat ze elke avond met der tietsjes tegen het raam
ze heeft het zelf een keer met een ezel gedaan...
Ik weet niet of dit een mooi gedicht is hoor... Zouden jullie reacties willen geven???
Waarom moest dit gebeuren?
Kon het niet iemand anders zijn?
Nee, dat had een ander pijn...
Waarom ben jij er nu niet meer?
Mama, mijn hart doet zo zeer...
Het is zo leeg en kaal zo zonder jou...
Lieve mama, ik hield van jou...