Dit gedicht is nog niet goedgekeurd op pp, maar ik ben toch wel benieuwd naar jullie mening.
--
de wolken schuiven langzaam
in elkaar (net als onze vingers
-ooit) maar vinden uiteindelijk
hun eigen weg door de helder
blauwe lucht vanuit mijn
slaapkamerraam
-het leek allemaal zo duidelijk
ik hield van jou en jij van mij(n
liefde voor jou)-
de zachtuitziende schapenvachtjes
lijken vredig over het water
te dobberen -niets vermoedend
over de opkomende storm die
hen uit elkaar zal rukken
verbrijzelen en vissen of
konijntjes van ze maakt-
zelfs de vogels zullen dwars
door hen heen vliegen en een gat
maken in hun linkerborst (ze laten ons
v
al
len)
En dan ben je niets
meer dan een vlek
in mijn herinneringen
zoals de vogelpoep
op mijn (ooit zo)
heldere slaapkamerraam
--
@ Ellen: ik houd normaal niet zo van gerijmde gedichten, maar deze vind ik best goed.
@ Marlin: Het is een gedicht zonder beelden, dat is jammer, maar je weet wel wat je wilt zeggen misschien kun je daar beelden aan koppelen?
Hier een slordige eerste versie van een nieuw gedicht:
genoeg is nu
jou toekomstoptimisme is als acht
traptreden tegelijk alsof
sinaasappels paars kunnen worden
jij fluit wel hoger maar
denk je echt dat de zee je helpt bij het vissen
misschien kun je beter niet wachten
auto’s kunnen altijd keren en
ik ben er toch
ik breng je tevreden
reacties?
Misschien is dit niet echt een mooi gedicht, maar het beschrijft precies hoe ik me nu voel. Alles wat fout kan gaan lijkt op dit moment ook fout te gaan.
Hier is mijn gedicht:
Grootste geheim
doorverteld, uitgelekt.
Wilde het zo graag
verzwijgen.
Ik geef jou alle schuld
heb geen geduld
voor je duizenden sorry's,
want achteraf sorry zeggen
voelt nu als je
verontschuldigen nadat je
iemand doodgeschoten hebt.
Dit voelt zo verlept.
Met één geheim,
mijn leven verpest,
zo voelt het nu
jij hebt je mond
voorbij gekletst
met een paar woorden
mijn leven verwoest,
ik hou mezelf
niet langer koest, ik
houd mezelf niet in bedwang
ik geef toe
ik ben bang
voor alle gevolgen
die nu gaan komen.
Dingen komen en
dingen gaan, ik
geef toe;
je hebt me verslagen.
Ik ben dood, al leef ik nog.
Laatste deel twee personen
Zwetend lig ik
op iets zachts
handen klam
ben gewoon gespannen
door die twee mannen
ik raak zo overspannen
ik slik
terwijl ik
naar adem snak
het was een droom
ik lig in bed
bevend
uit mijn droom gered
ik ben gelukkig nog levend
Liefs Ellen
Een poosje geleden vroeg ik wat jullie dachten wat ik wilde zeggen met dit gedicht en zei ik dat ik later mijn bedoeling zou posten:
Bij het schemerlicht van mijn fietslamp
Zoek ik mijn spiegelbeeld
In plassen en natte straatstenen
Ergens onderweg
Ben ik je verloren
Toen tulpenbossen en lieve woorden
Even echt van mij leken te zijn
Maar nu heb ik zelfs geen zicht op
Degene die ik dacht dat ik was
Verschillende mensen hebben gereageerd en allemaal komen ze wel in de buurt van wat ik wilde neerzetten. Ik ben blij dat mijn gedichten ongeveer zo overkomen als ik zelf in gedachten had. Ik bedoelde er namelijk mee dat als je je anders voordoet dan je bent en je je daar van bewust wordt, je eigenlijk helemaal niet meer weet wie je bent.
----------------------
En hier een korte krabbel, wat niets met het bovenstaande te maken heeft;).
waar zijn die
waxinelichtjes
in je ogen
ze staren
als koud geworden thee
@Marlin
wat een goed gedicht!
alles komt gewoon naar voren
en maakt je van de situatie bewust...
maar kmoet nu naar school!
Liefs Ellen
Er zitten krassen in het tafelblad
- gemaakt van eikenhout -
weggeschraapt met scherpe messen
ieder raakt bedolven onder
snippers eikenhout.
Woedebuien niet uitgesproken
maar letterlijk ingehakt,
snijdend en stekend, het mesje
klakkeloos weggezakt
in het eikenhout.
Het tafelblad kapot
de tafel bladdert
niks te zien van
- ooit gladgestreken -
eikenhout.
x '
Ik hoop dat doemaardichtmaar mensen ook dit berichtje lezen, ik heb namelijk een mailtje naar dmdm gestuurd een tijd geleden maar nog geen antwoord, ik vroeg mij namelijk iets af met betrekking tot de leeftijdsgrens van de wedstrijd
als je iets inzend wanneer je 18 bent en op de middelbare school zit, maar op de deadline van de wedstrijd net 19 bent mag je dan toch nog meedoen? (je voldoet dan in principe aan de eisen, 18 jaar en op de middelbare school) Ik zit dan wel in of net na mijn examentijd als ik iets instuur.
@Jolijn; Dat dacht ik al ehel snel op te kunnen maken uit je gedicht. Ik heb hem super vlug gelezn dus tja... ;) Druk met school he?! :P
@Luna;
Ja, ik weet dat ik cijfers moet uitschrijven, maar dit is als in een tijd, bijvoorbeeld op een bordje. Dus ik vind het mooier met cijfers;)
@Jolijn;
Cijfers altijd altijd altijd uitschrijven! Nou weet ik niet of dat ook in dit verband moet, sorry gedicht niet gelezen, maar ik zal er wel even om denken als ik jou was ;)
En nou ga ik weer leren
@ Luna
al begrijp ik wel wat je bedoelt, zal de volgende keer proberen
tnx voor alle reacties!
@ Jolijn
en terwijl je voeten trappen
op glassplinters
van roze brillen en roemrijke verledens
ben je langzaam bezig
te veranderen
in een voorwerp
wat niet eens meer gevonden wil worden
dat vind ik het mooiste deel
ik heb geen idee waarom, ik heb niets met de eerste 2 strofes etc. maar ik d8 ik moet even uit beleefdheid helemaal lezen en ik snapte iets van wat jij opschreef...
maar verstop je niet, kom voor jezelf op, probeer ergens kracht uit te putten
en duw je niet in een hoekje
je wordt daar niet beter van
ik ben zelf heel erg van de gedichten met rijm, ook al is dat niet verplicht en soms maak je het gedicht door rijm heel erg slecht omdat het eruit ziet als verplichte rijm...
dus ga door met dichten als dat je hart lucht, want zitten in dat hoekje
met je rug gebogen, dat helpt niet!
Liefs Ellen
gevonden voorwerpen
mijn tranen zijn gebroken als
de glazen van mijn roze bril
ik had ze toch al zwart geverfd
-de brillenglazen
bedoel ik dan, niet mijn tranen-
dansen door een spiegelgalerij
een tentoonstelling van verlorenen
gevonden voorwerpen afdeling
-geopend van 7.00 tot 23.00-
maar als er niemand is die je kwijt is
hoe kan je dan gevonden zijn?
het is als rennen over wegen
die je niet kent
je denkt dat ze allang weg zijn
en je eindigt totaal van de kaart
op vergeten landweggetjes
waar je liever
nooit gekomen was
en terwijl je voeten trappen
op glassplinters
van roze brillen en roemrijke verledens
ben je langzaam bezig
te veranderen
in een voorwerp
wat niet eens meer gevonden wil worden
-ongevonden voorwerpen
geopend tussen 7.00 en 23.00-
---
Gewoon een uitprobeerseltje, ik wil graag kritiek, dus wees niet bang om iets onaardigs te zeggen;)
@ Luna
wat je niet weet is dat dat gedicht uit drie delen bestaat en dat maar 1 deel is ;)
2e deel is niet zo sterk... maar goed:P
vervolg twee personen
Daar stond ik dan
alleen
zo bang voor die man
waar kon ik toch heen
ik zag geen boom
om achter te verschuilen
een natte stroom
ik begon te huilen
het werd zwart
het was te zwaar
ik lag daar
voelde overal pijn
angst in mijn hart
waar zal ik straks zijn
@Ellen,
Ik had je reactie al eerder gelezen hoor! Alleen is het bij mij op school ontzettend druk dus schiet reageren op gedichten (en op andere sites) er nog wel eens bij in. Nou zit ik echt niet elke avond super hard te leren maar ik kan ook niet elke avond uitgebreid dingen beantwoorden, dan heb ik zelf zoiets; Beter niet reageren dan een stom antwoord. Zoals; Mooi hoor! Super goed gedaan maar ik ben nu druk aan het leren dus vandaar korte reactie. Dat doe ik wel eens maar ik vind dat jullie beter verdienen! (zolang mijn lange reacties beter/goed verdienen, maar dat terzijde)
Over doemaardichtmaar festival, dat was erg gezellig/leuk. Zelf vond ik roosbeef en kapthein (ofzo) niet zo leuk. Dat was wel jammer. Ik ben ook de anderen misgelopen, wij gingen meteen naar huis namelijk. Het was wel erg leuk hoor!
Over je gedicht twee personen. Hm ik kan er niet zoveel uit opmaken eigenlijk. Wat wil je er mee zeggen? Twee mensen die uit de auto stappen op je af lopen en gierende banden als de auto weer wegrijd. Het is wel heel abstract. Je kan heel veel zelf in vullen, bijvoorbeeld dat je ontvoerd bent ofzo (door die gierende banden en dat je weg wilt) maar je had wel meer mogen vertellen. De omgeving had je misschien meer kunnen beschrijven en/of dat je een moment pakt, bijvoorbeeld (als het gaat over een ontvoering) dat ze bij de arm word gepakt of dat hij spuugt in haar gezicht. Dat idee. Ik heb ook ergens zo'n soort gedicht, wacht ik zoek hem even. Misschien dat je daar wat aan hebt.
~~~~~~~~~~~~
Begeerte
Zacht sla ik mijn ogen toe
Even niet denken
Aan je handen om mijn middel
- het blad dwarrelt van de boom
Stil blijft hij daar liggen
Tot hij eindelijk word opgeruimd-
Je handen zakken verder
Ik wil je tegen houden, schreeuwen
Maar je pakt mij beet
- het zachte snoepje
Smelt op de tong
Terwijl hij zacht word doorgeslikt-
Door te denken
Aan de kleine dingen
Verzacht mijn pijn
Maar je vieze ogen
Vol begeerte
Blijven mij achtervolgen
~~~~~~~~~~~~
Niet dat dit gedicht zo geweldig is ofzo, begin periode dat ik echt bezig was met dichten :P, maar zo krijg je waarschijnlijk een beter beeld van wat ik bedoel. In dit gedicht staan zijn ogen centraal en beschrijf ik dat ze aan andere dingen gaat denken ondertussen. Ook laat ik er mee zien dat de tijd voor haar stil lijkt te staan maar de wereld om haar heen wel door gaat. Probeer het gedicht eens te herschrijven op zo'n manier!
@Hilde; je idee is leuk, maar ik mis strofes en net die enne twinkeling die dit gedicht speciaal maakt. De wending van het vallende blad. Een blad kan je gebruiken op een manier dat hij laat zien dat iemand aftakelt, op zich kan je dat wel halen uit je gedicht. Het blad vaart weg, hij raakt de goede weg kwijt. Door eerst te beschrijven dat er wat ergs is gebeurd en dan te vertellen over dat blad en er dan streepjes om heen zet zodat de gelijkenis duidelijk is. Dan zou je nog met een punt een wending kunnen aanduiden maar dat is waarschijnlijk niet nodig. Ga in elk geval met strofes en streepjes/haakjes werken. Word je gedicht mooier van en zo kan je meer spelen met woorden en beeldspraak!
@R.H meester van der wees. Dit gedicht doet mij meer denken aan een tegeltjes wijsheid of rijmpje. Probeer het eens zonder rijm en ga met beeldspraak werken. Zie mijn reacties hier boven of blader even door oudere reacties voor tips van bijvoorbeeld Dreamer. Zij verteld ergens heel duidelijk hoe je beeldspraak kan gebruiken!
@Jeanine; Ik vind dat je wel erg vaak het woord kleuren gebruikt. Kan je daar niet een ander woord voor verzinnen of het anders aanduiden? 5 keer kleur leest namelijk niet zo lekker en als je bij de laatste strofe ook nog eens 2 keer kleur zegt... Nee zou ik niet doen! Ik vind je idee verder wel leuk maar het gedicht doet mij niet zoveel. Kan je aan dit gedicht ook niet een bepaalde wending geven? Of dat je bijvoorbeeld de kleur groen gebruikt voor lente (beetje cliche maar oke) en dat je met groen aanduid dat er een nieuw tijdperk ontstaat en dat de wereld weer wat lichter word, of zoiets dergelijks. In elk geval dat je meer een situatie beschrijft en daar de kleur op gaat basseren. Ben benieuwd naar een aangepast gedicht!
En nou moet ik weer bezig met school! O en ik wou nog wel kort en bondig zijn, is dus weer eens niet gelukt ;)
Groetjes
@allemaal
Degene die afgelopen zaterdag niet aanwezig konden zijn krijgen natuurlijk een bundel thuisgestuurd! Vandaag en morgen gaan ze op post...
Veel plezier ermee!
Deze week komen ook de foto's op de website, en binnenkort komt er ook nog een filmpje met een sfeerverslag van de avond...
Houd de site dus in de gaten!
Groeten, team Doe maar dicht maar
@ Jeanine ; leuk gedicht ! persoonlijk zou ik iets meer woorden weglaten, ik zou er iets van maken als
de wereld bestaat
uit tal van kleuren
van donker, grauw
tot helder, licht
ook letters hebben kleuren
door ze te mengen
ontstaan unieke woorden
op dit helderwitte blad
je moet kleuren leren zien
leren zien door je eigen blik
zoals je bloemen moet leren ruiken
maar zelf de geur bepaalt
de zee is geel
meeuwen rood gekleurd
vissen zijn groen en
ik besta..
uit alle kleuren.
zoiets, maar dat is natuurlijk mijn mening. zo vind ik hem ook leuk! ik zou hem misschien ietsjes simpeler maken. leuk gedicht ;)
@ iedereen; wie zit er eigenlijk allemaal op puberpoezie ? haha!
________________________________________________
Yes I know I made mistakes,
but can’t you forgive me ?
People live and people die,
and everyone makes in a life
a hundred of mistakes,
and there’s always someone
in your life that ensures
that your heart breaks.
So sorry baby, and I know
sorry is not the way to
make everything okay,
but please forgive me,
then love will find a way.
A way in our hearts,
this can be the place
where an end comes
on the end, and this is
meant to be
the new start.
It’s so hard to
say goodbye so,
don’t leave me, baby
stay here by my side
then I’ll promise you
everything
will be alright.
xjes!
@ Elisa: Poezie@doemaardichtmaar.nl ;) ik kan niet garanderen dat je snel reactie krijgt maar wie weet!
Ellen: Het was zaterdag erg leuk!
hooii! Ik hoop eigenlijk dat doe maar dicht maar dit zelf leest want ik kon er zaterdag niet bij zijn, maar ik zou het boek thuis gestuurt krijgen aangezien ik erin sta..Misschien ben ik wel te ongeduldig maar ik wil gewoon zo graag weten hoe het er allemaal uitziet..Alvast bedankt..En hopelijk zie ik het boek snel..
synesthesie
de wereld die bestaat
uit tal van kleuren
van donker en grauw
tot helder en licht
ook de letters hebben kleuren
en door te mengen
ontstaan unieke woorden
op dit helderwitte blad
je moet de kleuren leren zien
leren zien door je eigen blik
zoals je bloemen moet leren ruiken
maar zelf de geur bepaalt
zo is de zee geel
zijn de meeuwen rood van kleur
de vissen in het water groen
en besta ik.. uit alle kleuren
reacties?
Hallo allemaal! Hier komt het geweldige gedicht van vandaag! Vandaag een moo dag met op mijn gezicht een grote glimlach verder kan ik even niet meer dichten want ik ben vergeten de klicjtehhjdjdten gahHahs mooiewoorxen hè? M&p zitten nu bijbengels! Leuk hè klol jij hebt nog steeds niet gereageerd op onze reactie!!!! Hier komt nog een nieuw gedicht kak poep pies dat is zoooooo lekker vies! Maar toch is het heeel menselijk ook al zie je eruit alls een lijk dikke smakker voor klol van megamootje & powerpien&!!
Ver stoppen twee personen
stappen uit de auto
ik weet niets van hen
maar ze komen
naar mij, alsof ik ze ken
dreigend
komen ze dichterbij
mijn hartslag stijgend
de waarheid komt nabij
zweet in mijn handen
gierende banden
ik wil weg
moet me verstoppen
Het blad
Ik zie het vallen
vertraagd als in een film
zie ik het vallen
Ik knipper met mijn ogen
en een nieuw beeld verschijnt
nog steeds zie ik het vallen
het dwarrelt rustig omlaag
enkel aangeraakt door de stille wind
En wanneer ik mijn ogen voor de laatste keer open
Landt het blad in het water
Waar het als een schip
van mij vandaan vaart
Reacties?
Xx
ben nieuw op deze site ik weet niet of het wat is maar kan er teminste wat van me dicht werk kwijt zonder eenig spijt
want poezie en dichten is niet zo super op school volgens sommige -,-
maakt me leeg dichten dus daarom zal ik nooit zwichten
gedachtens komen en verwachtens gaan
maar ik ben elke dag op de maan in gedachten
emoties sleutel woorden gevoelens met doelen
wie kan deze woorden nog voelen?
of begrijpen?
R.N
veel plezier en suc6 vandaag en wens mij ook gelijk suc6 ;)
Haha, het is nu tien voor half twaalf, dus ik denk niet dat iemand dit nog gaat lezen, maar ik kom ook langs Den Bosch met de trein. Ik woon in een dorpje tussen Nijmegen/Den Bosch in, en ik moet ook dik drie uur reizen, dus misschien zie ik je wel in de trein Loren.
Ik ben heel benieuwd naar jullie en ik kom ook naar workshop presenteren, en het diner, samen met mijn zus (zij is negentien), dus ik hoop jullie daar te zien. Ik heb btw. bruin/blond haar, tot ongeveer op mijn schouders en ik trek morgen een heel licht roze vestje aan. Dus als je een meisje van ongeveer 168 ziet, met een lichtroze vestje en schouderlang haar, dan kan ik het best zijn!
@Loren; je moet op Dreamer haar naam klikken! ;)
En ja ik hoop jou ook te zien! Super dat je er ook bent morgen. Maar wat een gedoe allemaal. En wat moet je lang reizen! Ik hoef maar een half uur te reizen ofzo ^^
Ach ja. nou ja je moet op dreamer klikken en dan toestaan doen. dan zie je haar mail!
Groetjes
@ dreamer
Ik kom morgen naar groningen;) ik woon in den bosch dus dat wordt een lekkere trip van 3 uur... maar ik kom eerst naar de workshop presenteren, dan ga ik eten bij het 'poetisch' diner en dan ga ik natuurlijk naar jou en renske in de finale kijken! ik wil jullie ook graag zien (op het podium en ik het echt).
ik kom zoiezo met mijn vader omdat mijn vriendinnen en vriend niet mee konden, dus wat leeftijdsgenoten om me heen zou wel fijn zijn.
ik weet niet echt hoe of wanneer ik jullie kan vinden, tijdens de finale lukt dat wel want ik weet jullie namen en van jou ken ik ook je gedicht. (en je staat op het podium dus dat is niet echt te missen) ik hoop jolijn en luna ook tegen te komen maar er zullen daar nogal wat mensen rondlopen, dus misschien zou het wel handig zijn daar wat op te verzinnen ja.
ga jij of een van de anderen voor zover jij weet ook meedoen aan de workshops of het eten?
p.s. ik heb toch heel goed gekeken maar volgens mij ben je vergeten je email adres erbij te schrijven, of ik ben blind (dat laatste is vaak het geval dus het zou me niet verbazen)
- Oké, sorry voor het niet reageren op jullie gedichten, en hoi Luna, leuk je hier te zien! ;) -
@Loren en @Jolijn:
als jullie morgen naar groningen komen, zie ik jullie dan?
Jolijn - je kent mijn gedicht denk ik wel, dus misschien herken je me daaraan, maar Renske heeft zeker niet zo'n recent gedicht. En Loren? Ik weet eigenlijk niet precies hoe het dan zit - morgen.
Ik weet ook niet of jullie mij wel wíllen zien, natuurlijk. x]
Maarja. Jullie komen wel? Want ik denk, denk, dat het het makkelijkst is om dan naar mij of Renske toe te komen. Ik bedoel, je kan ook naar Luna toehupelen, maar dan moet je maar net weten wie wie is.
Weetje, ik gooi even mijn emailadres in dat vakje, mail me maar als je interesse heb (of wie dan ook) dan mail je maar. Voor tien uur vanavond wel, denk ik. Lekker optijd, sorry. :')
... want ik zou jullie wel eens willen zien.
@Renée
haha ja je hebt wel gelijk
maar misschien was het wel de bedoeling om kinder8ig over te komen?:O!
ik was nieuwschierig naar reacties, want ik was er zelf geen fan van...
@Jeanine
bedankt, lees ook de reactie hier boven ;)
Ellen wat een mooi gedichtje van dat meisje!!!
vind het heel schattig en lief!!! houd wel van dat soort gedichtjes!!!
realy good!!
groetjuuhs jeanine!!
@ Ellen
Dankjewel! :)
Ik vind je gedicht heel schattig maar bepaalde dingen een beetje cliché zoals "meisje, wijsje" en "moe, naar bed toe". Ik hou zowieso niet erg van rijmende gedichten, en ik vind deze nogal kinderlijk overkomen.
Liefs.
@ Renée
ik vindt het eind echt goed!!
maakt het gedicht helemaal af...!
Klein meisje
een klein meisje
zingt een wijsje
terwijl ze haar computer aanzet
maar ze hoort in haar bed
ze zegt ik ben niet moe
ik wil niet naar bed toe
vervolgens komt er een gaap
voor je het weet
ligt ze op bed
en valt ze in slaap
@Luna
Haha dankjewel :P.
Ik weet zelf ook niet echt of je het 'liefde' kan noemen.. Ik praat wel al een half jaar met hem bijna iedere dag, en we hebben elkaar ook op de webcam gezien en bellen af en toe enzo.. Maar hij woont bijna 2 uur rijden van me vandaan.. Ik weet niet of ik verliefd op hem ben, maar in ieder geval wel verslaafd :P.
Ik heb me wel aangemeld op puberpoezie, en ik had ook al de eerste versie van MSN-liefde ingestuurd. Hoe krijg je eigenlijk te horen of hij is goed- of afgekeurd? Want dat is al een week geleden geloof ik, en ik heb nog steeds niets gehoord. Maar dan moet ik hem dus ook nog even aanpassen.
Liefs.
Mensen verdienen het pas om te sterven als ze alles van het leven gezien hebben
@René; super blond =P Maar hoe heet het ik vind je versie gewoon leuK! Ja ik heb hem nu al wel een keer of 5 gelezen ;)
En tja ik weet niet maar verliefd op een jongen via een beeldscherm? Ik weet wel wat je bedoeld hoor. Ik vond een jongen ook leuk maar die kende ik van vakantie. haha niet dat dat zoveel uit maakt. Het is in elk geval nog steeds het zelfde. Je praat met elkaar over de domste dingen en echt tot een serieus gesprek komt het niet. Je denkt dus dat je elkaar kent maar eigenlijk is het niet zo. Op internet of via internet kan het zijn dat je meer durft te zeggen en/of te doen. Ik weet niet, maar dat is niet mijn idee van liefde!
Maar ik wens je natuurlijk wel heel veel succes met die jongen en ik vind je versie echt leuk! heb jij je ook al aangemeld op puberpoezie? Of lees je alleen reacties? Groetjes,
Haha oeps zie net dat ik je tekst heb mee verzonden, had het even gekopieërd zodat ik er beter op kon reageren, zonder de hele tijd naar boven te hoeven scrollen.
Hoe blond kan je zijn.
@ Luna
Haha "Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt", eigenlijk gaat dit gedicht over mezelf en gaat het inderdaad over iemand die ik alleen via MSN ken, en dus nog nooit in het echt heb gezien. Maar ikzelf vind deze versie ook leuker/beter :). Dus bedankt voor je tips+reactie in ieder geval! Ik sta altijd open voor commentaar ;)
@Rene (dat kommatje boven op de e doet het niet, sorry! ;)) Ja ik vind dit een goed bewerkte versie! Zo eindigd het, in mijn ogen, wel mooier. Nou blijf je hangen in die liefe, verliefde (haha, is dat een woord?!) sfeer. En je eindigd lekker realistische. Zo komt het voor mij beter over en leuker en liever. Maar misschien ben ik wel de enige! ;) Maar hoe heet het ik vind het einde zo in elk geval vele malen leuker. Ik zal wel even uitleggen, kort, waarom.
Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt, maar zo komt dat gedicht niet over. Daarom vind ik dit einde beter. En op de een of andere manier komt dit gewoon liever over ofzo. maar net wat ik net ook zei; misschien ben ik wel de enige!
@Rene (dat kommatje boven op de e doet het niet, sorry! ;)) Ja ik vind dit een goed bewerkte versie! Zo eindigd het, in mijn ogen, wel mooier. Nou blijf je hangen in die liefe, verliefde (haha, is dat een woord?!) sfeer. En je eindigd lekker realistische. Zo komt het voor mij beter over en leuker en liever. Maar misschien ben ik wel de enige! ;) Maar hoe heet het ik vind het einde zo in elk geval vele malen leuker. Ik zal wel even uitleggen, kort, waarom.
Naar mijn idee kan je niet verliefd zijn op een beeldscherm. Tenzij je nooit met die jongen praat in het echt, maar zo komt dat gedicht niet over. Daarom vind ik dit einde beter. En op de een of andere manier komt dit gewoon liever over ofzo. maar net wat ik net ook zei; misschien ben ik wel de enige!
@Ellen; O dank je! :D En tja ik hoop dat die Klol wel ophoud, het is echt irritant! Trouwens pp is puberpoezie.nl. Of wist je dat al?!
Groetjes
De verbeterde versie, geen idee of hij ook daadwerkelijk beter is, of nog beter zal worden.
--
MSN-Liefde
De lettertjes vliegen over het beeldscherm en
worden als papieren vliegtuigjes mijn buik ingemikt.
De secondenwijzer slaat nog maar één keer
per minuut, maar de tijd raast de klok voorbij.
(volgens mijn moeder)
Jouw woorden veroorzaken tintelingen die ieder stukje ik
hoe dan ook bereiken, maar weten mijn gezonde verstand
te omzeilen.(die liegt immers de waarheid bij elkaar)
Ik zou zo graag je vingertoppen over mijn roodgekleurde
wangen strelen en je onderlip voorzicht
opeten, met een kusje als pleister.
Kom je daarna zo snel mogelijk een nieuwe halen? (Het mag niet
langer duren dan morgen)
De laptop is van levensbelang -hij laat mijn hart immers stilstaan- en
pixels lijken zoveel mooier wanneer ze jouw gezicht vormen.
Hoewel iets -diep achterin tussen mijn grijze kronkelige massa- tegen me fluistert;
het is niets meer dan dat,
zou ik zo graag eens aan de andere kant
van dat beeldscherm willen zijn.
--
@Luna
je hebt helemaal gelijk over klol ofso...
ik vindt echt verspilling van deze site. er zijn oook mensen die echt van deze site houden dus ook van gedichten( of andersom)
ik waardeer je wel hoor luna, je geeft tenminste altijd / vaak een reactie..
en ik denk dat iedereeen reacties wil ;)
Liefs
@ Mattanja (en anderen die dit lezen) er staan wel een aantal fouten in dat bewerkingsgedicht> ik was er niet helemaal bij met mijn hoofd en even snel gedaan, vandaar!
Groetjes
@Jeanine;
Leuk gedichtje! Het heeft wel iets. Wel is het beeld van een vlinder in een cocon een beetje on-orgineel. Je gebruikt wel mooie woorden. Wel mag je misschien iets gerichter zijn op wat je over wilt brengen. Het staat nu vol beeldspraak (hele mooie hoor! Mooie woorden ook) maar je bedoeling snap ik niet echt.. Maar verder; ga zo door, je doet het goed!
@Mattanja. Ik weet natuurlijk niet hoe zo'n grote emotionele waarde hier achter zit. Ik denk wel veel, je schrijft niet zomaar zo'n emotioneel gedichtje. Dus het lijkt mij niet helemaal gepast om het hele gedicht te ontleden. Wel zou ik je aanraden om bijvoorbeeld een mooi moment over je moeder (of over een verzonnen moeder, het hoeft natuurlijk niet op waarheid gebaseerd zijn) te schrijven. Bijvoorbeeld dat ze altijd met een kopje thee klaar zat of zo. Dat je dat beeld gaat beschrijven en er strofes bij maakt. En dat je niet zegt; een ander soort pijn. Maar die pijn omschrijft. Ik denk trouwens dat je einde mooier zou zijn als je niet "hield" maar "houd" er van maakt. Tenminste ik neem aan dat, zelfs als die persoon overleden is, je dan nog steeds van die persoon houd! Je zou bijvoorbeeld het zo kunnen beschrijven:
met haar handen warmend aan het -doorzichtig
pickwick theeglas- lieten zien dat ze nog gewoon
mama was. dat ze naar mij zou luisteren en de krant
er later bij zou pakken.
De geur van citroen zou de kamer blijven vullen, net
zolang tot zij avondeten klaar ging maken - of in elk
geval ging bedenken wat we konden gaan eten.
het was een droombeeld. ik had beter moeten weten
de geur van citroen vermengt met regendruppeltjes
hadden het al verraden.
mama was mama niet meer.
Zoiets bijvoorbeeld. Haha, ik heb gewoon een heel gedicht geschreven maar oke. Maar snap je nu een beetje wat ik bedoel? Het is natuurlijk niet alles maar ik heb het ook zomaar uit mijn hoofd gedaan. Dus haha verwacht er dan niet teveel van. Misschien is je beeld dat je wou beschrijven nu wel wat weg maar als lezer verzin je er toch wel wat om heen. Dat maakt dus niet zoveel uit! In elk geval ga veel oefenen, dan kom je er wel!
@Klol,
Moet ik hier nou echt serieus op in gaan?! Nou ja als dat je bedoeling is; Alsjeblieft kijk dan eerst naar je Nederlands. Ten tweede gebruik strofes. Ten derde laat je gedicht niet tien keer in een reactie achter, zoiets word ook wel spam genoemd. Ten vierde oefen nog even heel erg lang!
Maar ik wou hier niet echt serieus op in gaan. Dat dichten niet zo leuk vind of zo graag een reactie wilt dat je maar een reactie van 1000 tekens in voert om zo aandacht te krijgen, vind ik een beetje zielig. Ik hou het er maar op dat voor jou serieus zijn de beste tip is!
het is leuk hoe mensen zo denken en denken ( misschien ook wel niet zoveel) over een goed gedicht
ik kijk mn ogen echt uit man!
maar ik denk dat ze ook nog niet zo oud zijn hier allemaal!
ooh man.. ik houd van gedichten
sorryy moest ff zeggen:D!
Liefs
@Ren'e
Ik weet het niet! In je gedicht zit een magie, vooral in het begin, wat een beetje naar het einde toe afzwakt.. Ik ben heel erg benieuwd naar je geknutselde versie, dus ik kijk er naar uit! ;)
Groetjes,
@Lua
Dankjewel voor je reactie!
En als ik het einde dan verander in:
"Wat zou ik graag eens aan de andere kant
van dat beeldscherm zijn."
bijvoorbeeld?
Nja, ik zal er nog even aan knutselen en hem daarna opnieuw plaatsen (:.
Liefs.
Je zus houdt van fruit want ze houdt van banaan
daarom staat ze elke avond met der tietsjes tegen het raam
ze heeft het zelf een keer met een ezel gedaan...
Ik weet niet of dit een mooi gedicht is hoor... Zouden jullie reacties willen geven???
Waarom moest dit gebeuren?
Kon het niet iemand anders zijn?
Nee, dat had een ander pijn...
Waarom ben jij er nu niet meer?
Mama, mijn hart doet zo zeer...
Het is zo leeg en kaal zo zonder jou...
Lieve mama, ik hield van jou...
@Ciaraa
ik vindt de laatste strofe zonde!
want ik vond het best goed gedicht, bijna erg goed, maar die laatste strofe ik zou die proberen te veranderen.. of weglaten ofzo
Een vlinder met gespreide vleugels
vliegend in de heldere lucht
mooier dan ooit te voren
is wakker gekust door de zon
maar bij het begin van het duister
komen de schitteringen los van de prachtige vleugels
en is het verdriet dat in haar huist
alleen nog omhult door de donkere nacht
vliegend tegen de wind
naar de liefde van haar leven
maar wetend dat ze nooit
echt bij hem zal kunnen zijn
reacties? ik ben nogal onzeker over mijn gedichten :(
bekeer mij
Sta mij bij als een
verloren priester in een
lege kerk waar god je
haren strijkt want,
ik ben hem vergeten.
Sla mijn armen om je
middel heen en zing
aaneengevlochten woorden
van niets, want ik
denk niet meer aan
jou zacht geneuriede
melodieën.
strijk je handen door
mijn haren alsof je strijkstok
een viool bespeelt en bespeel
die noten waarin ik mijn
oude lied herken.
-mijn muziek is kwijt-
Hoop maar mijn lief, alsof
dat de enige weg is, reis
als een pelgrim naar
ons evenwicht, lift mij omhoog.
(misschien zie jij
de hemel wel)
Hoop dat ik op koude
lentedagen de zon zal zien,
als een nieuw begin en bekeer
mij toch mijn pelgrim, mijn
vergeten priester van de kerk,
bekeer mij,
tot de liefde
5 Woorden
Ik sta hier in het donker
hopeloos, alleen
ik mis de warmte van de mensen
mis armen om me heen
mijn liefdes vuur brandend van verlangen
laait op bij een aanblik op jou.
is het enige wat mij verwarmt
beschermt tegen de kou.
mijn hart staat in het midden,
verscheurt door hoop en verdriet.
te midden van die vlammenzee,
niemand die het ziet.
alleen die paar woorden,
eigenlijk wist ik het allang.
maar ik wilde ze niet horen,
puur uit eigenbelang.
maar jij zei ze, vijf woorden.
ze zetten mij hier in de kou,
vijf woorden die zeiden:
ik hou niet van jou.
dit gedicht heb ik geschreven, ik heb ook nog ene heel positief gedicht maar ik ben heel benieuwd wat jullie vinden!! please tips en reacties??
Pp staat voor puberpoezie
Oke heel kort zal ik dan wel even reageren, maar ik moet dus zo leren. Dat zei ik een kwartier/20 minuten geleden ook al, maar goed. ;)
@Ellen; Je idee is goed. Je kan het misschien alleen wel beeldener vertellen. Dus bijvoorbeeld dat ze onder een boom staat de vogels om zich heen hoort fluiten maar ze met haar hoofd gebogen staat en ze niets van dit alles hoort. Bijv. zo;
Stille klanken vervulden de aarde
met een harmonieus geluid. De
wereld leek een stralend licht vol
goedheid.
maar niets van dit alles kreeg zij
mee. haar hoofd, gebogen voor de
onmacht die zij voelde
Zoiets. Dit is natuurlijk niets, maar ik doe het even snel uit mijn hoofd ;) Verder vind ik het idee leuk/goed maar het mag meer verteld worden. Het is nu net een tegeltjes wijsheid, alleen dan iets langer.
@Jeffrey; je hebt een lang gedicht waar je veel in verteld en dan ook zoveel dat je de draad een beetje kwijt raakt. Dat komt ook door dat je geen strofes gebruikt, denk ik. Ik zou er dit van maken;
Ik zoek iets.
Ik zoek een thuis.
Iets waar ik me veilig
en geborgen voel.
Ergens waar ik mezelf kan zijn,
hoe ik me dan ook voel.
Ergens waar ik boos kan worden,
om helemaal niets.
Een plek om aan te denken,
als je, je alleen voelt.
Een plek waar je een denkbeeldige knuffel krijgt,
als je, je ook maar eventjes
slecht voelt.
Iets waar je echt thuis kan komen,
zonder te denken of je welkom bent
ja of nee.
Een plek waarbij je kan praten,
over alles en iedereen.
Ergens waar je kan zijn,
zodat je kan opladen
en je hart kan luchten.
Ik zoek het,
maar ik kan het nergens vinden.
Waar moet ik nu zoeken,
en hoe kan ik het vinden.
Hoe kan ik het houden en er
echt mijn thuis van maken.
zonder thuis ben je verlaten.
Kon ik nu mijn thuis maar vinden,
Ik ben hem echt kwijt...
Ik zou alleen anders eindigen, als ik jou was. Vanaf; waar moet ik nu zoeken, tot aan het einde kan je wel weg laten. Anders vertel je het een beetje dubbel op en het einde voegt ook niet heel veel toe. Ook zou ik geen puntjes aan het einde doen, niet zo mooi. Misschien ook niet elke regel met hoofdletter beginnen. Maar goed als dit je eerste gedicht is is het zeker goed!
@René. Ik reageer heel even kort hoor ;) Ik vind het een orgineel gedicht en sommige strofes van je zijn erg goed gevonden, wel vind ik je einde een tikkeltje jammer. Ik vind hem wel grappig (ja, ik moest wel even lachen! ;)) maar ik vond het jammer nadat het allemaal zo lief was. Beeldscherm liefde? Tja msn liefde of onbereikbare liefde zou ik dan al weer beter vinden. Maar ik vind hem voor de rest goed gedaan! Ook beeldend, herkenbaar en helemaal actueel!
Groetjes
wat is pp?
Hef mijn hoofd
Keek altijd naar beneden
Mijn hoofd gebogen
Omdat jij had gelogen
In het verleden
Mijn hoofd omlaag
Het verandert
Vandaag
Ik hef mijn hoofd
~reacties aub !
Ik zoek iets.
Ik zoek een thuis.
Iets waar ik me veilig
en geborgen voel.
Ergens waar ik mezelf kan zijn,
hoe ik me dan ook voel.
Ergens waar ik boos kan worden,
om helemaal niets.
Een plek om aan te denken,
als je, je alleen voelt.
Een plek waar je een denkbeeldige knuffel krijgt,
als je, je ook maar eventjes
slecht voelt.
Iets waar je echt thuis kan komen,
zonder te denken of je welkom bent
ja of nee.
Een plek waarbij je kan praten,
over alles en iedereen.
Ergens waar je kan zijn,
zodat je kan opladen
en je hart kan luchten.
Ik zoek het,
maar ik kan het nergens vinden.
Waar moet ik nu zoeken,
en hoe kan ik het vinden.
Hoe kan ik het houden en er
echt mijn thuis van maken.
zonder thuis ben je verlaten.
Kon ik nu mijn thuis maar vinden,
Ik ben hem echt kwijt...
dit is mijn gedicht is er iemand die een reactie erop zou willen geven?
@alana
ik kreeg kippenvel toen ik het las
mooi gedicht
raadselachtig maar toch duidelijk
Met een laatste kus
een deksel op je kist
de steen op het graf
is het toch echt gebeurd
Dus buig mijn hoofd
voor de laatste keer
om alleen nog maar
omhoog naar je te kijken
@Loren
Dankjewel! Ik ben nu op verschillende gedichtensites voornamelijk de reacties op gedichten aan het lezen, en daar leer je echt wel wat van (:. Ik schrijf sinds mijn 13e maar dat was voornamelijk rijm. Ik ben eigenlijk pas sinds kort een totaal andere stijl uit aan het proberen. Tips of kritiek is dan ook allemaal welkom!
--
MSN-liefde
De lettertjes vliegen over het beeldscherm en
worden als papieren vliegtuigjes mijn buik ingemikt.
De secondenwijzer slaat nog maar één keer
per minuut, maar de tijd raast de klok voorbij.
(volgens mijn moeder)
Jouw woorden veroorzaken tintelingen die iedere zenuw
in mijn lichaam bereiken, maar weten mijn gezonde verstand
te omzeilen.(die liegt immers de waarheid bij elkaar)
Ik zou zo graag je vingertoppen over mijn roodgekleurde
wangen strelen en met mijn mond stempels op je onderlip drukken.
Kom je daarna zo snel mogelijk nieuwe halen? (Het mag niet langer
duren dan morgen)
De laptop is van levensbelang -hij laat immers mijn hart stilstaan- en
pixels lijken zoveel mooier wanneer ze jouw gezicht vormen.
Maar ik weet; het is niets meer dan dat.
Het waarschijnlijk niets meer is dan verliefd zijn
op een beeldscherm.
--
@ Lua. Dat is wel een heel groot compliment! maar ik vind het erg leuk dat je mijn gedichten mooi vind;)
je moet niet vergeten dat ik al wel heel lang bezig ben met schrijven he, mijn eerste 'gedicht' schreef ik met een jaar of 10. ik heb tussen die tijd en nu niet veel geschreven maar ik denk toch wel zo'n 150 'gedichten' minstens waarvan zeker 80% echt niet goed is. Ik heb wat tijd nodig, tips en veel oefening maar zo probeer ik er uiteindelijk toch te komen;)
Ik vind je gedichten mooi. is dat je eerste gedicht een hele verhalende stijl heeft. dit kan heel mooi zijn maar als het te verhalend is worden de zinnen te lang en raakt het poëtische een beetje zoek, vaak zit er dan ook minder structuur in en raak je de lezer daarmee misschien wat eerder kwijt (denk ik)
Ik denk dat je misschien net iets té veel zegt. Dat verhalende zorgt er ook voor dat je wat minder gebruik maakt van klanken, vorm en ritme in je gedicht. je zou heel mooi met woorden kunnen spelen door op het klankgebruik te letten. dit is maar een klein punt, want dit doe je allemaal maar een klein beetje niet extreem ofzo;)
wat ik heel mooi vind zijn je vergelijkingen en de beelden die je gebruikt. Laatste zin vind ik mooi en het begin spreekt me ook wel aan. Dat doe je erg goed. Soms gebruik je een beetje clichés als 'verloren woorden' en eenzaamheid en dit vind ik wel jammer.
in de tweede gedicht sla je weer helemaal om kwa stijl van verhalen naar heel kort, met een duidelijke vorm. Ik vind het eerste echter toch iets mooier omdat je bij dit tweede gedicht weinig gebruik maakt van die beelden waar je goed in bent en er wat cliché vergelijkingen en woorden worden gebruikt.
Het is heel goed dat je verschillende stijlen probeert zo kan je uiteindelijk ontdekken wat voor jou het fijnste is en het beste uitwerkt!
(ik heb me aangemeld op pp en een gedicht ingestuurd maar ik had al gelezen dat er een berg van 124 nog te beoordelen gedichten ligt dus ik zal denk ik nog even moeten wachten voor ik op de site kan)
@ Renné
ik weet dat er heel veel hier mensen goed zijn en vaak zijn ze inderdaad niet zo oud, maar laat je daardoor niet uit het veld slaan;) Als ik zo je gedichten lees zit er zeker iets in en als jij je goed weet te ontwikkelen met veel schrijven, veel lezen en goede tips kom je er uiteindelijk wel denk ik! Ik ben vanaf mijn 15/16 met wedstrijden mee gaan doen en ik ben de eerste keren alleen maar afgewezen en afgewezen en er waren zoveel beter maar nu begin ik langzaam een beetje succes te krijgen, ik ben dan wel al 18 maar bekijk het zo je hebt tot je dood om heel goed te worden, alle tijd dus;)
@Luna;
Jij ook hier?;) Het wordt hier een echte pp-invasie. Maar goed, ik vind het leuk dat je hier nu ook zit, want je schrijft en reageert altijd heel goed/leuk. Ik vind je bewerking van 'gemorste koffie met de geur van rozen' heel mooi, ook heel anders dan het origineel. Alleen weer al die hoofdletters aan het begin van de regels, die zou ik zeker weglaten. Het tweede gedicht vind ik ook mooi, maar minder goed dan het eerste. Ook daar zou ik trouwens nog wat hoofdletters schrappen.
Hihi laat ik ook eens reageren. (ja ik kom ook van pp! ;))
@Daphne; Ik denk dat je met dat enne gedichtje bedoeld dat je hem kwijt bent en dat je hem zoekt maar dat je in je zoektocht jezelf ook kwijt bent geraakt. Je weet niet meer waar je voor staat en wat je denkt en doet. De tulpenbossen en plassen geven het gedicht een leuk sfeertje. Het loopt op de een of andere manier ook lekker. Ja goed gedaan!
@Dreamer; Zeker weer een mooi gedicht van jou! Ik moet Daphne alleen wel even gelijk geven, soms word het wel een beetje vaag. Maar dan lees je het nog eens en nog eens, en dan kom je er van zelf achter! Dat maakt jou gedichten zo leuk, tenminste dat vind ik. Had je deze ook al geplaatst op pp? Nee toch? Ik vind hem in elk geval goed gedaan. Het heeft gewoon weer wat. Hij lijkt trouwens een beetje op dat gedicht van Alicia. Ook over de lente. De manier van beschrijven is wel anders maar het heeft wat van elkaar weg.
@Loren; Jij bent goed! Ook al ben je 18 jaar en heb je echt het idee dat de mensen op pp een hoger niveau hebben dan jou. Ik heb dat enne gedicht over slapen gaan van jou gelezen en daarna de bewerkte versie. Als je met al het kritiek dat Dreamer je geeft het zo goed doet dan groei je iedereen voor bij hoor, zeker weten!
– – – – – – – -- – – – –
- waarom
Zijn zijn dagen gevuld met de eenzaamheid van
De verloren woorden.
Heel eenzaam liggen zijn sterke armen onder zijn
Hoofd. de woorden van waarom- bleven hangen
In de omgeving om hem heen. De wind woeide
Door de kieren van het huis door. Het was de tijd
Die hem deed beseffen dat het rode schepje met
Het zandkasteeltje onaangeroerd bleven staan. het
Moment waarop hij had geweten dat het nooit had
Mogen gebeuren. Hij kon de vele woorden - die vuil
Waren en niet gewist konden worden - nooit vergeten
Maar het moment dat hij zijn laatste woorden sprak
Als waarom- Vielen de zwarte druppeltjes op de grond.
Waarom - waren zijn laatste snikken
En de rozenblaadjes waaiden weg.-
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
O mijn liefste
Toe dan
Hou mij vast
Ik wil bij jou zijn
Samensmelten
Toe dan
Streel me
Zeg het dan
je houd toch van me
zielsveel toch
toe
kus me maar
– – -- – – – –
Deze gedichten zijn al best wel oud. De eerste is een bewerking van gemorste koffie met de geur van rozen. De 2e is een lange verzie van ehum ik ben de titel even kwijt. Het zijn al best wel oude gedichten en ik weet de laatste tijd niet echt wat nieuws te verzinnen. Maar ik vind het ook zo stom om te reageren en zelf geen gedicht te plaatsen ;)
Groetjes,
@Daphne141
Ik denk dat het erover gaat dat je jezelf niet echt kan vinden zeg maar?
Want eig zoek je je spiegelbeeld maar dus ook jezelf?
Dat je dus zelf niet meer weet of je echt degene bent die je bent zegmaar.
beetje vaagXD
maar ik denk zoiets??
@Loren: 'Ik bent mn eerste fan' moet 'je bent mn eerste fan' zijn. sorry foutje
@ Dreamer: De beelden die je gebruikt zijn bijzonder. Je gedichten zijn erg lang, niet dat daar wat mis mee is, maar soms raak ik dan de draad kwijt. Ik zou je aanraden om in de gedichten die je gemaakt hebt, te gaan schrappen en te kijken welke zinnen het beste aansluiten bij het beeld dat je wilt schetsen. Dan houd je de mooiste dingen over en heeft de lezer meer overzicht.
@Loren: Dankjewel voor je complimenten. Ik bent mn eerste fan:p. Ik ben met 'een langerekte versie ik' misschien wat onduidelijk geweest. Met 'ik' begin ik geen nieuwe zin. Ik bedoelde eigenlijk de schaduw van jezelf die voor je uitschuift als je bijvoorbeeld loopt in een steegje waar de zon in schijnt. Het is idd best moeilijk in te schatten wat je wel en niet in een gedicht moet zeggen. Ik probeer de beelden vaak voor zich te laten spreken en ik ben er best benieuwd naar of mensen het snappen. Soms schat ik het verkeerd in, maar ik ben blij dat je het meestal wel duidelijk vind.
Nu we het toch over de betekenis hebben. Pas geleden heb ik een gedicht gepost(eigenlijk nog niet geheel af), maar ik ben benieuwd of iemand snapt wat ik ermee wil zeggen. Ik zal later mijn bedoeling posten.
-----------------------------------
Bij het schemerlicht van mijn fietslamp
Zoek ik mijn spiegelbeeld
In plassen en natte straatstenen
Ergens onderweg
Ben ik je verloren
Toen tulpenbossen en lieve woorden
Even echt van mij leken te zijn
Maar nu heb ik zelfs geen zicht op
Degene die ik dacht dat ik was
----------------------------------
Wat betekent het?
@ Daphne Ik moet toch wel zeggen, ik ben een beetje (erg) fan van jou. De vorm waarin je schrijft is heel simpel, maar dat maakt het juist zo mooi. Het is subtiel, je zegt niet te veel maar ook niet te weinig.
wat ik vooral heel goed vind is het woordgebruik en de klanken die je gebruikt
'zijn oude lach blaast het stof
van de herinneringen
ik sta op zijn schouders
verleng de stamboom
met een toekomst
zonder heimwee'
de klanken vloeien mooi in elkaar over en kloppen.
alleen dit stukje snap ik niet:
een langgerekte versie ik
schuift voor mij uit
loopt verder in een droom
ik snap het niet goed in de context en zoiezo taaltechnisch is het vaag, waar komt die ik vandaan en waarom volgt er niet iets op die ik? wat schuift voor je uit en loopt verder in een droom?
maar al met al wil ik je complimenteren over je stijl. de subtieliteit (als dat woord bestaat) simpelheid en mooie klanken. Ik kan je helaas niet veel tips geven om jezelf te verbeteren want ik ben zeker niet beter.
@ Dreamer en jolijn. Ik bedoelde dat ik rond die leeftijd nog niet snapte wat echte poëzie was en de schoonheid er niet van inzag. ik vond dat het moest rijmen en die afgebroken zinnen vond ik maar raar. het duurde een tijd voordat ik inzag wat er nou echt mooi aan was. en jullie zien dat op die leeftijd of jonger, wel. en daar heb ik bewondering voor;) (neem nou maar gewoon een complimentje aan jullie zijn goed!)
@ dreamer. Je hebt je respect verdiend door mijn reactie af te lezen, geweldig;)
en ik vind het niet erg dat de gemiddelde leeftijd op pp rond de 15 is. Het niveau is hoog dus ik kan er veel van lerer, daar gaat het mij om.
Drie krabbels:
--------------------------
ik begrijp je
als een schilderij
zonder uitleg
begrijp ik je
alleen op mijn manier
----------------------------
zijn oude lach blaast het stof
van de herinneringen
ik sta op zijn schouders
verleng de stamboom
met een toekomst
zonder heimwee
-------------------------
het steegje
de zon staat laag
gluurt over de rand
van de regenpijp
een langgerekte versie ik
schuift voor mij uit
loopt verder in een droom
tot ik struikel
over een scheefliggende stoeptegel
reacties?
@ Jolijn: ik had je reactie nog niet gezien, maar inderdaad, Karen was 19 toch? Ik heb 'r alleen al een tijdje niet meer gezien?
---
Laat de lente zijn
Als rietstengels met zachte golven
de wind de weg wijzen -
rimpels in het water trekken, kabbelingen
naar wat niet is maar wel zal komen
zwijg, je zegt soms meer dan duizend
woorden als je het laatste verloren blad vindt
tussen ontluikend gras
is dit lente, vroeg je. Ik zei je dat jij dat
was, jongeling, zachte zwarte pupillen
van dromen dat gister morgen was en dan
verdwalen wie hier & nu
volg me niet, vind me, in het aaneenvlechten
van vingers en handen. Als je ik mis je fluistert
in de nevelige ochtenddauw, als je verlaat me
schreeuwt aan het einde van de nacht
vraag maar niets meer, de stilte nestelt zich
voldaan op je lippen, kust je met een
ademloosheid waarin je verstikken zult
mis me en verzwijg me, tussen angst en hoop
bevind zich nog onontdekte liefde. Verlos me
met je zacht veinzende vozende -
dan zal de wind komen, keren, tussen duin
en dame - over de toppen van de laagste grassprieten
scheren, ik mis je, zal het fluisteren en we
herkennen het deuntje van een afscheid
oh, liefste, zwijg oorverdovend tussen het
stramme riet en laat dat lente zijn
@ Loren: ik vind je een terecht winnaar! Ik ben niet echt in de bui om gedichten goed door te lezen, dus ik houd het maar even daarop. (En ik heb ook geen zin om op andere gedichten te reageren/goed te lezen, sorry.) Hoewel... het heeft iets, iets wat de winnende gedichten van vorige jaren, die nu op de site staan, óók hebben. Originaliteit? Een eigen stem?
'ik had op die leeftijd geen verstand van wat poëzie was, las nooit wat maar schreef gewoon snel en impulsief.'
Ach, alsof ik er verstand van heb. Volgens mij is het nog altijd beter om gewoon te schrijven, dan om volgens 'alle regeltjes' te willen werken. (Hoewel het handig is als je er met anderen over kunt praten, er iemand is die je zegt om wat origineler te schrijven of je aanmoedigt om zo door te gaan.)
En het niveau van pp valt me normaliter niet zo op. Misschien omdat ik er midden in zit? Ik weet haast niet beter! ;)
Maar één van de besten? Mwah, dat zou ik niet durven zeggen. Er zijn er zoveel jonger en minstens even goed! Maar toch bedankt. (:
Ik had het trouwens helemaaal gelezen, goed he? Nu verdien ik respect. :3
-grapje. alsof mijn reacties af en toe niet nóg langer zijn! ;)-
@ Jolijn: haha, ik kende 'm al elf maanden! Ik herinner me er steeds die foto bij die voor het eerst (toch?) bij jouw gedicht stond. Ik vind het zo'n mooie foto en ik vind jouw gedicht ook (nog steeds) erg mooi.
En wat is er dat je moet huilen? ;(
@ Loren again: o jee...
Het idee is dat je je registreerd en dan heb je 'n 'acount'. Vanaf daar kun je gedichten insturen, en als je gedicht geplaatst is ben je officieel lid en kun je dus reacties plaatsen. Als enkel 'geregistreerd' lid is het volgens mij ook onmogelijk om je account te vinden als je je niet inlogd. Dus als je niet kan inloggen heb je een probleem, denk ik. Maar ik heb er eigenlijk niet zo'n verstand van, als ik jouw was zou ik even naar redactie@puberpoezie.nl mailen en daar je probleem vertellen.
Met 18 jaar ben je inderdaad de oudste. Nou ja, er zijn er wel meer van 18, maar die zie je, zegmaar, nooit. De meeste zijn zo'n 15 jaar. Is dat erg? ;)
(Of eigenlijk, de op-een-na-oudste. Want de sitebeheerder is 34.)
@Loren;
Mijn profiel kan je komen als je helemaal rechtsboven in de hoek op je naam klikt, en dan op 'mijn profiel'. Je bent niet de oudste trouwens, wel bijna, maar er zijn ook leden van 19:) Tot je 20ste mag je nog blijven, dus tijd genoeg om te leren!
@Sibloernie(aparte naam, waar komt het vandaan?)
Je gedicht is leuk, en de vergelijkingen zijn goed gevonden, al zou ik er zelf wat meer beelden in stoppen en iets concequenter zijn met je interpunctie. Je gebruikt nu de ene regel wel een komma/punt en de volgende keer, als het dan ook zou moeten weer niet.
De laatste strofe loopt voor mijn gevoel helemaal niet. Ik zou er eerder zoiets van maken, dan lopen de zinnen veel lekkerder:
ik weet wel
-dat ik het
als een boek
in de kast zou moeten zetten
tussen de andere boeken in
-als gebeurtenissen in mijn leven
die ik uit mijn gedachten heb verdreven-
Is de rijm die je in je gedicht gebruikt trouwens bewust? Want ook die loopt niet in heel het gedicht goed door, nu rijmt slechts hier en daar een keer een regeltje.
Deze zin;
'Ik zou het liefst uit je hoofd praten,
zeggen dat je me niet moet verlaten.'
snap ik trouwens niet. Wat zou je uit zijn/haar hoofd willen praten, of wil je vanuit diegenes hoofd praten? Ik snap het echt niet.
Ik vind je gedicht leuk, maar gewoon nog niet helemaal mooi afgewerkt zeg maar. De vergelijkingen zijn super, het loopt alleen nog niet perfect, maar het is zeker iets wat een heel goed gedicht kan worden. Ik bedoel dit commentaar trouwens echt goed, en als je het er niet mee eens bent, dan vergeet je maar gewoon alles wat ik nu gezegd heb.
@ Loren
Wauw aan die reactie heb ik nog eens wat :P. Vaak krijg ik alleen maar te horen 'mooi' of 'deze vind ik wat minder dan je andere gedichten'. Maar op deze site leer je nog eens wat (:. Ik zal proberen iets te doen met je tips, en het is een volgend gedicht meenemen. Dan zal ik 'm zeker weer hier plaatsen!
Ik vind het echt ongelofelijk wat een mooie gedichten hier tussen zitten, en dan zijn de meeste nog niet eens zo oud :|.
@ Jolijn. dankje voor je reactie! :) fijn om iemand zo enthousiast te zien.
ik houd je gedicht al opgezocht op pp, en ik vind hem heel mooi;) als ik je gedichten doorkijk zie ik ook wel een stijlverschil met die van toen je 12 was en die nu, alleen er zitten hele mooie bij van een tijd terug, dus niet teveel van je oude stijl afgaan;)
ik was alleen maar aan het rondkijken, toen besloot ik net me toch maar aan te melden (volgens mij ben ik dan wel de oudste van de site met mijn 18 jaar) alleen het lukt niet echt. eerst pakte die mijn wachtwoord niet, toen kreeg ik een nieuwe en om deze te wijzigen moet ik naar 'mijn profiel' gaan, maar dat kan ik niet vinden.....help?
Even weer een gedichtje.
Hij is al best oud maar ik heb hem een beetje verbeterd.
Reacties alsjeblieft ;P
En tips zijn altijd welkom.
Je kan er niet altijd iets tegen doen,
soms lukt het gewoon niet.
Je kan het niet altijd oplossen,
ookal doet het nog zo'n verdriet.
Soms moet je gewoon toegeven,
als een kind dat bij zijn moeder zeurt.
Hij zou er als liefst tegenin blijven gaan.
Sommige mensen zullen niet begrijpen wat ik bedoel,
maar het is ook een onbeschrijfelijk gevoel.
Je wil er alles tegen doen, en ervoor vechten
de wond van de pijn
zal nooit meer hechten
het zal een litteken blijven,
in mijn bestaan
Ik zou het liefst uit je hoofd praten,
zeggen dat je me niet moet verlaten.
Wanhopig blijven denken dat het goed komt.
Maar ook van mezelf weet ik wel
dat ik het
als een boek
in de kast moet zetten
tussen de andere boeken in
als gebeurtenissen in mijn leven
het uit mijn gedachte verdreven.
xx
@Loren;
Wauw, ik vind je gedicht heel erg mooi, volgens mij ben je wel een terechte winnaar! De sfeer vind ik heel mooi, je krijgt er echt zo'n winters gevoel van.
Heb je je trouwens ook aangemeld op pp nu, of alleen wat rondgekeken? Ik lees trouwens ook amper poëzie, alleen wat anderen schrijven op pp en héél soms leen ik een bundel bij de bibliotheek/mediatheek. Ik ken ook eigenlijk niemand die wel graag poëzie leest. Ook niemand in het echt die het graag schrijft trouwens, dus internet is mijn enige vergelijkingsmateriaal. Misschien dat ik daarom wel een vertekend beeld heb van wat goed en slecht is, en een ander niveau verwacht dan anderen.
Mijn winnende gedicht btw:
Onnaspeurbare aanraking,
geluidloos gefluister,
zachte tinteling.
Zachte bries,
geblazen door onze schaduw,
verankerd in grijs.
Samen dansend als bellen,
maar wie blies?
Je was de geklapte,
ik de klappende.
Ik wist eigenlijk helemaal niet meer dat ik dit had ingestuurd, is al elf(!) maanden oud. Hierna is mijn 'stijl' nog heel erg anders geworden en ben ik veel meer op gevoel gaan schrijven. In plaats van een middagje huilen, een uurtje schrijven, al wint het huilen nu steeds vaker van het schrijven, maar goed daar ging het nu niet over.
@Ashley
Je gedicht is best leuk maar je had het wat verder kunnen uitwerken en wat minder kunnen proberen te rijmen. Het idee is leuk, ik zou zelf alleen wat meer beelden gebruiken. Zo bijvoorbeeld:
mijn leven was grauw
-als de regenwolk
die een schaduw werpt op mijn voeten-
mijn leven was saai
tot ik jou ontmoette
jij kleurde het in
-met de in je ranke vingers gevangen
regenboog
(mijn leven kreeg kleur)
@ Dreamer. Dat is zeker zo dat het niveau op pp zo hoog is dat het niet echt een goede maatstaf is om te zien wat de gemiddelde puber schrijft en of je over enig niveau beschikt. Het lijkt wel alsof alle goede jonge dichters in nederland zich hebben verenigd op pp.
Voor ik die site had gezien, dacht ik dat het uitzonderlijk was om op je 15/20ste goed te kunnen dichten maar dan kom je daar en dan lijkt het alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat een 12jarige iets van hele goede kwaliteit neerzet. Maarja dat beeld is dus waarschijnlijk een beetje vertekent.
Maar jij bent een van de beste bij pp (dat is volgens mij gewoon een feit;)) dus als meerdere mensen meehadden gedaan aan dmdm was je nog steeds heel hoog geeindigd denk ik.
Zoals ik eerder al zei, toen ik 14/15 was schreef ik, naja slecht. even een voorbeeld:
Vergaan.
Je m&m’s zijn op,
Je liefde is vergaan
Wie had ook gedacht,
Dat het eeuwig zou bestaan.
Het weer is grauw,
Net als de woorden van jou.
Het regent,
De druppels vallen naar beneden.
Net als de tranen op mijn gezicht,
Tijdens het schrijven van dit gedicht.
dit is dan nog een van de betere geweest.
ik had op die leeftijd geen verstand van wat poëzie was, las nooit wat maar schreef gewoon snel en impulsief. Ik heb dus echt veel bewondering voor iedereen die 12-16 in en gewoon echt heel goed schrijft. dat belooft wat voor later als diegenen zich blijven ontwikkelen.
Ik weet trouwens mijn winnende gedicht:
Winterbeweging. (januari 10)
Wij maken groene grasgaten,
In de natte sneeuw. Wij rollen
schuin en recht, als zogezegde
Kinderen.
Jij laat niets meer over van mijn jas.
Natte haren omkleden zich
met wit zacht dons, als
Winterharen aan een wintervacht,
maar dan kouder.
We praten over vergeten kinderdagen
en de vragen, over waarom de vogels
vandaag over het water kunnen lopen.
Het is de dag dat ik bedacht had
dat de eendjes weer gevoerd moesten
worden en zo nam ik jou mee,
aan de hand.
Zoals moeder dat ooit deed.
@ Renneé
Er zitten erg mooie dingen in je gedicht vind ik. Met de eerste zin speel je mooi met klank ( vleugels van vrij vogels) alleen vind ik de vlinder in je buik een beetje jammer omdat het een veel gebruikt/ cliché beeld is, de verglijking is zeker wel mooi alleen misschien iets te vaag, (hoe kan liefde meezweven met vlinders en vliegt de liefde dan weg en waarom zweeft het wat is de relevantie?) maar dit is niet zon heel groot punt, want de vergelijking is toch mooi gevonden en misschien is die vaagheid niet zo erg (ik vind het zelf ook erg moeilijk evenwicht tussen vaag en concreet te vinden)
Het volgende stukje vind ik minder, misschien kan je dit weg laten?
Liefde is toch zo'n makkelijk woord met een moeilijk
-begin je het ook te voelen? De hartkloppingen
in je nek klinken als muziek in mijn
lippen. kusje, kusje, kusje.
de woordopvoldingen lijken een beetje geforceerd. (vooral de overgang tussen met een moeilijk -begin je het ook te voelen- dit sluit niet mooi op elkaar over, het begin je het ook te voelen komt uit het niets)
klinken als muziek in mijn lippen is mooi, alleen hartkloppingen past als woord niet mooi in het gedicht (kwa klank stijl en ritme)
Kusje, kusje, kusje komt volgens mij te kinderlijk, simpel over.
'Pesten lijkt opeens een liefdesritueel' heel mooi gevonden! originele vergelijking, ik vraag me af af is dat pesten dan plagen of echt pesten want dat zou een beetje vreemd zijn in de context van een liefdesgedicht
afgewisseld met kusjes, lachjes, kreuntjes,
weer hetzelfde verhaal met 'kusjes, lachjes, kreuntjes, ik vind dat niet zo mooi klinken ik weet niet precies, iets te hakkerige opvolging, iets te kinderlijk..
-sst. Deze stilte is zo mooi.
Lieflijk kras ik ieder haartje op je lichaam
rechtop, je lippen smaken naar kersen en zijn zo rood
als mijn wangen als ik in je ogen kijk.
Helemaal alleen
wij twee met
die duizenden
grassprietjes om ons heen.
Mijn wereld is zoveel mooier
met jou.
--
dit laatste stuk vind ik heel goed gevonden, het einde is mooi en ook de zin '-stt deze stilte in zo mooi. ik zou wel de zin als mijn wangen als in in je ogen kijk misschien weglaten. ik denk dat het mooier is zonder.
maar al met al zitten er erg originele en mooie vondsten en klanken in. Goed gedaan! ga zo door;)
Sorry voor de lange reactie,
respect voor degene die hem hebben afgelezen:P
@ Justine
Net zoals Nikki al zei snap ik ook niet echt hoe je dat bloed bedoelt.
En ook maak ik uit het gedicht op dat je onzeker bent, omdat je op je vriendin ofzo valt?
En uit de zin 'ik zou niet weten met wie ik anders om moet gaan'
lijkt het alsof je denkt dat dat je enige vriendin is. Maar ben je onzeker omdat je ook maar een vriendin hebt. Of denk je dat je maar een vriendin hebt?
Ik hoop dat ik beetje duidelijk ben ;P
En misschien zou je wat beelden moeten gebruiken om het meer een gedicht te laten lijken?
Niet dat ik goed dicht ofzo hoor! Ik pruts ook maar wat aan, dus niet dat je denkt dat ik me beter voel ofzo. Maar dit is wat ik beetje opmaak uit het gedicht..
xx
"Mijn leven was stom
Mijn leven was grauw
Mijn leven was saai
Maar toen ontmoette ik jou
Jij kleurde het in
Met groen en met blauw
Mijn leven kreeg kleur
Ik werd je trouw "
xx
@ Loren: Jolijn is inderdaad erg goed, alleen wil ik dat nog wel eens vergeten, omdat - zoals jij zegt - het niveau op pp inderdaad behoorlijk hoog is. Het scheelt dat bijna niemand van pp meedeed aan dmdm wedstrijd, want dan had ik de top tien niet gehaald. (Het is dat pp te weinig actieve leden heeft voor héél de top 100…)
Maar goed. Het is af en toe wel eng hoor… ik voel me ook zo vaak voorbij geschreven. En niet alleen door Jolijn (die inderdaad jonger is) maar ook door Madelief/Mol bijvoorbeeld (die is twaalf!) en Alicia, die vrij nieuw is, maar ook al ontzettend goed. En er zijn er zovéél. Eigenlijk heel actief pp, want omdat er maar een stuk of 7 gedichten per dag geplaatst worden, vallen alle gedichten onder dat niveau automatisch af. Puberpoezie was niet altijd zo goed, maar wordt steeds beter, naarmate de dichters die er zijn zich ontwikkelen en er nieuwe dichters ‘aangetrokken’ worden door het niveau. Het wordt ook steeds actiever, haha. ;)
En inderdaad, je leert er veel van. Doordat de rest zo goed is, doordat de commentaren nuttig zijn, nou ja, meestal. Het is niet zo van ‘alleen mooi’ (vroeger wel, nu niet meer) maar er zijn er veel die standaard langere commentaren geven. En het is gezellig, haha, dat scheelt ook! ;)
@ Random: kunnen jullie je trouwens een ‘Meesje’ (Renske) herinneren? - Nu ik toch over iedereen van pp loop te roddelen n___n - die zat ooit ook hier. Ik herinner me wel eens commentaren/gedichten (?) van haar hier te hebben gezien. Die is ook zo ongelofelijk goed.
@ Jolijn: je bent wel goed, hoor! ;)
Je bent waarschijnlijk alleen vergeten wat 'normaal' is. (En pp heeft geen 'normaal' niveau, vrees ik.)
@justine
ik begrijp dus uit je gedicht dat je niet weet of je lesbienne bent. ik vind het goed dat je erover schrijft, alleen niet negatif bedoeld of zo maar ik heb niet echt het gevoel dat het een gedicht is.
en het einde begrijp ik ook niet hoe kom je opeens op die zwarte vlek en dat bloed.
ik zou als ik jou was, tsja ik weet niet hoe ik het moet beschrijven.
ik denk dat je het beter als een verhaal kunt schrijven.
in het begin is het gedicht ook best wel rijmerig.
trouwens, ik zeg dit nu wel, ,maar gaat dit gedicht wel over jou??
zo ja,, hoezo ben je zo onzeker?
en stel je zou lesbienne zijn, dan maakt dat toch totaal niet uit.
tenminste ik vind dat het voor mij geen verschil maakt, van wie iemand houdt.
ik bedoel dit allemaal niet verkeerd, wat ik nu allemaal zeg,, maar dit is gewoon hoe ik het gedicht lees.
Ik weet niet wat ik ben,
ik ben zo onzeker.
Ik weet niet wat ik wil.
Het liefst geef ik een harde gil.
Maar ik durf niet,
Ik kies kanten. Maar ik weet niet wat ik wil.
Dus wissel ik het af.
Ik denk dat ik verliefd ben op een meisje,
Ze is heel erg mooi en ik ga altijd met haar om.
Ik zal niet weten met wie ik anders om moet gaan.
Ik heb tenslotte niemand anders.
Het liefste vinger ik haar,
maar ze heeft al een vriend.
Zoiets dan.
Een zwarte vlek.
Bloed.
@ Renée
Inderdaad
ik ben blij
dat je dit raadsel
raadsel van mij
wist te ontravelen
maar het maakt niet uit
of je schrijft in raadsels
of juist niet
blijf door dichten
net als iedereen
groetjes
@Loren;
Dankjewel! Ik vind mezelf helemaal niet zo goed, iedereen schrijft me hard voorbij;) Ik heb nog niet zoveel van jou gelezen, maar ik ben heel erg benieuwd, laat vooral wat meer lezen! Pp heeft volgens mij inderdaad best een hoog niveau maar dat komt ook wel omdat je er gewoon heel veel bij leert!
Ik wil eigenlijk ook nog reageren op het gedicht van Reneé, maar ik moet nu echt gaan leren.
--
Zoals de wind onder de vleugels van vrije
vogels, zweeft nu ook mijn liefde voor hem
mee met de vlinders in mijn buik.
Liefde is toch zo'n makkelijk woord met een moeilijk
-begin je het ook te voelen? De hartkloppingen
in je nek klinken als muziek in mijn
lippen. kusje, kusje, kusje.
Pesten lijkt opeens een liefdesritueel afgewisseld
met kusjes, lachjes, kreuntjes,
-sst. Deze stilte is zo mooi.
Lieflijk kras ik ieder haartje op je lichaam
rechtop, je lippen smaken naar kersen en zijn zo rood
als mijn wangen als ik in je ogen kijk.
Helemaal alleen
wij twee met
die duizenden
grassprietjes om ons heen.
Mijn wereld is zoveel mooier
met jou.
--
@ Jolijn
Ondanks tijd gebrek ga ik toch niet iets aan mijn reactie toevoegen;)
ik heb nog even een kijkje genomen op pp en ik moet toch zeggen,
Jezus wat jij op 12 en 13 jarige leeftijd schrijft.. niet te geloven. Ik heb er zo'n 6 jaar over gedaan om op het niveau te komen waar ik nu zit, (ik ben 18, en ik heb dan niet zo intensief geschreven die 6 jaar maar toch) En dan komt er opeens zo'n meisje als jij dat met haar 13 jaar dingen van dit niveau schrijft.
Als jij doorgaat met schrijven en jij blijft je zo ontwikkelen, dan ben ik zeer benieuwd naar jou poëzie als je 20 bent. Wat je nu schrijft is in iedergeval veelbelovend.
Ga door!
( het niveau op pp is zoiezo verbazingwekkend goed, vooral als je kijkt naar de leeftijden, en dan dacht ik dat ik goed was voor mijn 18 jaar:P)
@ naomi
Is mijn gedicht zo raadselachtig dan? Haha, dit begreep ik al iets meer dan de vorige ;).
Liefs.
@ Renée
mijn raadsel
had de bedoeling
om het niet te snappen
dat is wat ik bedoel
met jouw raadsel
het maakt niet uit
of toch wel
dat bepaal jij
succes met raadsels
die ik hier schrijf
groetjes naomi
@ Jolijn
Dankje! vind ik heel erg leuk om te horen:) ik probeer veel te schrijven, veel te leren en verbeteren (vooral leren van andermans tips en gedichten, verschillende stijlen uitproberen)
de titel weet ik toch niet, simpele titels kunnen erg mooi zijn maar deze komt zo voor de hand liggend en 'droog' over...
maar ik moet weer gaan leren, morgen proefwerkweek...
zucht.
p.s. Jou werk is ook echt mooi zeg! (van wat ik heb gelezen op de site en op pp waar ik even een kijkje heb genomen) als ik tijd had zou ik een uigebreiderre reactie geven, maar dat is er nou eenmaal niet, dus ik houd het maar bij erg mooi!
Misschien zie ik je wel 17 april in groningen;)
@ Iris;
Je blijft ook terugkomen, dus waarschijnlijk vind je het hier toch minder erg als je zegt. Ik snap écht niet wat je hier sowieso kwam doen als je niks met schrijven hebt, leg het me vooral uit. Dat iedereen hier emo is en zich snijdt is klets, en als je een beetje verstand had gehad had je dat geweten.
Dat jij alleen maar functioneert als mensen Jip en Janneke taal tegen je praten/aan je schrijven is eerder een probleem van jou, dan van andere mensen. Als je trouwens iets hebt tegen iedereen die hier komt en denkt dat we onze tijd beter kunnen besteden aan een sociaal leven, waarom ga je dat zelf dan niet doen? Want als jij genoeg tijd hebt om op site te komen waar je enige doel is andere mensen af te kraken dan zal je ook wel niet zo'n geweldig 'vol' leven hebben voor de rest, anders had je wel iets leukers te doen. Ik hou van schrijven, net als de meeste andere mensen die hier zitten en ik snap niet waarom jij daar zo'n probleem van maakt!
@ Loren;
Wauw, je gedicht is echt supermooi geworden. Het is echt veel beter geworden, en ik vind de titel goed kunnen. Simpele titels spreken me altijd wel aan.
Vooral de eerste strofes vind ik heel sterk.
@ M dat is waar.
@ Dreamer, Ik heb deels met behulp van je kritiek mijn gedicht 'herschreven' (die van welterusten kus over die symbolische slaap) alleen het is zo ongeveer een heel ander gedicht geworden;) Nog steeds met dezelfde boodschap alleen andere beelden en nadrukken. Het verwoord voor mijn gevoel nu volgens mij beter wat ik wil zeggen en het is minder 'hakkerig', (maar ik ben ook niet zo heel goed in eigen gedichten beoordelen)
(over de titel twijfel ik nog)
Slaap
Maak mij wakker mijn liefste
draai een web met woorden en
beklim de draden, beklim de lucht
en ik zal bij je zijn
(Als jij mij
wakker maakt)
uit lege dromen die van niets
meer weten en mij laten slapen,
slapen, maar ik ben zo moe.
-Mijn prins,
kus mij met je verhalen-
Worstel met het weven van
je web als zou jij een ware schrijver
zijn van al die romans waarin
-altijd
alles goed komt-
Ik zal in mijn dromen
meedraaien,
als verloren danseressen,
die hun passen bijna,
vergeten zijn.
-Ik draai als de dans
die ik ooit zag,
toen ik gelukkig was-
@ Dreamer:
Hahaha ik lach me dood hier xD
serieus xD
@ Emo 123:
Ik denk eigenlijk niet dat het zo normaal is xD
Ik zit zelf ook wel is in een dipje ofzo maar ik heb mezelf nog nooit gesneden ;o
@ Iris:
Je hebt misschien gelijk dat er heel veel ''depressieve'' gedichten opstaan,
maar ik kan veel beter over dat soort dingen schrijven. En eigenlijk schrijf ik ook alleen gedichten als ik me niet fijn voel. Miss ligt dat wel aan mij hoor :P Ik zal wel is keer proberen vrolijker te schrijven, maar of het gaat lukken weet ik niet want ik ben tenslotte maar een depressief meisje dat elke middag zelfmoordpogingen probeert te doen ;p
en mijn gedicht over de kermis vond ik toch heel vrolijk xD
of niet dan ? hahah
sorry iris maar hier toch weer een depressief achtig gedichtje :
Vechten doe je niet meer
je hebt het al opgegeven
je zit alleen nog maar te wachten
te wachten
als een roofdier op z'n prooi
alleen heb jij geen prooi meer.
jij bent het prooi
het zal snel afgelopen zijn
snel over zijn.
maar toch hoop ik dat het nog niet gebeurd
misschien dat je weer gaat vechten
dat je niet blijft wachten
maar gaat vechten
strijden.
je niet zo makkelijk laat gaan.
Een roofdier moet vechten voor z'n prooi
hij zal niet alleen maar wachten
met wachten kom je nergens
Misschien moet je krachten verzamelen
maar jij bent er al vanuit gegaan dat dat al niet meer lukt
je hebt het al opgegeven.
vechten doe je niet meer
je laat het gaan
laat het komen
maar als je wil blijven leven
zal je toch wat moeten doen
blijven strijden, vechten, waken
als een roofdier op zijn prooi
er achter aan gaan, strijdend
en niet alleen maar in angst wachten...
-----
reacties?? Ik heb hier trouwens maar 1 beeld gebruikt in hele verhaal door, maar hij komt wel paar keer terug ^^ xD
Ik vind hem zelf best wel duidelijk, maar miss zit ik wel helemaal verkeerd? ;$
@Emmeke;
haha, ik moest echt hard lachen om je reactie!
17 april kan iedereen lekker snijtips uit wisselen, en plannen hoe we de tweede kamer opblazen.
I'm cutting in my veins.
Blood is falling on the ground.
I'm so lonely.
I'm crying and dying.
I'm dead.
@ Renée
Lieve Renée
het is erg mooi
maar
ingewikkeld wel
misschien wat uitleg
of misschien weer niet
jij dicht met raadsels
of toch weer niet
geef misschien
misschien een antwoord
ik ben benieuwd
of je antwoord
of niet
help je mij dit raadsel
van jouw op te lossen
of laat je het over
over aan mij
???
@ Dreamer:
Jaa ik heb even je commentaar goed gelezen en de tijd genomen (A)
Jaa klopt hoor, maar ik dacht nou ik gebruik nu eerst gewoon nog even rustig beelden en komt de rest vanzelf wel ;P
Aan de ene kant vind ik dat een gedicht door beelden wel mooier en duidelijk kunnen worden, maar sommige (bedoel nu niemand persoonlijk hoor) gebruiken echt voor alles beelden, en dan vind ik het een beetje vaag worden ;$
maar je hebt helemaal gelijk.
ik heb nog wat gedichten in documentjes staan
daar ga ik ook nog even naar kijken en proberen te verbeteren (A)
xxx
@Dreamer;
Gelukkig vond je deze al beter :P
Ik heb nu niet heel veel tijd om erop te reageren, dus ik kijk vanmiddag ofzo wel even goed? (A)
xx
Dit is het eerste gedicht dat ik hier plaats, dus ik ben heel benieuwd naar jullie mening!
--
In de schaduw van de zon
zag ik haar lopen, en hopen
de dag van gisteren te vinden.
Het was drie lentes geleden
en één dag, toen ze hem zag
vallen. De grond was gevaarlijk
dichtbij, toen hij vrij was, klaar was
met leven. De moed opgegeven.
Haar alles was veranderd
in een hoopje uit elkaar gespat vlees.
Daarom nam ze dezelfde weg
als hij. Zonder enige vrees
voor de dood.
--
@Q: Ik heb een paar weken geleden een brief thuis gehad dat mijn gedicht bij de top 100 hoort, dus iedereen die gewonnen heeft weet het als goed is al.
Geld dat ook voor die 100 :$?
Weten die het ook al, of worden die pas later bekend?
Geslopen handen,
Die me betaste.
Geslopen handen,
Die me raakte.
Ik voelde die handen,
Die me lieten denken,
Ik voelde die handen,
Die me lieten huilen.
Ik voelde handen,
Zo ruw en pijnlijk,
Ik voelde die handen,
Die voor eeuwig verdwijnen
@ Sibloernie: haha, dat heb ik ook! Ik kan er niet tegen als mensen alleen maar en continue ‘ja mooi’ zeggen. Zeg dan wat méér. :’)
Ik vind je gedicht trouwens beter dan je vorige! Inderdaad door die beelden… daardoor blijf ik begrijpen waar het over gaat. Klinkt waarschijnlijk nogal stom, maar zonder beelden wordt het één grote soep in mijn hoofd. Ik vind dit gedicht trouwens niet te onduidelijk…
Je kunt beelden trouwens op verschillende manier gebruiken, niet alleen als metafoor. Even kijken of ik een paar manieren op kan sommen:
- omgeving: speelt iets zich af in een donkere kamer, zijn er schaduwen, staat er zachte muziek aan: zoiets kan de sfeer onderstrepen. Bijvoorbeeld:
zachtjes ruiste de wind door
zijn jeugdige haren
of
zwart als diep duister en
donker waren zijn muren
als zijn pupillen
En dat soort dingen. De omgeving kan alléén zijn, maar ook daadwerkelijk iets dóen. Wind kan ritselen, schaduwen kunnen spelen of fluisteren, de regen kan treurig tikken (je kunt er zelf van maken ‘de regen tikte treurig / zijn vrolijke gemoed weg’ - hoewel dat éigenlijk niet kan. Spelen met woorden, zeg maar.)
- vergelijking
een mond kan rood zijn als een appel, maar da’s nogal cliché, andersom kan een gezicht jeugdig zijn als een vroege lenteochtend, een dag triest als een vergeten kop koffie, en zo voorts en zo verder. Het één vergelijken met ander, misschien op gevoel (een vroege lenteochtend is pril, onvoorspelbaar, jong) misschien op kleur, op… nou ja, vanalles.
- beschrijving
zijn ogen diepblauw, zijn haren als zilver - of meer beeldend: zijn ogen blauw als de / middellandse zee - of minder cliché: zijn ogen blauw / als de middellandse zee / vanochtend door een potlood geschetst / (misschien wat te blauw geworden)
Valt dan wel weer samen met die vergelijking, maar hé, ik verzin het ook maar ter plekke! :’)
Wat ik ook wel doe, vaker doe, denk ik, is in plaats van elke ding met iets anders te vergelijken, zoals jij doet, er één algemeen beeld van te maken. Dus een persoon ergens neer te zetten en dat beeld dan langzaam te ‘ontwikkelen’. Jij staat waarschijnlijk op een kermis, of zoiets dergelijks, maar je beschrijft alleen losse attracties, terwijl je óók de hele kermis kan beschrijven. Of nou ja, ik bedoel, er één beeld van maken.
Dus niet:
‘Als een draaimolen,
draaiend en druk.
zo voelt m'n hoofd
druk, snel, onbevatbaar
Niet begrijpend
niet kunnen plaatsen
maar blijven zweven
als een zweefmolen
vreemd in de lucht’
Maar bijvoorbeeld:
‘mijn leven voelt, zweeft
als een kermis voorbij
als je onbegrijpelijk hoog in
de lucht blijft hangen - niet
kunt vatten waar je bent
(zweefmolen)
misschien wel een draai-
molen, als de gedachten in
mijn hoofd maar door blijven
tollen (rond en rond)’
Dan lijkt het wat minder een ‘opsomming’ van ‘elementen die je op een kermis tegen zou kunnen komen’.
@ Marlin: ik snap er nog niets van!
Grapje. ;d
(Eén april! Bluh.)
‘dravende paarden door het blauwe gras,
tuin onverbonden met oceanen,’
Die regels vind ik mooi, vooral die dravende paarden. (:
@ Alana: haha, je lijkt me wel aardig. -pakt koekenpan- … nee. En ik vind je gedicht over, strand, vroeger, whatever, mooi.
‘En ik in me rode zwembroek
alleen me rode zwembroek
want aan borsten deed ik toen nog niet’
Het heeft iets… hoe zeg je dat? Ironisch. Grappigs. Dat vind ik wel leuk.
@ Q: de uitslag is al bekend, de winnaars zijn al bekend, het staat alleen nog niet op de site. De winnaars weten het alleen van zichzelf, en misschien van anderen als dat hun toevallig verteld is, verder niet.
@ Daphne141: wow! Jij schrijft mooi joh!
ik zie alleen van 2009 en vroeger =x,, en dit is de wedstrijd van 2010 =d
Bij het schermerlicht van mijn fietslamp
zoek ik mijn spiegelbeeld
in plassen en natte straatstenen
ergens onderweg
ben ik je verloren
toen tulpenbossen en lieve woorden
even echt van mij leken te zijn
maar nu heb ik zelfs geen zicht op
degene die ik dacht dat ik was
(under construction; nog mee bezig:p)
@ Q
Die zijn er al..
bwaah,, binnenkort de uitslag !!!
kben benieuwd xD
Even uit de oude doos (Ik kan nu alleen maar even depressieve schijt gedichten schrijven zonder dat kanten randje)
Want het gebeurde zo opeens
En het deed wel een beetje pijn..
Ook al ontkende ik dat glashard
Als altijd...
Dus blijf ik gewoon soppen door het leven
Met die lach op me gezicht
Dat zeker! tot me kaken verkrampen!
En ik kan alleen nog maar lachen
Huilen van het lachen..
Want het deed toch wel een beetje pijn..
--
Och kon ik nog maar even
zandkastelen bouwen
met van die druiptorentjes
Het water gevuld met zand
en dat dan door me vingers laten glippen
met de zon op me bruine rug
En ik in me rode zwembroek
alleen me rode zwembroek
want aan borsten deed ik toen nog niet
Gewoon het zand door me vingers laten glippen
net als de tijd..
Woorden fluisterende lippen
Mijn satijn op jouw fluweel
Liefde die ik door je huid probeer te
strelen, kussen
De herinnering, mijn juweel
---
Na regen komt zonnenschijn
en ik leef op een bewolkte winderige dag
Just my luck
(Ik vond zowaar inspiratie voor nog een depressieve kutgedicht)
---
Was iemánd maar hier
om regenboog letters en snoepzinnen
recht in me brein te storten
Mischien stoppen de walnoten dan met wiebelen
en word er niets anders gekraakt
dan een half opgegeten zuurstok
Iemánd is vast verdwaald
--
Het is toegestaan om me met een koekenpan op me kop te timmeren. Misschien helpt het..
i love the words that make me smile,
i hate the things that make me cry.
@ marlin jaaa dat probleem heb ik dus met beelden, dan vind ik het moeilijk om er echt uit te halen waar gedicht over gaat snapje?
alleen ik probeer dat nu eerst even en dan probeerik het later wel wat duidelijker te maken, nu natuurlijkook wel al ;) maar probeeer eerst even dat beelden:P bedankt voor je commentaar !
xx
@ Sibloernie; ik vind 't een mooi gedicht. het is alleen - eh - een beetje onduidelijk waar het over gaat. waarom is het zo verwarrend, waarom word je misselijk ? probeer dat iets meer uit te leggen in je gedicht, dan word het iets mooier, denk ik ;). maar zo vind ik ook al mooi! al is het wat onbegrijpelijk, vind ik. wat de rest ervan weet, don't ask me ! (;
xx.
Als een draaimolen,
draaiend en druk.
zo voelt m'n hoofd
druk, snel, onbevatbaar
Niet begrijpend
niet kunnen plaatsen
maar blijven zweven
als een zweefmolen
vreemd in de lucht
Botstend als de botsauto's
steeds geraakt worden
niet wegkunnen
ingesloten
Misselijk wordend,
van de suikerspinnen,
eerst lekker,
daarna vreemd
Als een suikerspin
plakkerig maar toch zoet.
----
Ik heb hier geprobeerd met meer beelden:P
maar is het niet een beetje vaag?
Zeg maar eerlijk hoor(A)
hoop dat het beetje duidelijk is
xx
Koelbloedig denk ik na,
dravende paarden door het blauwe gras,
tuin onverbonden met oceanen,
tafels ondersteboven - rood.
Ogen scheef shirt aan m'n voeten
met sokken op m'n oren
op blote handen naar buiten gerend.
(nog afmaken en inderdaad: je snapt er nu nog niks van, haha!)
x kisses.
Nee hooor. Vind het alleen maar fijn als iemand kritiek geeft. Heb ik veel liever als dat iemand zegt van jaa mooi hoor maar er ondertussen niets aan vind.
Ik zal proberen meer met beelden te werken maar ik vind dat best wel moeilijk ;$ Ik ben bang dat het dan zo vaag wordt?
Misschien heb je nog wat tips omwel beelden te gebruiken maar er wel voor te zorgen dat het niet vaag word?? :D
Dankje trouwens voor je commentaar ;)
xxx
@ Fietjhu: Doning? Wat betekend dat? =/
Verder denk ik dat je Engels niet veel toevoegt. Ik heb nu even je eerste gelezen… maar het fascineert me niet. En voor zover ik kan zien ligt dat (ook) aan je Engels, het zijn zulke simpele, kinderlijke zinnen/ideeën die ook niet helemaal lekker lopen.
Ik houd van voorbeelden, oké, maar bijvoorbeeld dus:
It gives me sutch a good feeling. I never want it to stop.
Vertaald als: het geeft me zo’n goed gevoel (such, niet sutch). Ik wil niet dat het stop.
Terwijl je, of ik in ieder geval, met mijn Nederlands zulke mooiere zinnen zou kunnen maken. Veel minder… eenvoudig. Saai, haast. Zoals:
Het geeft me zo’n goed gevoel. Het trilt in mijn vingers, waait met naamloze stormen door mijn hoofd heen en ik wil niet dat het stopt. Meer, meer, ik wil je volledig en alles, alle lijnen die je huid en handen begrenzen.
En als ik dat dan weer vertaal krijg je echt slecht Engels, dus dan houd ik het maar (beter) op Nederlands. (Want anders krijg je: it gives me such a good feeling. It’s shivering in my fingertips, blows with a nameless tempest in my mind. Go on, go on, I want everything from you, totally - every line that bound your skin and hands… en dat is nou net ook weer niet alles.)
Sowieso vind ik je een beetje cliché. Probeer eens wat meer te beschrijven met… beelden. Denk ik. Andere dingen. Geen tranen en hand-in-hand lopen, maar woeste zeeën en wolkenvelden en lichtvlekken op een bemoste grond. Dat doet méér.
@ Ammo/Amid: Waarom vraag je of we alsjeblieft en plzz zouden willen reageren, maar reageer je zelf niet? Of nou ja, ik vind altijd, als je om reacties vraagt, gééf ze dan ook. Sowieso houd ik er niet van dat mensen om reacties vragen, want iedereen wil wel een reactie, en zo niet moeten ze ook hun gedicht niet neergooien - vind ik.
In ieder geval vind ik je tweede (oké, oké, derde, maar tweede in je reactie) beter dan je eerste. Maar alle twee is het nogal verhalerig, ik ging op gegeven moment maar sneller lezen omdat er geen einde aan kwam. Als je een boek schrijft, schrijf je een heel verhaal, in een gedicht richt je je op één ding. Een persoon, situatie, opmerking, gevoel… maar één. Niet ’n heel verhaal. Daarnaast vind ik het een beetje veel op ‘moraal’ geschreven. Zo van ‘boos moet je niet zijn/want als je blij bent ben je gelukkig’ en dat vind ik meestal ook maar niets. Ik wil een gedicht lezen omdat het mooi is, niet omdat het zoveel wijsheid bevat - en als het wél iets wil leren, dan wel zo dat het mooi blijft.
Als je even kijkt naar:
Weet je wat er gebeurt in het leven
Je weet het nooitHet lot zorgt dat je iets betekent
Het lot zorgt voor geluk en ongeluk
Maar soms als er geen lot is dan is hoop het enige wat je hebt
Met het lot weet je het nooit
Het lot is niks
Maar het lot zorgt dat je iets voorstelt in het leven
Daarom is het lot belangerijk
Maar hoop heb je alleen in donkere tijden
Hoop heb je ook nodig
Door hoop blijf je denken
Dat je leven het waard is om te leven
Dan snap ik even niet meer wat ik er nu uit moet halen? Want zeker als ik sneller ben gaan lezen (omdat het me niet echt kon boeien, sorry) dan moet je niet beginnen met lot en dan overspringen naar hoop en dan weer…. Houd het op één ding. Nu vraag ik me namelijk af wat je wilde zeggen met je gedicht? Waar gáát het over?
Probeer je dáár eens wat meer op te lichten. Een ding, en die dan beschrijven, omschrijven. Niet te groot, niet te cliché - juist kleine, herkenbare, dingen kunnen enorm mooi uitpakken. (Herkenbaar is niet cliché, herkenbaar is hé, dat ken ik! cliché is uitgesleten, versleten, voorspelbaar.)
Maar aan de andere kant (ik weet niet hoe oud je bent) als je daaraan weet te werken… het is per slot van rekening pas je tweede of derde gedicht, er zit wel iets in. Denk ik. Ik zie er wel wat in. (:
@ Romy: haha, oké. Alsjeblieft. ;)
@ Sibloernie: haha, hoi dan. Ik ken je niet, maar ik ben ook pas ‘nieuw’. ;)
Ik vind je gedicht eigenlijk niet zó. (Ben blij dat je zelf al aangeeft dat die reacties ook ‘slecht’ mogen zijn, ik zal niet voor het eerst ruzie krijgen! ;))
Of nou ja, laat ik het erop houden dat ik denk dat het beter kan. (Wauw, wat een conclusie, mijn eigen gedichten kunnen ook nog veel, veel beter. Of nou ja, kunnen? Ik hoop maar dat ik het kan.) Maar ik vind je rijm een beetje gedwongen, beetje erg. Dan staat het er niet meer omdat het wat toevoegt of je gedicht mooier maakt, maar omdat het rijmt… en dat is niet zo mooi. Misschien kun je beter niet rijmen? (Hihi, waarom denk je dat ik niet rijm!)
En daarnaast, nou ja, in gedichten ben ik enorm afhankelijk van beelden. Ik moet het vóór me zien, anders wordt het één grote woordensoep en snap ik niet meer wat ik aan het lezen ben. En ik houd ook niet zo van cliché. Samen met gedwongen rijm maken clichés een gedicht, saai, voorspelbaar, uitgekauwd, dertien in een dozijn.
-pluk er even willekeurig een strofe uit-
‘Ik kan erover nadenken,
maar ik laat het maar gewoon gaan.
Misschien heb ik wel iets gedaan
maar hoe vaak ik ook denk
ik kan me niks bedenken.’
Dat zie ik niet voor me, bijvoorbeeld. Ik kan erover nadenken, maar ik laat het gewoon gaan. Oké. Dus? Ik vind het mooier als je er een beeld van maakt. Of sowieso als je op je ‘woordkeuze’ gaat letten.
Bijvoorbeeld dan weer:
‘Ik kan erover nadenken, de
woorden één voor een het tapijt
induwen - alsof dat nieuwe perspectieven
schept - wat we vooral nodig hebben is
een nieuwe jij-en-ik
Misschien moet ik het maar laten
gaan, niet proberen nieuwe dingen te
scheppen uit fantasie en dromen, want
denken lukt ook al niet meer’
Weetikveeeel. Maar dat is origineler, en meer ‘beeldend’.
----
Heb ik nu zulke lange reacties of ligt het aan mij? :')
Heee. ik ben tijdje niet geweest ;$ ik zit nu midden in toets week :(
dus zoveel tijd heb ik erniet voor.
maar ik moest even een maken xD
graag reacties?? Mag ook slecht ;)
Ineens
Ineens vanaf toen.
Ik had geen flauw idee waarom
Maar jij wilde schijnbaar niet meer praten.
Waarom zou je me ineens haten?
Het leek me zo vreselijk krom.
En nu nog steeds weet ik niet of ik wat heb gedaan.
ineens, plotseling, zomaar.
zonder reden.
Geen flauw idee waarom je dit deed
Waarom je ons ineens zo meed
Ik kan erover nadenken,
maar ik laat het maar gewoon gaan.
Misschien heb ik wel iets gedaan
maar hoe vaak ik ook denk
ik kan me niks bedenken.
Ineens was het zo
en ik denk dat ik het maar gewoon laat
en me er niet meer mee bezig ga houden
Misschien omdat je me haat?
Ineens, zomaar, zonder reden.
Misschien kom ik het nog te weten
misschien ga je het me nog vertellen.
misschien komt het ooit zover.
Maar ik probeer het niet meer.
Het is klaar, het is over.
Ik heb alles gedaan, ik zweer.
Maar jij reageert niet.
Misschien dat je alles nog is inziet?
----
reacties??;$
xxx
@Dreamer. O haha, ik vond het er zelf erg op lijken maar dat bedacht ik pas toen het af was:P Bedankt voor je reactie!
dit is de tweede keer dat ik iets neerzet
het zijn twee gedichten duzz reageer plzzz
Weet je wat er gebeurt in het leven
Je weet het nooit
Het lot zorgt dat je iets betekent
Het lot zorgt voor geluk en ongeluk
Maar soms als er geen lot is dan is hoop het enige wat je hebt
Met het lot weet je het nooit
Het lot is niks
Maar het lot zorgt dat je iets voorstelt in het leven
Daarom is het lot belangerijk
Maar hoop heb je alleen in donkere tijden
Hoop heb je ook nodig
Door hoop blijf je denken
Dat je leven het waard is om te leven
Dus leven kan verschillend zijn het leven is anders
Maar het leven kan ook geluk brengen
Nooit moet je denken dat het leven niets voorsteld
Want voor anderen ben je een juweel die je nooit wilt verkopen
Door amid
3e gedicht
Die rivier die stroomt lijk op mij
Soms rustig soms woest
Als ik woest ben kom ik niet bij
De woede verblind me
Ik sla er op los zonder dwang
Ik raak iedereen ook mensen die ik lief heb
De rivier kan ook stil zijn
Dat ben ik ook
Dan zit ik op Mn luie reet
Stil niks te doen
Stil zijn komt niet vaak voor
Dat is vaak na mijn woede
Maar als ik stil ben dan rustig
Als ik stil ben denk ik na
Over hoe ik de wereld kan helpen
Maar niemand kan helpen in z’n eentje
Samen zijn dat kan iedereen
Maar samen helpen niet
Ook al zorg je ervoor dat een groepje helpt
Dat lukt nooit alleen
De wereld moet helpen
Om samen te werken voor een betere wereld
De wereld blijft niet voor altijd
Maar de wereld kan langer blijven als iedereen samen werkt
Werk je samen met een groepje
Dan kun je wat doen
Zorg ervoor dat meer mensen het inzien
Dat iedereen iets moet doen
In de wereld zijn veel rivieren
Sommige leeg sommige woest
Maar vaal rivieren werken samen
Om te helpen
Neem een voorbeeld aan het midden oosten
De mensen leven daar van de rivier
2 rivieren worden samen
En de mensen leven door
Ze zeggen kinderen zijn de toekomst
Dat kan wel zijn
Maar als de volwassenen niks doen
Dan hebben de kinderen niks
Zorg ervoor dat de ouderen leren omgaan
Met de mensen die er zijn
Als iedereen samen is
Dan leven we weer fijn
Dus iedereen wees de rivier die samen werkt
En de wereld zal je danken
Je zult stromen tot in de eeuwigheid
En dan is alles goed.
Door amid
I have been thinking about you laitly. You have my eyes, you have my thought. Whatever you are doning I want you to keep doning it. It gives me sutch a good feeling. I never want it to stop.
Boy you blew a spell on me. You control my mind, you control me. Whatever you are doning, I want to know your secret. You make my mind spinning, spinning arround.
You blew a spell on my, I don't know what to do. I can feel the power that you have and it makes me feeling great!
Maybe it is my imagination, but something is driving me closer to you.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Just walk a bit faster, take my hand and let's walk together. Walk to the future.
To a better world, a world withoud pain.
A world where we will life happy ever after
--------------------------------------------------------------------------------------------
Faces everywhere, telling me to run.
I run away from every thing.
I fall, try to get up, but I can't
I'm stuck in a blanced
I have fallen out of my bed
@ Jolijn: haha, dank je. Het eerste was trouwens écht oud, het laatste vrij nieuw en miste inderdaad nog een einde. Maar ik had het al zo vaak aangepast dat ik bang was het te 'verpesten' als ik er nog teveel moeite aan zou besteden. Je gedicht vind ik trouwens heel leuk (ja, ja, ik weet het, ik was te lui erop te reageren, ik weet niet wat ik heb de laatste tijd...)
@ Loren: ja... naamverwarring, vrees ik.
In ieder geval, wat jij er nu aan uitleg aan geeft... wow, verhelderend. Dát had ik er zeker niet achter gezocht. Er is niets mis met symboliek trouwens, alleen zou ik het prettig vinden als het duidelijk werd dat het a. symboliek was en b. waarvoor dan. Misschien zijn er oude mannen met brilletjes die het heel interessant vinden en achter elke regels duizend gedachtes zoeken en mij zouden haten om wat ik net zei... maar dat moet dan maar. Misschien is het ook heel poezie-onteerend als ik liever heb dat het wel duidelijk is waarvoor het symboliek is, zónder dat ik je hele leven ken. En zelfs dan nog moet je er nog maar net op komen... ;)
Tja, je kunt zeggen 'ik wilde niet wakker worden/uit lege dromen en angstvisioenen' en 'ik wilde niet wakker worden/uit de roes van het leven' en dan is de symboliek wel duidelijker. Alhoewel ik zelf absoluut niet onschuldig ben, mijn gedichten waren altijd ont-zet-tend vaag, maar daar ben ik wel een beetje van afgestapt, geloof ik. Misschien zijn ze nog steeds ontzettend vaag, maar niet meer zozeer als eerst.
En dat stukje was niet alleen writersblock maar ook dingen van maanden oud, haha. Ik sla de meest vreemde dingen op in worddocumenten met rare titels die ik dan weer kwijtraak en veel later terugvind. Alhoewel ik het meeste wel wis.
@ Romy: haha, ik voel me vereerd! Al had ik 'mijn' stijl er zo snel niet in herkend. Ik vind het niet erg hoor, ik ben maar ergens begonnen en heb langzaam mijn stijl bij elkaar verzonnen en gejat en overgenomen en verandert. Ik vind je gedicht leuk trouwens! Je beelden zijn... leuk. :')
Lekker origineel, en het switch af en toe. Ineens van zon naar perzik, ofzo, da's ook wel grappig. Alleen vind ik het niet-zo prettig dat je elke regel met 'n hoofdletter begint. Maar, dat vind ik. ;)
Met mijn tong tegen mijn
Gehemelte het barst open
Ik proef - de zomer
Veel te zuur
Ik mis suiker –
Figuurtjes zo fijn en teer
Als de jonge
Vogeltjes die de zomer
Tegemoet gaan
De reis is lang niet -
Zonder gevaar als de kat
Van de buren op de
Loer ligt
Zijn lange witte haren
Als manen – van een
Paard dat vrij rent
Over een strand
Vol mensen – dikke buiken
Nog zo wit als een melkfles
Van een baby
Die in zijn wieg de zomer –
Probeert te pakken maar
Die vliegt te snel
Voorbij
En het is weer oranje
Zoals de pruim waar
Ik in bijt het sap loopt
Langs mijn kin
Dat was de zomer
@Dreamer. Wat ben ik jaloers op jouw gedichten! Zoals je ziet heb ik je stijl een beetje gekopieerd, hopelijk vind je het niet erg?
Want wat vinden jullie hier eigenlijk van?
@ Dreamer. bedankt voor je commetaar! ik heb het erg druk (examens over ander halve maand en ik loop overal mee achter, bleehhhh:(!! ) dus vandaar dat ik nu pas reageer. Ik heb je reactie even opgeslagen in een word bestand en binnenkort als ik echt de tijd heb ga ik het met aandacht nog een keer doorlezen en kijken wat ik eventueel kan veranderen/ herschrijven/ verbeteren.
mijn probleem is ik gebruik erg veel symboliek in mijn gedichten. Zon gedicht is voor mij en voor de mensen die weten wat er in mijn hoofd omgaat dan erg duidelijk, maar ik vergeet nog wel eens dat de verbanden onlogisch kunnen zijn voor een buitenstaander.
korte uitleg: Slaap is geen echte slaap. het staat voor de sleur de roes in het leven de zinloosheid. wakker worden uit de roes is écht leven, hoop, levenslust. ik heb het over dromen omdat die natuurlijk horen bij 'de slaap'. maar omdat de slaap een roes is, zijn de dromen ook leeg, bestaan uit niets. Ik bel de 'jij' persoon, (die overigens een hij is en geen zij, ik ben een meisje verwarring kan misschien bestaan om mijn naam;) ). in de hoop dat ik zo uit mijn slaap kan komen. dat ik zo wakker kan worden. (vanavond wil ik nog even wakker worden).
maar het lukt niet. Ik bel maar ik blijf in mijn slaap. het is een nutteloos gesprek ik weet niet wat ik moet zeggen. dus hang ik op en vloek ik zacht op de jij persoon omdat deze mij niet wakker heeft kunnen maken maar mij slechts verder laat slapen met een 'welterusten kus'.
Waarschijnlijk is dit erg ver gezocht:P ik geef de schuld aan mijn ingewikkelde geest die overal symboliek van maakt. maar dat neemt niet weg dat je helemaal gelijk hebt dat het gedicht redelijk begrijpelijk moet zijn voor de lezer. en ik denk dat ik ook heel veel heb aan je kritiek. Dus nu aan mij de uitdaging het zo te schrijven dat ik mijn boodschap hetzelfde laat maar het tegelijk logischer wordt.
Ik heb je ellelange stukje met al die gedichten en stukjes gedichten gelezen. en volgens mij schrijf jij erg goed als je in een writersbloc zit en geniaal als je er niet in zit. dus schaam je maar niet;)
(Als ik straks je kritiek goed heb bestudeert en er iets mee heb gedaan, dan zal ik er even uitgebreider op reageren)
@Emmeke (Dreamer);
Jij moet je helemaal niet schamen, en echt niet alles wat je nu postte is zo slecht als jij denkt. Het is eerste en dit;
'Ik kuste de stilte die de lucht
had achtergelaten
moedeloos om te zien - duizend graven
met elk meer verhalen dan een kerkhof
bergen kan
ik mis je - suist nog door de bomen en
ik mis je zal blijven galmen en ik wil nooit,
nooit meer terug
zal vergeten worden
Wie legt de stenen treurig op de grond - of
verft ze wit - verloren hebben zij allen'
Met wat aanpassingen, en een eind voor de laatste, zouden deze gedichten allebei nog heel wat kunnen worden. Jij opsomming van gedachten vind ik trouwens heel leuk om te lezen, ook al is het niet echt poëzie.
Spam vooral verder!
@Daphne141;
Mooi begin, ik ben benieuwd naar het vervolg, en ik heb hetzelfde probleem.
De laatste tijd rolt er trouwens alleen maar prut mijn toestenbord uit, iemand tips?
ik wil je vangen in een net van lijnen
mijn hand streelt steeds sneller het papier
(je mag niet verdwijnen)
(H4)
-geen tijd meer voor harde woorden-
(wel voor droevige akkoorden)
ik heb geen gum nodig
-ik ben slechts een getekende ziel
waar jij onuitwisbaar in gekerft bent
HB
-een nooit meer twee-
(zachtjes sloop je weg
en sloot geniepig de haakjes))
B9
-en elk potlood zal even veel van je houden als ik-
(ik mis je)
Bij het schemerlicht van mijn fietslamp
zoek ik mijn weerspiegeling
in plassen en natte straatstenen
Ergens op de heenweg
ben ik je verloren
(wordt vervolgt)
Ik dacht, ik ga even mijn worddocumenten opruimen. Standaard heb ik 1 algemene gedichtendocument van alle die góed zijn, 1 van inspiratiedingen, 1 van leuke stukjes die het niet haalden, een paar voor anderstaligen, een paar voor half verhaaltjes, een paar losse dingen en, op dit moment 30 willekeurig opgeslagen dingen en die ga ik even uitzoeken. Af en toe kom je echt, echt dingen tegen waarvan ik denk... wauw, had ik die nog. Of O JA, verrek.
Best leuk nog.
Zoals:
de zwanenhals boog zich lichtjes
- hield de deur voor mij open, voor
langs zijn verlepte lippen de laatste
druppels vielen -
huil je?
maar hij schudde zijn hoofd en
verdween glinsterend in het
luchtledige - de tegels achter hem
haalden hun schouders op
- plots klotste de branding tegen
mijn voeten, ze waren vergeten
zojuist de kraan dicht te draaien -
een kreun ontsnapte uit een sponsig
gehemelte, hij plakte tegen de spiegel
--- Hm, vreemd? Haha. Even verder zoeken. ;)
Hé, mijn nu winnende gedicht, wat doet ie daar? Huh, daar heb ik al zeker drie maanden niet gekeken. :')
---
het enige wat ik je ooit duidelijk
heb willen maken, was dit
(ik geef teveel om je)
niet meer dan dat, ik weet dat het
voldoende zou zijn.
ik denk aan je bij de lavendelgeuren
die ik op mijn kussen sprenkel, ik
herinner me je bij het ochtendgloren,
ik zie je blauwe ogen in het korenbloempje
zo teder, zo liefelijk
ik zou van de daken willen fluisteren
op de rug van de wind willen meezeilen
(ik wil je gezicht zien)
ik zie je glimlach in de sneeuw, al
keek je niet naar mij, ik vermoed
dat mijn dromen voetsporen achter
hebben gelaten tot het stoepje
voor je deur
ik zou willen klepperen, zoals ik als
klein kind nog deed, tot je door de
brievenbus heen gluurde
- te klein voor bij de klink -
maar ik kende je niet toen ik nog
zo’n uk was, jij bent ondertussen
halfvolwassen.
ik zou je kunnen voor rekenen. twee
jaar en elf maanden en zoveel dagen.
(jij bent ouder)
ik zou je kunnen uitleggen. de weg
naar mijn huis, mijn kamer, mijn
omhelzing?
en drie seizoenen dat ik je niet zag. niet
sprak. en ik heb mezelf het zwijgen
opgelegd. (dit geheim is te mooi) en ik
herinner me tot de eeuwigheid de laatste
woorden die je me ooit zei
‘hoi’
- je glimlachte half, waarschijnlijk waren
je gedachten overal maar niet bij
mij, of welk afscheid dan ook -
Lawl, die herinner ik me nog. Best leuk. :')
---
I wish you were here. I need the way you breath, because if you
don’t, I’ll forget about it. Sometimes I think you’re the only thing that
really matters and I’ve forgotten about the rest. It must be painful
to die in the fresh air full of oxide but without enough in my bleed
to keep me alive. How can I deal with everything
if you’re not here to teach me?
Ik faal echt in Engels. Meestal krijg ik zulke dingen net vóór een writersblock. Jeej. (Het is trouwens geen poezie, alsof je dat nog niet zag.) NEE IK FAAL IN ENGELS. ik kan geen talen. echt niet. niet. niet. noppes nada niet. ik háát grammatica. val toch dood met je grammatica. en woordjes. en je talen. bleh. sorry. sorry. valdoodsorry.
---
Wauw, in de worddocumenten staat mijn leven. Ik schrijf er echt willekeurige dingen op. Wat moet een e-mail daar nou weer?
---
misschien moet ik maar gewoon
ergens beginnen. ik loop al dagen
hetzelfde patroon. maar steeds
kan ik het begin niet vinden. het zijn
cirkels maar ik ben ervan overtuigt dat
er een oorsprong zou moeten zijn.
weldra is mijn pad uitgesleten op het
tapijt. de muren zullen verkleuren
dáár waar ik niet liep. niet dat het opvalt.
je went aan alles tot je de scheuren
en de barsten ook niet meer ziet.
sowieso kun je me opvegen. mijn hoofd
is één en al mist. ik word steeds opnieuw
wakker omdat zelfs de dromen vergeten
zijn. het doet allemaal pijn. zelfs het
zoeken naar jou is één van die patronen.
ik verwacht niet dat je er dit keer wel zult
zijn. ik kan me je ogen niet eens herinneren.
laat staan dat ik ze zou herkennen.
zo moe ben ik nu. ooit zal ik gaan hallucineren.
ik vraag me af of het me op zou vallen. of
dat het enkel één van die eindeloze dingen is
die je gewoon overkomen. steeds verder lijk
ik te verdwalen in het bekende. de kennis
die ik ooit had waait weg. hoe windstil het
ook is ik kan de formules voor water niet meer
plaatsen. geen letter kan ik mij herinneren
ik weet niet eens meer waar het aan knopje
van mijn rekenmachine zou moeten zitten.
en ik dwaal verder. misschien moet je me
dit keer maar echt komen redden. ik zou
me dement voelen als je voor me stond. maar
waarschijnlijk is er niets aan te doen en ben
je mij écht vergeten.
dan is er werkelijk geen richting meer. dan
hoop ik dat iemand het raam opendoet en
er een nieuwe jongen binnenkomt. het scheelt
me werkelijk niet zoveel, maar ik zou graag
weer eens normaal slapen.
- ik zou graag een nieuwe droom bestellen.
een gedachte, een hoop of een richting.
ongeacht welke. kom je nog eens langs? -
O ja, die periode. Ik kon echt niets meer... vinden. Mijn hele hoofd was leeg. Dat heb ik één keer goed opgeschreven, toen gingen we over naar Engelse proza, toen waren we inspiratieloos.
---
er zijn duistere geesten, rondom
ons. lieveling. je moet weg voordat
ze mij gek maken. ik houd van je
en ik zal dat ook blijven doen. ik
zal evengoed veranderen. als de
mist optrekt ben ik weg. maar
je kunt altijd terug.
(wat weet je van tijdreizen. mijn
lief? wat weet je?)
ik ben hier. heden en nu. er is
maar een ruimte en zijn.
je hoeft niet bang te zijn. alles
zit in je hoofd. jij vooral in het
mijne. ik houd van je.
maar ga. ga. je moet weg. van-
daag nog. je weet dat je altijd
in dezelfde seconde leeft? weet
dat ik altijd bij je ben.
(het is dezelfde tijd. opgesplitst
in herinneringen, waarnemingen,
voorspellingen. ik ben bij je.)
maar ga.
Nee, ik had geen Donny Darko gekeken. Schrijf je dat zo? Was wel een mooie film trouwens. :')
Gedicht is niets geworden.
----
ik omarm de regen. zijn ogen zijn grijs en levenloos. ik houd van de
manier waarop dingen breken. altijd met meer poëzie dan ze
leefden. alsof ze hun laatste ademtocht
uitschreeuwen.
... en nog meer. en nog meer. maarja.
Wat moet je ermee? :')
---
De kade is grauw en het
water wijkt weg.
Ik volg de voetstappen van
de man zonder naam, ik denk
dat ik hem al mijn hele leven
ken.
‘Wie ben je’, de wind waait
mijn woorden weg en de
stilte blijft achter.
... nee.
---
Ik kuste de stilte die de lucht
had achtergelaten
moedeloos om te zien - duizend graven
met elk meer verhalen dan een kerkhof
bergen kan
ik mis je - suist nog door de bomen en
ik mis je zal blijven galmen en ik wil nooit,
nooit meer terug
zal vergeten worden
Wie legt de stenen treurig op de grond - of
verft ze wit - verloren hebben zij allen
Lekkerrr, half begin.
---
Ik vroeg je of ik je ooit nog vergeten zou, of
je ooit nog terugkeren zou -
(vlecht me aaneenzoek, zoek me en vind me)
oh, kwijtgeraakt - zo zou je het kunnen noemen, ik
schilder met duizend penseelstreken een
ander verhaal, maar je lijnen schemeren er
doorheen, hoeveel leugens
kunnen we aan, mijn liefste. Hoever wil
je gaan, voor het glas gebroken aan je voeten
ligt. Voor je wegzweeft over nieuwe oceanen en
ik je opnieuw verlies.
(Ooit hebben we boeken gevuld met duizenden
verzen, maar helaas zijn wij vergeten en de
wind schreeuwt langs het huis
dat ook hij niet meer wilt.)
Laat mijn adem langs je weg bonken, je mag niet
vergeten wat nooit is geweest en alle duizend
dromen die je nacht na nacht opnieuw zullen plagen
-vergeet het niet, nooit, zoals ik niet zal vergeten
wat met littekens in mijn huid geschreven staat, ik zal
je nooit vergeten - je naam staat tussen mijn schouder-
bladen gegrift
ik ben de jouwe, hoeveel duizenden golven
ons scheiden, en ik kan alle ramen opzetten en alle
wind zal binnenkomen en wegblazen, weg, weg, weg
maar jij zult blijven, als de vage witte lijnen in
mijn huid - veeg het glas bijeen, maar mijn voeten
blijven bloeden, huil zonder tranen en elke nacht
schreeuw ik mezelf weer wakker
en alle leugens zijn verwaarloosbaar - omdat ik je
simpelweg niet vergeten kan
sorry.
sorry.
Yeah right. xD
Ook weer in een writersblockiets, da’s niet al te goed.
---
weet je nog
van die zilveren vogel
(helaas verdwenen toen ik keek)
dat bij nader inzien
slechts een vliegtuig bleek
....
Oké, laatmaar. Geen commentaar.
---
de man vertelt
a.
de dag was zilver geweest, als zilver,
pijnlijk als het mes dat in zijn voeten sneed
maar de avond bracht verkoeling
rood en blauw en alle cliché kleuren hadden
de lucht gevuld, toch was het duizend keer
intenser - duizend keer mooier omdat het
de laatste avond was
voor zo velen.
-
Nee, ook niets.
----
Haha, ik spam jullie onder. xDD
Sorryyyyy.
En het was nog lang niet alles. :'D
Tja.
Af en toe zitten er echt hópeloze dingen tussen.
-gaat zich in een hoekje zitten schamen-
West-Duitsland
Een jongen achter glas, een volslagen onbekende
Zoekt op een feestje zijn evenbeeld
(schoot me te binnen na het zien van de film 'Good-bye Lenin')~
@ Nikki: haha, oké dan. ;)
@ Daphne141: gefeliciteerd! En ik wist het eerst ook niet, maar ik heb nu wel een mailtje teruggekregen. Nog even wachten misschien?
@ Engelstalig. Waarom zoveel Engelstalig? Die momenten heb ik soms ook wel, maar ik voel me niet echt... prettig in die taal. Ik beheers 'm niet - we spreken hier allemaal, of in ieder geval bijna allemaa, toch veel beter Nederlands? Dan worden gedichten in het Nederlands toch ook mooier?
I'm standing on bridge
Looking down the wather go's on his trip to the ocean
A teer gomes from my eye
Isn't there some one trying to find me?
Isn't there some one trying to take me home?
I'm standing on a bridge
Reday to jump
A teer falls on the ground
I look up, see two lights coming to me
A smile appears on my face
Some one gomes to take me home
The lights don't stop
I'm stading on a bridge
No one wants me in his life
I jump
i feel like a machine,
i'd like to have a kitkat
or a milkyway, even better.
because my brother said 'what's the matter?'
i said i want a kitkat, cause i feel like a machine
but my brother had a mars
i said i wanted to have the mars
but he didn't gave me any of his chocolate sticks
so i hit him with a fishstick
he said it hurt, and he didn't like fishsticks
now he smells like fishies
i was teasing him because he smells like fishsticks
and then i said he could have my shampoo, if i could only get his mars
NOW I HAVE THE MARS, AND I AM AN AWESOME MACHINE
I sold my soul to the devil
There will be no angels and rainbows in my life
No happyness
I will be the dark side of life
The opponside of your little angel
I will let you do all the things I want you to do
I sold my soul to the devil
Ik heb een brief thuis gekregen met het bericht dat mijn gedicht in de bundel komt. Ik had er drie ingestuurd en nu weet ik niet welke erin komt. Ik heb al een mail gestuurd, maar nog geen reactie gekregen. Ik ben zo nieuwsgierig. Iemand hetzelfde probleem?
De zon schijnt.
Met een gele bol,
Stralend in de blauwe hemel
Maar pas op!
De zon liegt
Voor je het weet zie je
De zon schijnt
...schijn bedriegt.
@dreamer
oke dan begrijp ik het gedicht,,
dat van je naam,, dat vermoedde ik wel.. maar ik begreep op een gegeven moment de reacties niet meer helemaal dus daardoor wist ik het niet heel zeker..
Emmeke is ik, ik ben Emmeke. ;)
Ik wil nog wel eens in de derde persoon over mezelf praten, daarnaast had je kunnen weten dat ik Emmeke heette als je zeer nauwkeurig alles had doorgelezen. Maarja.
Het trapje was gewoon één van die dingen, onderdeel van de opsomming, ook iets wat ineens veranderde... gewoon. Iets. De gedachte achter het trapje (dus het uitstappen bij de laatste trein, het allerallerlaatste afscheid) was dat ik daar normaal van schrok, nu schrikt het afscheid van mij omdat ik al vergeten was of omdat ik ineens 'anders' was, ineens niet meer bang om afscheid te nemen. Eén van de dingen die veranderd, dus.
@dreamer
mm. wie is emmeke dan.. hihi.. misschien a very stupid question:$
maar ik had even je gedicht gelezen,,
ik vind hem mooi verwoord.. goed..
alleen snap ik de overgang naar het trapje en de rails niet..
dus vooral de 3e 4e en 5e strofes /zinnen..
dat kan aan mij liggen misschien heb ik je uitleg erbij nodig..
het is maar een klein dingetje..
de rest zit er veel gevoel in..:)
@Loren: Hm, ik denk dat je je reactie ongeveer rond dezelfde tijd plaatste als ik - anders heb ik er gewoon overheen gelezen. Sorry.
Ik vind je derde strofe niet slechter dan de rest, het geheel vind ik sowieso goed. Alleen vind ik sommige dingen een beetje… raar? Ik kan het niet helemaal uitleggen, maar bijvoorbeeld:
‘Vanavond wil ik nog even
wakker worden. dus draai
ik cijfers in mijn dromen die
uit niets bestaan.’
Ik moest het echt heel vaak lezen voordat ik het verband zie tussen wakker worden - cijfers draaien - telefoneren. En ik snap niet waarom het wakker worden is, als je belt wordt je niet wakker, dan bén je meestal al wakker. Mij lijkt
‘Vanavond wil ik nog even
wakker blijven, dus draai ik
cijfers, nummers, in mijn
dromen - hoewel ze uit niets
bestaan’
logischer. Wakker liggen zou trouwens ook kunnen. Maar dit (hierboven) vind ik even net wat prettiger, want met de moderne mobieltjes is cijfers draaien niet echt synoniem aan bellen, nummers draaien ook niet, maar ik denk dat het wel wat duidelijk is. En ook lijkt het me duidelijker om ‘die uit niets bestaan’ te verdraaien naar -bijvoorbeeld- hoewel ze uit niets bestaan. Ik zag namelijk voor me dat je in je droom rondjes ging draaien met onzichtbare cijfers. En als ik het zo lees zou ik ‘niets’ door ‘lucht’ vervangen, maar ik kan ook niet uitleggen waarom. Vind ik leuker, waarschijnlijk.
‘Ik draai als verloren danseressen,
die hun passen bijna
vergeten zijn. Ik draai nummers
die ik ooit las toen ik gelukkig was.’
Die vind ik mooi! Ik heb wel vaker danseressen/ballerina’s in mijn gedichten verwerkt (zoals je al zag) hoewel ik niets met dansen hebt. Ik vind het gewoon mooi, mooi beeld. ;)
Daar wordt trouwens ook duidelijker dat het telefoonnummers betreft.
‘Ik bel jou,
en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.
(Jij bent hier niet, dat hoeft ook niet)’
Je derde strofe…
Ik bel jou, komt/kwam bij mij nogal plotseling over. Ik zou dat in je hele gedicht naar boven halen, zodat eerder duidelijk wordt dat het om bellen gaat. Dan krijg je dus eerder iets als:
-titelgedicht-
Ik bel jou, omdat ik vannacht nog niet
slapen wil. Draai de getallen uit mijn dromen
die uit enkel lucht bestaan.
Draai - als danseressen die de passen
alweer vergeten zijn, pirouettes van toen
ik nog gelukkig was
(toen we nog gelukkig waren)
En met de eerste verre woorden
die mij laten slapen in te lege dromen
en jou alleen maar verder weg brengen
Ik -slapend-
stamel stoffige klanken
…endanverderenverder
-- Als ik er even een eigen draai aan mag geven, zeg maar.
Daar staat ‘ik bel jou’ helemaal vooraan. Dan weet je meteen waar je in het gedicht zit en kun je de rest van de vergelijkingen/metaforen ook meteen vatten, of nou ja, eerder. Mysterieus is best leuk, onbegrijpelijk leidt eerder de aandacht af.
‘Vanavond, hang ik op
en vloek ik zacht op jou.
Voordat ik verder slapen ga
en jou beeldend omvat,
met een welterusten kus’
Vanavond, hang ik op. Ik vind dat niet zo’n prettige regel omdat je nog moet gaan bellen en dan alvast gaat vertellen dat je ook weer ophangt. Morgen ga ik een ijsje kopen. Morgen heb ik geen honger meer voor het avondeten. Zoiets. Dan zou ik: morgen ga ik een ijsje kopen, dan/daardoor heb ik geen honger meer voor het avond eten, mooier vinden. Opnieuw dat opsomming-gevoel, in het tweede geval is het meer één zin, één vloeiend geheel.
Dan zou het dus worden:
‘Daarna hang ik op en
vloek ik zacht op jou
voor ik weer verder slapen ga
en jou beeldend omvat
met een welterusten kus’
Hoewel, hoewel, dan heb je twee keer zo’n woord voor wat je daarna/vervolgens gaat doen. (Voor en daarna.) Voordat vind ik dan ook weer niet zó.
Ik heb eigenlijk niets tegen vanavond, wél tegen dat je al een keer vanavond hebt gebruikt. Als je had gezegd ‘ik bel je nu’ en later ‘vanavond hang ik op’ was ik er niet overheen gestruikeld.
En verder snap ik niet wat je wilt zeggen met ‘en jou beeldend omvat met een welterusten kus’. Beeldend omvatten? Je bedoeld dat je gewoon je ogen dichtdeed en je voorstelde dat je haar een kus gaf en toen ging slapen? Volgens mij ga je daar iets te ver door met je originaliteit, en wordt het zo origineel dat we niet meer snappen dat je bedoeld - dat ik het niet meer snap. Dat had ik ook al bij
‘en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.’
Als in: ik snapte niet waarom die dromen leeg waren. (Als je op had geschreven: de eerste verre woorden / laten mij in lege dromen slapen gaan / omhulsels zonder betekenis / zonder jou in verre oorden / die slechts dienen voor het slapen gaan - was het misschien duidelijker geweest. Lege dromen omdat zij (of hij?) er niet is.) En daarnaast als je lege dromen droomt (en dan dus slaapt), stamel je meestal niet nog in de telefoon. Dan mag ik wel in mijn slaap praten, maar het lijkt me onlogisch om zo op te schrijven.
Al met al vind ik het gewoon een goed gedicht, maar uitleggen wat beter kan is duizend keer makkelijker. Ik denk dat ik je gedicht ook een beetje ‘hakkerig’ vind, niet als één vloeiend geheel, het loopt net niet helemaal lekker. Misschien ligt het gewoon aan je zinsopbouw, maar misschien óók dat het niet een duidelijk beeld is. Je gebruikt wel vergelijkingen, maar een algemeen ‘iets’ heb je niet, zodat ik het niet helemaal duidelijk voor me kan zien. Je zou jezelf eenzaam in een kamer kunnen beschrijven, of dwalend in een droom, en de rest van de vergelijkingen niet neerzetten als ‘gewoon beeld’ maar echt een vergelijking laten zien (je lippen zijn rood als een appel - appel wordt wel genoemd, maar hoort niet in het beeld erbij, daar horen alleen rode lippen)
Lekker langgggg. :’)
Maar misschien heb je er wat aan - los ervan dat dit enkel is wat ik vind. ;)
@Nikki: haha, mooi zo! Fijn dat je er zo tegenaankijkt.
*Emmeke heeft wel degelijk eens ruzie gehad met mensen daarom.
Tja.
Ik ben je vergeten.
Ik had tranen schelpen dagen momenten
blauwe bloemen en vogelengezang
aaneengevlochten tot een rinkelende
ketting
van zilverzacht en blauwgrijs verdriet
missen afscheid verlangen van duizend
dingen die geen naam behoeven
en het trapje bij het uitstappen van de laatste
trein
(normaal schrok ik van de peilloze diepte
die overging in slechts verroeste rails)
dit keer schrok hij.
Er zijn dingen die je meer kunnen vertellen
dan woorden en opsommingen die niet meer
hoeven dan zwijgen en zijn
omdat ze voor zich spreken
Als je de ketting - zilver, grijs, blauw - ophangt
aan een deurklink, als je tranen verliest op
de drempel als je over je eigen woorden heen
struikelt omdat je niet meer stil bent
dan zegt dat zoveel meer.
Ik ben je vergeten - dat zegt het met
stille gebaren in het hoekje van de kast - dat
zingt het met zachte melodietjes in de koffie
en de thee
in de rimpels van het water.
Vergeten - dat ben ik je.
---
Iets zegt me dat die 'te ver' van de werkelijkheid af staat/te overdreven is en daarom niet mooi. Maar ik kan gewoon niet oordelen over mijn eigen schrijfsel, ik denk er altijd heel anders over. Ach ja.
Ik weet trouwens welk gedicht van mij gewonnen heeft! ;)
Moet/mag ik 'm hier neerzetten?
@ Dreamer. Ik ben de reacties een beetje blijven volgen en je geeft echt hele goede tips! dus ik vroeg me af of je commetaar zou willen geven op een nieuw gedicht van mij. ik twijfel namelijk een beetje over de derde strofe (vooral eerste drie zinnen) en of de laatste twee strofes bij het geheel passen. misschien moet ik de laatste strofe schrappen?
hier is die:
Welterusten kus
Vanavond wil ik nog even
wakker worden. dus draai
ik cijfers in mijn dromen die
uit niets bestaan.
Ik draai als verloren danseressen,
die hun passen bijna
vergeten zijn. Ik draai nummers
die ik ooit las toen ik gelukkig was.
Ik bel jou,
en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.
(Jij bent hier niet, dat hoeft ook niet)
Vanavond, hang ik op
en vloek ik zacht op jou.
Voordat ik verder slapen ga
en jou beeldend omvat,
met een welterusten kus
p.s. Je hebt dat gedicht echt geweldig uitgewerkt! (waarvan je eerst nog maar twee strofes had). ik hoop dat je 'creatieve blokkade' binnenkort helemaal weg is.
@dreamer
nee hoor ik voel me totaal niet aangevallen.
ik vind het juist fijn om commentaar te krijgen, daar leer ik alleen maar van.
want jij kijkt het net weer van de andere kant.
en als ik het zo lees,
klopt het inderdaad dat het zinsverband af en toe raar of vaag is.
ik zal mijn gedicht gaan aanpassen,
haha,, ik denk dat ik ook even in een dichtdipje zit ofzo.
want als ik dan lees wat jij schrijft als commentaar, dan denk ik dat ik dat zelf niet heb gezien..
maar in ieder geval echt dankjewel..
@Daphne141: mooi! Het is heel prettig geschreven, niet gedwongen, niet cliché. Ja, goed gedaan. Echt goed. (:
@Nathasja: ik vind ‘m goed. Alleen heb ik het niet zo op van die overdreven ‘deftige’ woorden, als meer DES eigenschappen. Ik vind het idee wel grappig, hoewel ik bang was dat je teveel op ‘moraal’ zou gaan spelen in plaats van het ook móói te houden. Je einde is wel leuk, beetje anticlimax, want het is niet echt… tja, het heeft niet echt zoiets van ‘wow! dat heb ik me nog nooit bedacht’ omdat het best logisch is dat je daarop bezuinigt. Alleen vraag ik me wel af waarom het dan niet afgeschaft wordt? En wat is er mis met zuinigheid - zolang het geen gierigheid is? ;)
@nikki: ik vind ‘m in ieder geval beter dan die 5 seconden, haha. Alleen zou ik het leuker vinden als je iets dieper op je beelden ingaat. En soms is het een beetje vreemd/vaag opgeschreven. Bijvoorbeeld:
‘De rode stof trekt mijn aandacht,
Het licht op,
Zoals mijn hart tekeergaat als ik de liefde voel,
Met het uiterlijk van een rijpe appel’
Wat moet ik daar nu mee? Welke rode stof? Waarom licht het op? Wat heeft dat met je hart te maken, en wat doet die rijpe appel daar? Ik denk dat als je in één beeld bezig bent (rode stof) je niet ineens de appel erbij moet betrekken, en zowel, dan meer als:
De rode stof trekt mijn aandacht,
licht op - zoals mijn hart oplicht
als ik liefde voel
(tot het zacht gloeiende rood van
een rijpe appel, een zachte mond)
En toen ik het ging hertypen liep ik er ook tegen op dat:
- iets lícht op, zoals iets anders tekeer gaat? Mijn hart gaat tekeer als oplichtende rode stof. Right. Mijn hart licht op als de oplichtende rode stof is logischer. Dan ‘valt het meer samen’, nu lijkt het hart er met de haren bijgesleept - net als die appel.
- de rode stof trekt mijn aandacht -enter- het licht op. Bij mij komt dat een beetje over als een opsomming. De rode stof trekt mijn aandacht. Het licht op. Beetje kinderboeken-achtig. Dan vind ik: de rode stof trekt mijn aandacht, licht op, zoals mijn hart, blablabla, mooier, omdat het één zin is/zou kunnen zijn.
- Over die rode appel, een hart hoort niet op een appel te lijken. Het rood kan wel overeenkomen, daarom heb ik ervan gemaakt dat het róód oplicht tot het róód van zo’n appel.
Ik zou zo nog wel een verhaal over elke strofe kunnen beginnen, maar dat doe ik even niet, want ik ga zo douchen. Uiteindelijk komt het er een beetje op neer dat onduidelijk is wat je wilt zeggen omdat zinnen soms raar lopen / metaforen soms onduidelijk zijn (wat moet het voorstellen?) / het verhaal erachter niet duidelijk word (gemis? liefdesverdriet? haat?)
Voel je niet aangevallen hoor, mijn record ligt nog steeds ergens rond de drie a4tjes voltypen. En dat was niet eens bijster slecht - dan doe ik namelijk niet echt moeite om er wat van te maken. :’)
@dreamer
hee hee ik had toch beloofd dat ik een gedicht zou sturen. ik heb er een geschreven.. wil je alsjeblieft even zeggen wat je er van vindt??
De rode stof trekt mijn aandacht,
Het licht op,
Zoals mijn hart tekeergaat als ik de liefde voel,
Met het uiterlijk van een rijpe appel,
Een vulkaan,
Die neigt om uit te barsten,
Maar…
Het niet doet omdat,
het een onverdraaglijke pijn is,
van verlies,
angst van het niet meer terug winnen,
en als,
dan te laat,
het voelt,
Als het bloed dat stolt,
Wanneer ik een wond heb, een wond van
verlangen,
maar het toch net niet kunnen krijgen,
als een tong,
die ronddraait,
maar weet dat er niks is,
gewoon fantasie
mijn waas verdwijnt,
ik ontwaak…
en pak mijn trui.
@nathasja
ik vind het gedicht wel iets aparts hebben. alleen begrijp ik het einde niet helemaal, en vind ik het ook een beetje open.
ik vind de woorden wel erg leuk gevonden,.
misschien nog een tipje.. je hebt een zin met springtouwen ik zou het springtouwen achter Perfectionistisch zetten anders begrijp je het niet helemaal..
Ik heb een gedicht geschreven: 'Meer des eigenschappen'. Heeft iemand opmerkingen of tips?
Aan de koude, stille oevers van het meer des eigenschappen
staat mijn troon, gemaakt van eikenhout en bladeren,
te pronken met zijn schoonheid,
met aan zijn poten Liefhebbend, en Trouw.
Ik zit op mijn troon met een kroon op mijn hoofd.
Ik kijk om mij heen, zie Angstig en Perfectionistisch
springtouwen, Vrolijk en Doortastend
knikkeren en ik denk na.
Ik denk na over morgen,
wanneer ik de ‘Troonrede des Eigenschappen’ zal moeten voorlezen
aan minister Zuinig, die wegens gebrek
aan geld zijn medeministers ontslagen heeft.
Daar zit ik dan, mijn plannen zijn gesmeed in gloeiend
heet vuur, afgekoeld in het ijzig
koude water van het meer des eigenschappen,
zodat ik ze vast kan pakken.
‘Vanaf heden zal er worden bezuinigd op zuinigheid,
gierigheid en arrogantie. Daarentegen
zullen vrolijkheid, humor en vriendelijkheid
rijkelijk worden uitgedeeld aan pasgeborenen.’
And we're home, again!
@Nikke & Jolijn: dank jullie! Ja, nu ik het zo overlees denk ik dat ik die laatste dans ook maar weglaat. ;)
@random: ik heet Emmeke trouwens - wat Jolijn wel wist - maar oké. Hoi. :')
@Sanharib: Ik vind de hoofdletters overbodig en ze irriteren me, het leest niet prettig. Daarnaast vind ik het ‘geven en nemen’ op gegeven moment een beetje saai worden, misschien zou je het minder vaak kunnen noemen?
Ook lopen sommige zinnen niet helemaal fantastisch, bijvoorbeeld: ‘geven en nemen kun je allebei aan haar wij of mij’
Het is inderdaad geven aan, maar níet nemen aan. Nou ja, ik neem aan (subtiele woordkeuze, niet?) dat je geen ‘aannemen’ bedoeld. En ‘aan haar wij of mij’, ik geef aan wij? Dat kan niet. Ik geef aan júllie, dat kan.
Ook vind ik je rijm wat gedwongen, het staat er omdat het rijmt, of zo lijkt het, en dat is niet zo mooi.
En als laatste, ook hier mis ik beelden en dergelijke. Vooral beelden, maar ook andere dingen die een gedicht ‘speciaal’ kunnen maken. Een niet-slecht gedicht is niet per se goed, je kunt aan alle ‘regeltjes’ voldoen, maar als het niets heeft, dan, nee. Dus zorg ervoor dat je het vóór je kunt zien, of verzin een leuke vergelijking of bedenk mooie woorden die je erin kunt vervlechten.
(eerste versie)
Door de open ramen stromen
vernieuwde moed en muziek
van de buren naar binnen
en overigens ook
het geschreeuw van een kind
de stem van zijn vader
en de grasmaaier van de gemeente
maar ik koester het moment dat jij er bent
beste narcis
blijf nog even
reacties
I sold my soul
To devil's part
No mind confusing
No screaming heart
Fly away
With golden wings
And a lot more
Of those fantasy things
None-existing
Came through by tears
They lay a shadow
Over my dark fears
Dit is mijn eerste gedicht online dus plss komplimentjes dingen die beter kunnen of tips.
Geven en Nemen kun je allebei
Aan Heb Haar Wij of Mij
Neem jij Haat Liefde of Geluk
Geef jij Vertrouwen Veiligheid of Ongeluk
Geven en Nemen doen we allemaal
Geven en Nemen doe je niet eenmaal
Je doet het je hele leven lang
Zonder Geven en Nemen was er geen bestaan
Je Geeft en je Neemt je hele bestaan
Sanharib
@Dreamer;
Klinkt super! Zelfs met writersblock schrijf jij nog de sterren van de hemel, maar volgens mij begint ie nu echt af te brokkelen. Ik ben het wel met Nikki eens, ik zou de laatste 'dans' weglaten.