Dit is het eerste gedicht dat ik hier plaats, dus ik ben heel benieuwd naar jullie mening!
--
In de schaduw van de zon
zag ik haar lopen, en hopen
de dag van gisteren te vinden.
Het was drie lentes geleden
en één dag, toen ze hem zag
vallen. De grond was gevaarlijk
dichtbij, toen hij vrij was, klaar was
met leven. De moed opgegeven.
Haar alles was veranderd
in een hoopje uit elkaar gespat vlees.
Daarom nam ze dezelfde weg
als hij. Zonder enige vrees
voor de dood.
--
@Q: Ik heb een paar weken geleden een brief thuis gehad dat mijn gedicht bij de top 100 hoort, dus iedereen die gewonnen heeft weet het als goed is al.
Geld dat ook voor die 100 :$?
Weten die het ook al, of worden die pas later bekend?
Geslopen handen,
Die me betaste.
Geslopen handen,
Die me raakte.
Ik voelde die handen,
Die me lieten denken,
Ik voelde die handen,
Die me lieten huilen.
Ik voelde handen,
Zo ruw en pijnlijk,
Ik voelde die handen,
Die voor eeuwig verdwijnen
@ Sibloernie: haha, dat heb ik ook! Ik kan er niet tegen als mensen alleen maar en continue ‘ja mooi’ zeggen. Zeg dan wat méér. :’)
Ik vind je gedicht trouwens beter dan je vorige! Inderdaad door die beelden… daardoor blijf ik begrijpen waar het over gaat. Klinkt waarschijnlijk nogal stom, maar zonder beelden wordt het één grote soep in mijn hoofd. Ik vind dit gedicht trouwens niet te onduidelijk…
Je kunt beelden trouwens op verschillende manier gebruiken, niet alleen als metafoor. Even kijken of ik een paar manieren op kan sommen:
- omgeving: speelt iets zich af in een donkere kamer, zijn er schaduwen, staat er zachte muziek aan: zoiets kan de sfeer onderstrepen. Bijvoorbeeld:
zachtjes ruiste de wind door
zijn jeugdige haren
of
zwart als diep duister en
donker waren zijn muren
als zijn pupillen
En dat soort dingen. De omgeving kan alléén zijn, maar ook daadwerkelijk iets dóen. Wind kan ritselen, schaduwen kunnen spelen of fluisteren, de regen kan treurig tikken (je kunt er zelf van maken ‘de regen tikte treurig / zijn vrolijke gemoed weg’ - hoewel dat éigenlijk niet kan. Spelen met woorden, zeg maar.)
- vergelijking
een mond kan rood zijn als een appel, maar da’s nogal cliché, andersom kan een gezicht jeugdig zijn als een vroege lenteochtend, een dag triest als een vergeten kop koffie, en zo voorts en zo verder. Het één vergelijken met ander, misschien op gevoel (een vroege lenteochtend is pril, onvoorspelbaar, jong) misschien op kleur, op… nou ja, vanalles.
- beschrijving
zijn ogen diepblauw, zijn haren als zilver - of meer beeldend: zijn ogen blauw als de / middellandse zee - of minder cliché: zijn ogen blauw / als de middellandse zee / vanochtend door een potlood geschetst / (misschien wat te blauw geworden)
Valt dan wel weer samen met die vergelijking, maar hé, ik verzin het ook maar ter plekke! :’)
Wat ik ook wel doe, vaker doe, denk ik, is in plaats van elke ding met iets anders te vergelijken, zoals jij doet, er één algemeen beeld van te maken. Dus een persoon ergens neer te zetten en dat beeld dan langzaam te ‘ontwikkelen’. Jij staat waarschijnlijk op een kermis, of zoiets dergelijks, maar je beschrijft alleen losse attracties, terwijl je óók de hele kermis kan beschrijven. Of nou ja, ik bedoel, er één beeld van maken.
Dus niet:
‘Als een draaimolen,
draaiend en druk.
zo voelt m'n hoofd
druk, snel, onbevatbaar
Niet begrijpend
niet kunnen plaatsen
maar blijven zweven
als een zweefmolen
vreemd in de lucht’
Maar bijvoorbeeld:
‘mijn leven voelt, zweeft
als een kermis voorbij
als je onbegrijpelijk hoog in
de lucht blijft hangen - niet
kunt vatten waar je bent
(zweefmolen)
misschien wel een draai-
molen, als de gedachten in
mijn hoofd maar door blijven
tollen (rond en rond)’
Dan lijkt het wat minder een ‘opsomming’ van ‘elementen die je op een kermis tegen zou kunnen komen’.
@ Marlin: ik snap er nog niets van!
Grapje. ;d
(Eén april! Bluh.)
‘dravende paarden door het blauwe gras,
tuin onverbonden met oceanen,’
Die regels vind ik mooi, vooral die dravende paarden. (:
@ Alana: haha, je lijkt me wel aardig. -pakt koekenpan- … nee. En ik vind je gedicht over, strand, vroeger, whatever, mooi.
‘En ik in me rode zwembroek
alleen me rode zwembroek
want aan borsten deed ik toen nog niet’
Het heeft iets… hoe zeg je dat? Ironisch. Grappigs. Dat vind ik wel leuk.
@ Q: de uitslag is al bekend, de winnaars zijn al bekend, het staat alleen nog niet op de site. De winnaars weten het alleen van zichzelf, en misschien van anderen als dat hun toevallig verteld is, verder niet.
@ Daphne141: wow! Jij schrijft mooi joh!
ik zie alleen van 2009 en vroeger =x,, en dit is de wedstrijd van 2010 =d
Bij het schermerlicht van mijn fietslamp
zoek ik mijn spiegelbeeld
in plassen en natte straatstenen
ergens onderweg
ben ik je verloren
toen tulpenbossen en lieve woorden
even echt van mij leken te zijn
maar nu heb ik zelfs geen zicht op
degene die ik dacht dat ik was
(under construction; nog mee bezig:p)
@ Q
Die zijn er al..
bwaah,, binnenkort de uitslag !!!
kben benieuwd xD
Even uit de oude doos (Ik kan nu alleen maar even depressieve schijt gedichten schrijven zonder dat kanten randje)
Want het gebeurde zo opeens
En het deed wel een beetje pijn..
Ook al ontkende ik dat glashard
Als altijd...
Dus blijf ik gewoon soppen door het leven
Met die lach op me gezicht
Dat zeker! tot me kaken verkrampen!
En ik kan alleen nog maar lachen
Huilen van het lachen..
Want het deed toch wel een beetje pijn..
--
Och kon ik nog maar even
zandkastelen bouwen
met van die druiptorentjes
Het water gevuld met zand
en dat dan door me vingers laten glippen
met de zon op me bruine rug
En ik in me rode zwembroek
alleen me rode zwembroek
want aan borsten deed ik toen nog niet
Gewoon het zand door me vingers laten glippen
net als de tijd..
Woorden fluisterende lippen
Mijn satijn op jouw fluweel
Liefde die ik door je huid probeer te
strelen, kussen
De herinnering, mijn juweel
---
Na regen komt zonnenschijn
en ik leef op een bewolkte winderige dag
Just my luck
(Ik vond zowaar inspiratie voor nog een depressieve kutgedicht)
---
Was iemánd maar hier
om regenboog letters en snoepzinnen
recht in me brein te storten
Mischien stoppen de walnoten dan met wiebelen
en word er niets anders gekraakt
dan een half opgegeten zuurstok
Iemánd is vast verdwaald
--
Het is toegestaan om me met een koekenpan op me kop te timmeren. Misschien helpt het..
i love the words that make me smile,
i hate the things that make me cry.
@ marlin jaaa dat probleem heb ik dus met beelden, dan vind ik het moeilijk om er echt uit te halen waar gedicht over gaat snapje?
alleen ik probeer dat nu eerst even en dan probeerik het later wel wat duidelijker te maken, nu natuurlijkook wel al ;) maar probeeer eerst even dat beelden:P bedankt voor je commentaar !
xx
@ Sibloernie; ik vind 't een mooi gedicht. het is alleen - eh - een beetje onduidelijk waar het over gaat. waarom is het zo verwarrend, waarom word je misselijk ? probeer dat iets meer uit te leggen in je gedicht, dan word het iets mooier, denk ik ;). maar zo vind ik ook al mooi! al is het wat onbegrijpelijk, vind ik. wat de rest ervan weet, don't ask me ! (;
xx.
Als een draaimolen,
draaiend en druk.
zo voelt m'n hoofd
druk, snel, onbevatbaar
Niet begrijpend
niet kunnen plaatsen
maar blijven zweven
als een zweefmolen
vreemd in de lucht
Botstend als de botsauto's
steeds geraakt worden
niet wegkunnen
ingesloten
Misselijk wordend,
van de suikerspinnen,
eerst lekker,
daarna vreemd
Als een suikerspin
plakkerig maar toch zoet.
----
Ik heb hier geprobeerd met meer beelden:P
maar is het niet een beetje vaag?
Zeg maar eerlijk hoor(A)
hoop dat het beetje duidelijk is
xx
Koelbloedig denk ik na,
dravende paarden door het blauwe gras,
tuin onverbonden met oceanen,
tafels ondersteboven - rood.
Ogen scheef shirt aan m'n voeten
met sokken op m'n oren
op blote handen naar buiten gerend.
(nog afmaken en inderdaad: je snapt er nu nog niks van, haha!)
x kisses.
Nee hooor. Vind het alleen maar fijn als iemand kritiek geeft. Heb ik veel liever als dat iemand zegt van jaa mooi hoor maar er ondertussen niets aan vind.
Ik zal proberen meer met beelden te werken maar ik vind dat best wel moeilijk ;$ Ik ben bang dat het dan zo vaag wordt?
Misschien heb je nog wat tips omwel beelden te gebruiken maar er wel voor te zorgen dat het niet vaag word?? :D
Dankje trouwens voor je commentaar ;)
xxx
@ Fietjhu: Doning? Wat betekend dat? =/
Verder denk ik dat je Engels niet veel toevoegt. Ik heb nu even je eerste gelezen… maar het fascineert me niet. En voor zover ik kan zien ligt dat (ook) aan je Engels, het zijn zulke simpele, kinderlijke zinnen/ideeën die ook niet helemaal lekker lopen.
Ik houd van voorbeelden, oké, maar bijvoorbeeld dus:
It gives me sutch a good feeling. I never want it to stop.
Vertaald als: het geeft me zo’n goed gevoel (such, niet sutch). Ik wil niet dat het stop.
Terwijl je, of ik in ieder geval, met mijn Nederlands zulke mooiere zinnen zou kunnen maken. Veel minder… eenvoudig. Saai, haast. Zoals:
Het geeft me zo’n goed gevoel. Het trilt in mijn vingers, waait met naamloze stormen door mijn hoofd heen en ik wil niet dat het stopt. Meer, meer, ik wil je volledig en alles, alle lijnen die je huid en handen begrenzen.
En als ik dat dan weer vertaal krijg je echt slecht Engels, dus dan houd ik het maar (beter) op Nederlands. (Want anders krijg je: it gives me such a good feeling. It’s shivering in my fingertips, blows with a nameless tempest in my mind. Go on, go on, I want everything from you, totally - every line that bound your skin and hands… en dat is nou net ook weer niet alles.)
Sowieso vind ik je een beetje cliché. Probeer eens wat meer te beschrijven met… beelden. Denk ik. Andere dingen. Geen tranen en hand-in-hand lopen, maar woeste zeeën en wolkenvelden en lichtvlekken op een bemoste grond. Dat doet méér.
@ Ammo/Amid: Waarom vraag je of we alsjeblieft en plzz zouden willen reageren, maar reageer je zelf niet? Of nou ja, ik vind altijd, als je om reacties vraagt, gééf ze dan ook. Sowieso houd ik er niet van dat mensen om reacties vragen, want iedereen wil wel een reactie, en zo niet moeten ze ook hun gedicht niet neergooien - vind ik.
In ieder geval vind ik je tweede (oké, oké, derde, maar tweede in je reactie) beter dan je eerste. Maar alle twee is het nogal verhalerig, ik ging op gegeven moment maar sneller lezen omdat er geen einde aan kwam. Als je een boek schrijft, schrijf je een heel verhaal, in een gedicht richt je je op één ding. Een persoon, situatie, opmerking, gevoel… maar één. Niet ’n heel verhaal. Daarnaast vind ik het een beetje veel op ‘moraal’ geschreven. Zo van ‘boos moet je niet zijn/want als je blij bent ben je gelukkig’ en dat vind ik meestal ook maar niets. Ik wil een gedicht lezen omdat het mooi is, niet omdat het zoveel wijsheid bevat - en als het wél iets wil leren, dan wel zo dat het mooi blijft.
Als je even kijkt naar:
Weet je wat er gebeurt in het leven
Je weet het nooitHet lot zorgt dat je iets betekent
Het lot zorgt voor geluk en ongeluk
Maar soms als er geen lot is dan is hoop het enige wat je hebt
Met het lot weet je het nooit
Het lot is niks
Maar het lot zorgt dat je iets voorstelt in het leven
Daarom is het lot belangerijk
Maar hoop heb je alleen in donkere tijden
Hoop heb je ook nodig
Door hoop blijf je denken
Dat je leven het waard is om te leven
Dan snap ik even niet meer wat ik er nu uit moet halen? Want zeker als ik sneller ben gaan lezen (omdat het me niet echt kon boeien, sorry) dan moet je niet beginnen met lot en dan overspringen naar hoop en dan weer…. Houd het op één ding. Nu vraag ik me namelijk af wat je wilde zeggen met je gedicht? Waar gáát het over?
Probeer je dáár eens wat meer op te lichten. Een ding, en die dan beschrijven, omschrijven. Niet te groot, niet te cliché - juist kleine, herkenbare, dingen kunnen enorm mooi uitpakken. (Herkenbaar is niet cliché, herkenbaar is hé, dat ken ik! cliché is uitgesleten, versleten, voorspelbaar.)
Maar aan de andere kant (ik weet niet hoe oud je bent) als je daaraan weet te werken… het is per slot van rekening pas je tweede of derde gedicht, er zit wel iets in. Denk ik. Ik zie er wel wat in. (:
@ Romy: haha, oké. Alsjeblieft. ;)
@ Sibloernie: haha, hoi dan. Ik ken je niet, maar ik ben ook pas ‘nieuw’. ;)
Ik vind je gedicht eigenlijk niet zó. (Ben blij dat je zelf al aangeeft dat die reacties ook ‘slecht’ mogen zijn, ik zal niet voor het eerst ruzie krijgen! ;))
Of nou ja, laat ik het erop houden dat ik denk dat het beter kan. (Wauw, wat een conclusie, mijn eigen gedichten kunnen ook nog veel, veel beter. Of nou ja, kunnen? Ik hoop maar dat ik het kan.) Maar ik vind je rijm een beetje gedwongen, beetje erg. Dan staat het er niet meer omdat het wat toevoegt of je gedicht mooier maakt, maar omdat het rijmt… en dat is niet zo mooi. Misschien kun je beter niet rijmen? (Hihi, waarom denk je dat ik niet rijm!)
En daarnaast, nou ja, in gedichten ben ik enorm afhankelijk van beelden. Ik moet het vóór me zien, anders wordt het één grote woordensoep en snap ik niet meer wat ik aan het lezen ben. En ik houd ook niet zo van cliché. Samen met gedwongen rijm maken clichés een gedicht, saai, voorspelbaar, uitgekauwd, dertien in een dozijn.
-pluk er even willekeurig een strofe uit-
‘Ik kan erover nadenken,
maar ik laat het maar gewoon gaan.
Misschien heb ik wel iets gedaan
maar hoe vaak ik ook denk
ik kan me niks bedenken.’
Dat zie ik niet voor me, bijvoorbeeld. Ik kan erover nadenken, maar ik laat het gewoon gaan. Oké. Dus? Ik vind het mooier als je er een beeld van maakt. Of sowieso als je op je ‘woordkeuze’ gaat letten.
Bijvoorbeeld dan weer:
‘Ik kan erover nadenken, de
woorden één voor een het tapijt
induwen - alsof dat nieuwe perspectieven
schept - wat we vooral nodig hebben is
een nieuwe jij-en-ik
Misschien moet ik het maar laten
gaan, niet proberen nieuwe dingen te
scheppen uit fantasie en dromen, want
denken lukt ook al niet meer’
Weetikveeeel. Maar dat is origineler, en meer ‘beeldend’.
----
Heb ik nu zulke lange reacties of ligt het aan mij? :')
Heee. ik ben tijdje niet geweest ;$ ik zit nu midden in toets week :(
dus zoveel tijd heb ik erniet voor.
maar ik moest even een maken xD
graag reacties?? Mag ook slecht ;)
Ineens
Ineens vanaf toen.
Ik had geen flauw idee waarom
Maar jij wilde schijnbaar niet meer praten.
Waarom zou je me ineens haten?
Het leek me zo vreselijk krom.
En nu nog steeds weet ik niet of ik wat heb gedaan.
ineens, plotseling, zomaar.
zonder reden.
Geen flauw idee waarom je dit deed
Waarom je ons ineens zo meed
Ik kan erover nadenken,
maar ik laat het maar gewoon gaan.
Misschien heb ik wel iets gedaan
maar hoe vaak ik ook denk
ik kan me niks bedenken.
Ineens was het zo
en ik denk dat ik het maar gewoon laat
en me er niet meer mee bezig ga houden
Misschien omdat je me haat?
Ineens, zomaar, zonder reden.
Misschien kom ik het nog te weten
misschien ga je het me nog vertellen.
misschien komt het ooit zover.
Maar ik probeer het niet meer.
Het is klaar, het is over.
Ik heb alles gedaan, ik zweer.
Maar jij reageert niet.
Misschien dat je alles nog is inziet?
----
reacties??;$
xxx
@Dreamer. O haha, ik vond het er zelf erg op lijken maar dat bedacht ik pas toen het af was:P Bedankt voor je reactie!
dit is de tweede keer dat ik iets neerzet
het zijn twee gedichten duzz reageer plzzz
Weet je wat er gebeurt in het leven
Je weet het nooit
Het lot zorgt dat je iets betekent
Het lot zorgt voor geluk en ongeluk
Maar soms als er geen lot is dan is hoop het enige wat je hebt
Met het lot weet je het nooit
Het lot is niks
Maar het lot zorgt dat je iets voorstelt in het leven
Daarom is het lot belangerijk
Maar hoop heb je alleen in donkere tijden
Hoop heb je ook nodig
Door hoop blijf je denken
Dat je leven het waard is om te leven
Dus leven kan verschillend zijn het leven is anders
Maar het leven kan ook geluk brengen
Nooit moet je denken dat het leven niets voorsteld
Want voor anderen ben je een juweel die je nooit wilt verkopen
Door amid
3e gedicht
Die rivier die stroomt lijk op mij
Soms rustig soms woest
Als ik woest ben kom ik niet bij
De woede verblind me
Ik sla er op los zonder dwang
Ik raak iedereen ook mensen die ik lief heb
De rivier kan ook stil zijn
Dat ben ik ook
Dan zit ik op Mn luie reet
Stil niks te doen
Stil zijn komt niet vaak voor
Dat is vaak na mijn woede
Maar als ik stil ben dan rustig
Als ik stil ben denk ik na
Over hoe ik de wereld kan helpen
Maar niemand kan helpen in z’n eentje
Samen zijn dat kan iedereen
Maar samen helpen niet
Ook al zorg je ervoor dat een groepje helpt
Dat lukt nooit alleen
De wereld moet helpen
Om samen te werken voor een betere wereld
De wereld blijft niet voor altijd
Maar de wereld kan langer blijven als iedereen samen werkt
Werk je samen met een groepje
Dan kun je wat doen
Zorg ervoor dat meer mensen het inzien
Dat iedereen iets moet doen
In de wereld zijn veel rivieren
Sommige leeg sommige woest
Maar vaal rivieren werken samen
Om te helpen
Neem een voorbeeld aan het midden oosten
De mensen leven daar van de rivier
2 rivieren worden samen
En de mensen leven door
Ze zeggen kinderen zijn de toekomst
Dat kan wel zijn
Maar als de volwassenen niks doen
Dan hebben de kinderen niks
Zorg ervoor dat de ouderen leren omgaan
Met de mensen die er zijn
Als iedereen samen is
Dan leven we weer fijn
Dus iedereen wees de rivier die samen werkt
En de wereld zal je danken
Je zult stromen tot in de eeuwigheid
En dan is alles goed.
Door amid
I have been thinking about you laitly. You have my eyes, you have my thought. Whatever you are doning I want you to keep doning it. It gives me sutch a good feeling. I never want it to stop.
Boy you blew a spell on me. You control my mind, you control me. Whatever you are doning, I want to know your secret. You make my mind spinning, spinning arround.
You blew a spell on my, I don't know what to do. I can feel the power that you have and it makes me feeling great!
Maybe it is my imagination, but something is driving me closer to you.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Just walk a bit faster, take my hand and let's walk together. Walk to the future.
To a better world, a world withoud pain.
A world where we will life happy ever after
--------------------------------------------------------------------------------------------
Faces everywhere, telling me to run.
I run away from every thing.
I fall, try to get up, but I can't
I'm stuck in a blanced
I have fallen out of my bed
@ Jolijn: haha, dank je. Het eerste was trouwens écht oud, het laatste vrij nieuw en miste inderdaad nog een einde. Maar ik had het al zo vaak aangepast dat ik bang was het te 'verpesten' als ik er nog teveel moeite aan zou besteden. Je gedicht vind ik trouwens heel leuk (ja, ja, ik weet het, ik was te lui erop te reageren, ik weet niet wat ik heb de laatste tijd...)
@ Loren: ja... naamverwarring, vrees ik.
In ieder geval, wat jij er nu aan uitleg aan geeft... wow, verhelderend. Dát had ik er zeker niet achter gezocht. Er is niets mis met symboliek trouwens, alleen zou ik het prettig vinden als het duidelijk werd dat het a. symboliek was en b. waarvoor dan. Misschien zijn er oude mannen met brilletjes die het heel interessant vinden en achter elke regels duizend gedachtes zoeken en mij zouden haten om wat ik net zei... maar dat moet dan maar. Misschien is het ook heel poezie-onteerend als ik liever heb dat het wel duidelijk is waarvoor het symboliek is, zónder dat ik je hele leven ken. En zelfs dan nog moet je er nog maar net op komen... ;)
Tja, je kunt zeggen 'ik wilde niet wakker worden/uit lege dromen en angstvisioenen' en 'ik wilde niet wakker worden/uit de roes van het leven' en dan is de symboliek wel duidelijker. Alhoewel ik zelf absoluut niet onschuldig ben, mijn gedichten waren altijd ont-zet-tend vaag, maar daar ben ik wel een beetje van afgestapt, geloof ik. Misschien zijn ze nog steeds ontzettend vaag, maar niet meer zozeer als eerst.
En dat stukje was niet alleen writersblock maar ook dingen van maanden oud, haha. Ik sla de meest vreemde dingen op in worddocumenten met rare titels die ik dan weer kwijtraak en veel later terugvind. Alhoewel ik het meeste wel wis.
@ Romy: haha, ik voel me vereerd! Al had ik 'mijn' stijl er zo snel niet in herkend. Ik vind het niet erg hoor, ik ben maar ergens begonnen en heb langzaam mijn stijl bij elkaar verzonnen en gejat en overgenomen en verandert. Ik vind je gedicht leuk trouwens! Je beelden zijn... leuk. :')
Lekker origineel, en het switch af en toe. Ineens van zon naar perzik, ofzo, da's ook wel grappig. Alleen vind ik het niet-zo prettig dat je elke regel met 'n hoofdletter begint. Maar, dat vind ik. ;)
Met mijn tong tegen mijn
Gehemelte het barst open
Ik proef - de zomer
Veel te zuur
Ik mis suiker –
Figuurtjes zo fijn en teer
Als de jonge
Vogeltjes die de zomer
Tegemoet gaan
De reis is lang niet -
Zonder gevaar als de kat
Van de buren op de
Loer ligt
Zijn lange witte haren
Als manen – van een
Paard dat vrij rent
Over een strand
Vol mensen – dikke buiken
Nog zo wit als een melkfles
Van een baby
Die in zijn wieg de zomer –
Probeert te pakken maar
Die vliegt te snel
Voorbij
En het is weer oranje
Zoals de pruim waar
Ik in bijt het sap loopt
Langs mijn kin
Dat was de zomer
@Dreamer. Wat ben ik jaloers op jouw gedichten! Zoals je ziet heb ik je stijl een beetje gekopieerd, hopelijk vind je het niet erg?
Want wat vinden jullie hier eigenlijk van?
@ Dreamer. bedankt voor je commetaar! ik heb het erg druk (examens over ander halve maand en ik loop overal mee achter, bleehhhh:(!! ) dus vandaar dat ik nu pas reageer. Ik heb je reactie even opgeslagen in een word bestand en binnenkort als ik echt de tijd heb ga ik het met aandacht nog een keer doorlezen en kijken wat ik eventueel kan veranderen/ herschrijven/ verbeteren.
mijn probleem is ik gebruik erg veel symboliek in mijn gedichten. Zon gedicht is voor mij en voor de mensen die weten wat er in mijn hoofd omgaat dan erg duidelijk, maar ik vergeet nog wel eens dat de verbanden onlogisch kunnen zijn voor een buitenstaander.
korte uitleg: Slaap is geen echte slaap. het staat voor de sleur de roes in het leven de zinloosheid. wakker worden uit de roes is écht leven, hoop, levenslust. ik heb het over dromen omdat die natuurlijk horen bij 'de slaap'. maar omdat de slaap een roes is, zijn de dromen ook leeg, bestaan uit niets. Ik bel de 'jij' persoon, (die overigens een hij is en geen zij, ik ben een meisje verwarring kan misschien bestaan om mijn naam;) ). in de hoop dat ik zo uit mijn slaap kan komen. dat ik zo wakker kan worden. (vanavond wil ik nog even wakker worden).
maar het lukt niet. Ik bel maar ik blijf in mijn slaap. het is een nutteloos gesprek ik weet niet wat ik moet zeggen. dus hang ik op en vloek ik zacht op de jij persoon omdat deze mij niet wakker heeft kunnen maken maar mij slechts verder laat slapen met een 'welterusten kus'.
Waarschijnlijk is dit erg ver gezocht:P ik geef de schuld aan mijn ingewikkelde geest die overal symboliek van maakt. maar dat neemt niet weg dat je helemaal gelijk hebt dat het gedicht redelijk begrijpelijk moet zijn voor de lezer. en ik denk dat ik ook heel veel heb aan je kritiek. Dus nu aan mij de uitdaging het zo te schrijven dat ik mijn boodschap hetzelfde laat maar het tegelijk logischer wordt.
Ik heb je ellelange stukje met al die gedichten en stukjes gedichten gelezen. en volgens mij schrijf jij erg goed als je in een writersbloc zit en geniaal als je er niet in zit. dus schaam je maar niet;)
(Als ik straks je kritiek goed heb bestudeert en er iets mee heb gedaan, dan zal ik er even uitgebreider op reageren)
@Emmeke (Dreamer);
Jij moet je helemaal niet schamen, en echt niet alles wat je nu postte is zo slecht als jij denkt. Het is eerste en dit;
'Ik kuste de stilte die de lucht
had achtergelaten
moedeloos om te zien - duizend graven
met elk meer verhalen dan een kerkhof
bergen kan
ik mis je - suist nog door de bomen en
ik mis je zal blijven galmen en ik wil nooit,
nooit meer terug
zal vergeten worden
Wie legt de stenen treurig op de grond - of
verft ze wit - verloren hebben zij allen'
Met wat aanpassingen, en een eind voor de laatste, zouden deze gedichten allebei nog heel wat kunnen worden. Jij opsomming van gedachten vind ik trouwens heel leuk om te lezen, ook al is het niet echt poëzie.
Spam vooral verder!
@Daphne141;
Mooi begin, ik ben benieuwd naar het vervolg, en ik heb hetzelfde probleem.
De laatste tijd rolt er trouwens alleen maar prut mijn toestenbord uit, iemand tips?
ik wil je vangen in een net van lijnen
mijn hand streelt steeds sneller het papier
(je mag niet verdwijnen)
(H4)
-geen tijd meer voor harde woorden-
(wel voor droevige akkoorden)
ik heb geen gum nodig
-ik ben slechts een getekende ziel
waar jij onuitwisbaar in gekerft bent
HB
-een nooit meer twee-
(zachtjes sloop je weg
en sloot geniepig de haakjes))
B9
-en elk potlood zal even veel van je houden als ik-
(ik mis je)
Bij het schemerlicht van mijn fietslamp
zoek ik mijn weerspiegeling
in plassen en natte straatstenen
Ergens op de heenweg
ben ik je verloren
(wordt vervolgt)
Ik dacht, ik ga even mijn worddocumenten opruimen. Standaard heb ik 1 algemene gedichtendocument van alle die góed zijn, 1 van inspiratiedingen, 1 van leuke stukjes die het niet haalden, een paar voor anderstaligen, een paar voor half verhaaltjes, een paar losse dingen en, op dit moment 30 willekeurig opgeslagen dingen en die ga ik even uitzoeken. Af en toe kom je echt, echt dingen tegen waarvan ik denk... wauw, had ik die nog. Of O JA, verrek.
Best leuk nog.
Zoals:
de zwanenhals boog zich lichtjes
- hield de deur voor mij open, voor
langs zijn verlepte lippen de laatste
druppels vielen -
huil je?
maar hij schudde zijn hoofd en
verdween glinsterend in het
luchtledige - de tegels achter hem
haalden hun schouders op
- plots klotste de branding tegen
mijn voeten, ze waren vergeten
zojuist de kraan dicht te draaien -
een kreun ontsnapte uit een sponsig
gehemelte, hij plakte tegen de spiegel
--- Hm, vreemd? Haha. Even verder zoeken. ;)
Hé, mijn nu winnende gedicht, wat doet ie daar? Huh, daar heb ik al zeker drie maanden niet gekeken. :')
---
het enige wat ik je ooit duidelijk
heb willen maken, was dit
(ik geef teveel om je)
niet meer dan dat, ik weet dat het
voldoende zou zijn.
ik denk aan je bij de lavendelgeuren
die ik op mijn kussen sprenkel, ik
herinner me je bij het ochtendgloren,
ik zie je blauwe ogen in het korenbloempje
zo teder, zo liefelijk
ik zou van de daken willen fluisteren
op de rug van de wind willen meezeilen
(ik wil je gezicht zien)
ik zie je glimlach in de sneeuw, al
keek je niet naar mij, ik vermoed
dat mijn dromen voetsporen achter
hebben gelaten tot het stoepje
voor je deur
ik zou willen klepperen, zoals ik als
klein kind nog deed, tot je door de
brievenbus heen gluurde
- te klein voor bij de klink -
maar ik kende je niet toen ik nog
zo’n uk was, jij bent ondertussen
halfvolwassen.
ik zou je kunnen voor rekenen. twee
jaar en elf maanden en zoveel dagen.
(jij bent ouder)
ik zou je kunnen uitleggen. de weg
naar mijn huis, mijn kamer, mijn
omhelzing?
en drie seizoenen dat ik je niet zag. niet
sprak. en ik heb mezelf het zwijgen
opgelegd. (dit geheim is te mooi) en ik
herinner me tot de eeuwigheid de laatste
woorden die je me ooit zei
‘hoi’
- je glimlachte half, waarschijnlijk waren
je gedachten overal maar niet bij
mij, of welk afscheid dan ook -
Lawl, die herinner ik me nog. Best leuk. :')
---
I wish you were here. I need the way you breath, because if you
don’t, I’ll forget about it. Sometimes I think you’re the only thing that
really matters and I’ve forgotten about the rest. It must be painful
to die in the fresh air full of oxide but without enough in my bleed
to keep me alive. How can I deal with everything
if you’re not here to teach me?
Ik faal echt in Engels. Meestal krijg ik zulke dingen net vóór een writersblock. Jeej. (Het is trouwens geen poezie, alsof je dat nog niet zag.) NEE IK FAAL IN ENGELS. ik kan geen talen. echt niet. niet. niet. noppes nada niet. ik háát grammatica. val toch dood met je grammatica. en woordjes. en je talen. bleh. sorry. sorry. valdoodsorry.
---
Wauw, in de worddocumenten staat mijn leven. Ik schrijf er echt willekeurige dingen op. Wat moet een e-mail daar nou weer?
---
misschien moet ik maar gewoon
ergens beginnen. ik loop al dagen
hetzelfde patroon. maar steeds
kan ik het begin niet vinden. het zijn
cirkels maar ik ben ervan overtuigt dat
er een oorsprong zou moeten zijn.
weldra is mijn pad uitgesleten op het
tapijt. de muren zullen verkleuren
dáár waar ik niet liep. niet dat het opvalt.
je went aan alles tot je de scheuren
en de barsten ook niet meer ziet.
sowieso kun je me opvegen. mijn hoofd
is één en al mist. ik word steeds opnieuw
wakker omdat zelfs de dromen vergeten
zijn. het doet allemaal pijn. zelfs het
zoeken naar jou is één van die patronen.
ik verwacht niet dat je er dit keer wel zult
zijn. ik kan me je ogen niet eens herinneren.
laat staan dat ik ze zou herkennen.
zo moe ben ik nu. ooit zal ik gaan hallucineren.
ik vraag me af of het me op zou vallen. of
dat het enkel één van die eindeloze dingen is
die je gewoon overkomen. steeds verder lijk
ik te verdwalen in het bekende. de kennis
die ik ooit had waait weg. hoe windstil het
ook is ik kan de formules voor water niet meer
plaatsen. geen letter kan ik mij herinneren
ik weet niet eens meer waar het aan knopje
van mijn rekenmachine zou moeten zitten.
en ik dwaal verder. misschien moet je me
dit keer maar echt komen redden. ik zou
me dement voelen als je voor me stond. maar
waarschijnlijk is er niets aan te doen en ben
je mij écht vergeten.
dan is er werkelijk geen richting meer. dan
hoop ik dat iemand het raam opendoet en
er een nieuwe jongen binnenkomt. het scheelt
me werkelijk niet zoveel, maar ik zou graag
weer eens normaal slapen.
- ik zou graag een nieuwe droom bestellen.
een gedachte, een hoop of een richting.
ongeacht welke. kom je nog eens langs? -
O ja, die periode. Ik kon echt niets meer... vinden. Mijn hele hoofd was leeg. Dat heb ik één keer goed opgeschreven, toen gingen we over naar Engelse proza, toen waren we inspiratieloos.
---
er zijn duistere geesten, rondom
ons. lieveling. je moet weg voordat
ze mij gek maken. ik houd van je
en ik zal dat ook blijven doen. ik
zal evengoed veranderen. als de
mist optrekt ben ik weg. maar
je kunt altijd terug.
(wat weet je van tijdreizen. mijn
lief? wat weet je?)
ik ben hier. heden en nu. er is
maar een ruimte en zijn.
je hoeft niet bang te zijn. alles
zit in je hoofd. jij vooral in het
mijne. ik houd van je.
maar ga. ga. je moet weg. van-
daag nog. je weet dat je altijd
in dezelfde seconde leeft? weet
dat ik altijd bij je ben.
(het is dezelfde tijd. opgesplitst
in herinneringen, waarnemingen,
voorspellingen. ik ben bij je.)
maar ga.
Nee, ik had geen Donny Darko gekeken. Schrijf je dat zo? Was wel een mooie film trouwens. :')
Gedicht is niets geworden.
----
ik omarm de regen. zijn ogen zijn grijs en levenloos. ik houd van de
manier waarop dingen breken. altijd met meer poëzie dan ze
leefden. alsof ze hun laatste ademtocht
uitschreeuwen.
... en nog meer. en nog meer. maarja.
Wat moet je ermee? :')
---
De kade is grauw en het
water wijkt weg.
Ik volg de voetstappen van
de man zonder naam, ik denk
dat ik hem al mijn hele leven
ken.
‘Wie ben je’, de wind waait
mijn woorden weg en de
stilte blijft achter.
... nee.
---
Ik kuste de stilte die de lucht
had achtergelaten
moedeloos om te zien - duizend graven
met elk meer verhalen dan een kerkhof
bergen kan
ik mis je - suist nog door de bomen en
ik mis je zal blijven galmen en ik wil nooit,
nooit meer terug
zal vergeten worden
Wie legt de stenen treurig op de grond - of
verft ze wit - verloren hebben zij allen
Lekkerrr, half begin.
---
Ik vroeg je of ik je ooit nog vergeten zou, of
je ooit nog terugkeren zou -
(vlecht me aaneenzoek, zoek me en vind me)
oh, kwijtgeraakt - zo zou je het kunnen noemen, ik
schilder met duizend penseelstreken een
ander verhaal, maar je lijnen schemeren er
doorheen, hoeveel leugens
kunnen we aan, mijn liefste. Hoever wil
je gaan, voor het glas gebroken aan je voeten
ligt. Voor je wegzweeft over nieuwe oceanen en
ik je opnieuw verlies.
(Ooit hebben we boeken gevuld met duizenden
verzen, maar helaas zijn wij vergeten en de
wind schreeuwt langs het huis
dat ook hij niet meer wilt.)
Laat mijn adem langs je weg bonken, je mag niet
vergeten wat nooit is geweest en alle duizend
dromen die je nacht na nacht opnieuw zullen plagen
-vergeet het niet, nooit, zoals ik niet zal vergeten
wat met littekens in mijn huid geschreven staat, ik zal
je nooit vergeten - je naam staat tussen mijn schouder-
bladen gegrift
ik ben de jouwe, hoeveel duizenden golven
ons scheiden, en ik kan alle ramen opzetten en alle
wind zal binnenkomen en wegblazen, weg, weg, weg
maar jij zult blijven, als de vage witte lijnen in
mijn huid - veeg het glas bijeen, maar mijn voeten
blijven bloeden, huil zonder tranen en elke nacht
schreeuw ik mezelf weer wakker
en alle leugens zijn verwaarloosbaar - omdat ik je
simpelweg niet vergeten kan
sorry.
sorry.
Yeah right. xD
Ook weer in een writersblockiets, da’s niet al te goed.
---
weet je nog
van die zilveren vogel
(helaas verdwenen toen ik keek)
dat bij nader inzien
slechts een vliegtuig bleek
....
Oké, laatmaar. Geen commentaar.
---
de man vertelt
a.
de dag was zilver geweest, als zilver,
pijnlijk als het mes dat in zijn voeten sneed
maar de avond bracht verkoeling
rood en blauw en alle cliché kleuren hadden
de lucht gevuld, toch was het duizend keer
intenser - duizend keer mooier omdat het
de laatste avond was
voor zo velen.
-
Nee, ook niets.
----
Haha, ik spam jullie onder. xDD
Sorryyyyy.
En het was nog lang niet alles. :'D
Tja.
Af en toe zitten er echt hópeloze dingen tussen.
-gaat zich in een hoekje zitten schamen-
West-Duitsland
Een jongen achter glas, een volslagen onbekende
Zoekt op een feestje zijn evenbeeld
(schoot me te binnen na het zien van de film 'Good-bye Lenin')~
@ Nikki: haha, oké dan. ;)
@ Daphne141: gefeliciteerd! En ik wist het eerst ook niet, maar ik heb nu wel een mailtje teruggekregen. Nog even wachten misschien?
@ Engelstalig. Waarom zoveel Engelstalig? Die momenten heb ik soms ook wel, maar ik voel me niet echt... prettig in die taal. Ik beheers 'm niet - we spreken hier allemaal, of in ieder geval bijna allemaa, toch veel beter Nederlands? Dan worden gedichten in het Nederlands toch ook mooier?
I'm standing on bridge
Looking down the wather go's on his trip to the ocean
A teer gomes from my eye
Isn't there some one trying to find me?
Isn't there some one trying to take me home?
I'm standing on a bridge
Reday to jump
A teer falls on the ground
I look up, see two lights coming to me
A smile appears on my face
Some one gomes to take me home
The lights don't stop
I'm stading on a bridge
No one wants me in his life
I jump
i feel like a machine,
i'd like to have a kitkat
or a milkyway, even better.
because my brother said 'what's the matter?'
i said i want a kitkat, cause i feel like a machine
but my brother had a mars
i said i wanted to have the mars
but he didn't gave me any of his chocolate sticks
so i hit him with a fishstick
he said it hurt, and he didn't like fishsticks
now he smells like fishies
i was teasing him because he smells like fishsticks
and then i said he could have my shampoo, if i could only get his mars
NOW I HAVE THE MARS, AND I AM AN AWESOME MACHINE
I sold my soul to the devil
There will be no angels and rainbows in my life
No happyness
I will be the dark side of life
The opponside of your little angel
I will let you do all the things I want you to do
I sold my soul to the devil
Ik heb een brief thuis gekregen met het bericht dat mijn gedicht in de bundel komt. Ik had er drie ingestuurd en nu weet ik niet welke erin komt. Ik heb al een mail gestuurd, maar nog geen reactie gekregen. Ik ben zo nieuwsgierig. Iemand hetzelfde probleem?
De zon schijnt.
Met een gele bol,
Stralend in de blauwe hemel
Maar pas op!
De zon liegt
Voor je het weet zie je
De zon schijnt
...schijn bedriegt.
@dreamer
oke dan begrijp ik het gedicht,,
dat van je naam,, dat vermoedde ik wel.. maar ik begreep op een gegeven moment de reacties niet meer helemaal dus daardoor wist ik het niet heel zeker..
Emmeke is ik, ik ben Emmeke. ;)
Ik wil nog wel eens in de derde persoon over mezelf praten, daarnaast had je kunnen weten dat ik Emmeke heette als je zeer nauwkeurig alles had doorgelezen. Maarja.
Het trapje was gewoon één van die dingen, onderdeel van de opsomming, ook iets wat ineens veranderde... gewoon. Iets. De gedachte achter het trapje (dus het uitstappen bij de laatste trein, het allerallerlaatste afscheid) was dat ik daar normaal van schrok, nu schrikt het afscheid van mij omdat ik al vergeten was of omdat ik ineens 'anders' was, ineens niet meer bang om afscheid te nemen. Eén van de dingen die veranderd, dus.
@dreamer
mm. wie is emmeke dan.. hihi.. misschien a very stupid question:$
maar ik had even je gedicht gelezen,,
ik vind hem mooi verwoord.. goed..
alleen snap ik de overgang naar het trapje en de rails niet..
dus vooral de 3e 4e en 5e strofes /zinnen..
dat kan aan mij liggen misschien heb ik je uitleg erbij nodig..
het is maar een klein dingetje..
de rest zit er veel gevoel in..:)
@Loren: Hm, ik denk dat je je reactie ongeveer rond dezelfde tijd plaatste als ik - anders heb ik er gewoon overheen gelezen. Sorry.
Ik vind je derde strofe niet slechter dan de rest, het geheel vind ik sowieso goed. Alleen vind ik sommige dingen een beetje… raar? Ik kan het niet helemaal uitleggen, maar bijvoorbeeld:
‘Vanavond wil ik nog even
wakker worden. dus draai
ik cijfers in mijn dromen die
uit niets bestaan.’
Ik moest het echt heel vaak lezen voordat ik het verband zie tussen wakker worden - cijfers draaien - telefoneren. En ik snap niet waarom het wakker worden is, als je belt wordt je niet wakker, dan bén je meestal al wakker. Mij lijkt
‘Vanavond wil ik nog even
wakker blijven, dus draai ik
cijfers, nummers, in mijn
dromen - hoewel ze uit niets
bestaan’
logischer. Wakker liggen zou trouwens ook kunnen. Maar dit (hierboven) vind ik even net wat prettiger, want met de moderne mobieltjes is cijfers draaien niet echt synoniem aan bellen, nummers draaien ook niet, maar ik denk dat het wel wat duidelijk is. En ook lijkt het me duidelijker om ‘die uit niets bestaan’ te verdraaien naar -bijvoorbeeld- hoewel ze uit niets bestaan. Ik zag namelijk voor me dat je in je droom rondjes ging draaien met onzichtbare cijfers. En als ik het zo lees zou ik ‘niets’ door ‘lucht’ vervangen, maar ik kan ook niet uitleggen waarom. Vind ik leuker, waarschijnlijk.
‘Ik draai als verloren danseressen,
die hun passen bijna
vergeten zijn. Ik draai nummers
die ik ooit las toen ik gelukkig was.’
Die vind ik mooi! Ik heb wel vaker danseressen/ballerina’s in mijn gedichten verwerkt (zoals je al zag) hoewel ik niets met dansen hebt. Ik vind het gewoon mooi, mooi beeld. ;)
Daar wordt trouwens ook duidelijker dat het telefoonnummers betreft.
‘Ik bel jou,
en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.
(Jij bent hier niet, dat hoeft ook niet)’
Je derde strofe…
Ik bel jou, komt/kwam bij mij nogal plotseling over. Ik zou dat in je hele gedicht naar boven halen, zodat eerder duidelijk wordt dat het om bellen gaat. Dan krijg je dus eerder iets als:
-titelgedicht-
Ik bel jou, omdat ik vannacht nog niet
slapen wil. Draai de getallen uit mijn dromen
die uit enkel lucht bestaan.
Draai - als danseressen die de passen
alweer vergeten zijn, pirouettes van toen
ik nog gelukkig was
(toen we nog gelukkig waren)
En met de eerste verre woorden
die mij laten slapen in te lege dromen
en jou alleen maar verder weg brengen
Ik -slapend-
stamel stoffige klanken
…endanverderenverder
-- Als ik er even een eigen draai aan mag geven, zeg maar.
Daar staat ‘ik bel jou’ helemaal vooraan. Dan weet je meteen waar je in het gedicht zit en kun je de rest van de vergelijkingen/metaforen ook meteen vatten, of nou ja, eerder. Mysterieus is best leuk, onbegrijpelijk leidt eerder de aandacht af.
‘Vanavond, hang ik op
en vloek ik zacht op jou.
Voordat ik verder slapen ga
en jou beeldend omvat,
met een welterusten kus’
Vanavond, hang ik op. Ik vind dat niet zo’n prettige regel omdat je nog moet gaan bellen en dan alvast gaat vertellen dat je ook weer ophangt. Morgen ga ik een ijsje kopen. Morgen heb ik geen honger meer voor het avondeten. Zoiets. Dan zou ik: morgen ga ik een ijsje kopen, dan/daardoor heb ik geen honger meer voor het avond eten, mooier vinden. Opnieuw dat opsomming-gevoel, in het tweede geval is het meer één zin, één vloeiend geheel.
Dan zou het dus worden:
‘Daarna hang ik op en
vloek ik zacht op jou
voor ik weer verder slapen ga
en jou beeldend omvat
met een welterusten kus’
Hoewel, hoewel, dan heb je twee keer zo’n woord voor wat je daarna/vervolgens gaat doen. (Voor en daarna.) Voordat vind ik dan ook weer niet zó.
Ik heb eigenlijk niets tegen vanavond, wél tegen dat je al een keer vanavond hebt gebruikt. Als je had gezegd ‘ik bel je nu’ en later ‘vanavond hang ik op’ was ik er niet overheen gestruikeld.
En verder snap ik niet wat je wilt zeggen met ‘en jou beeldend omvat met een welterusten kus’. Beeldend omvatten? Je bedoeld dat je gewoon je ogen dichtdeed en je voorstelde dat je haar een kus gaf en toen ging slapen? Volgens mij ga je daar iets te ver door met je originaliteit, en wordt het zo origineel dat we niet meer snappen dat je bedoeld - dat ik het niet meer snap. Dat had ik ook al bij
‘en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.’
Als in: ik snapte niet waarom die dromen leeg waren. (Als je op had geschreven: de eerste verre woorden / laten mij in lege dromen slapen gaan / omhulsels zonder betekenis / zonder jou in verre oorden / die slechts dienen voor het slapen gaan - was het misschien duidelijker geweest. Lege dromen omdat zij (of hij?) er niet is.) En daarnaast als je lege dromen droomt (en dan dus slaapt), stamel je meestal niet nog in de telefoon. Dan mag ik wel in mijn slaap praten, maar het lijkt me onlogisch om zo op te schrijven.
Al met al vind ik het gewoon een goed gedicht, maar uitleggen wat beter kan is duizend keer makkelijker. Ik denk dat ik je gedicht ook een beetje ‘hakkerig’ vind, niet als één vloeiend geheel, het loopt net niet helemaal lekker. Misschien ligt het gewoon aan je zinsopbouw, maar misschien óók dat het niet een duidelijk beeld is. Je gebruikt wel vergelijkingen, maar een algemeen ‘iets’ heb je niet, zodat ik het niet helemaal duidelijk voor me kan zien. Je zou jezelf eenzaam in een kamer kunnen beschrijven, of dwalend in een droom, en de rest van de vergelijkingen niet neerzetten als ‘gewoon beeld’ maar echt een vergelijking laten zien (je lippen zijn rood als een appel - appel wordt wel genoemd, maar hoort niet in het beeld erbij, daar horen alleen rode lippen)
Lekker langgggg. :’)
Maar misschien heb je er wat aan - los ervan dat dit enkel is wat ik vind. ;)
@Nikki: haha, mooi zo! Fijn dat je er zo tegenaankijkt.
*Emmeke heeft wel degelijk eens ruzie gehad met mensen daarom.
Tja.
Ik ben je vergeten.
Ik had tranen schelpen dagen momenten
blauwe bloemen en vogelengezang
aaneengevlochten tot een rinkelende
ketting
van zilverzacht en blauwgrijs verdriet
missen afscheid verlangen van duizend
dingen die geen naam behoeven
en het trapje bij het uitstappen van de laatste
trein
(normaal schrok ik van de peilloze diepte
die overging in slechts verroeste rails)
dit keer schrok hij.
Er zijn dingen die je meer kunnen vertellen
dan woorden en opsommingen die niet meer
hoeven dan zwijgen en zijn
omdat ze voor zich spreken
Als je de ketting - zilver, grijs, blauw - ophangt
aan een deurklink, als je tranen verliest op
de drempel als je over je eigen woorden heen
struikelt omdat je niet meer stil bent
dan zegt dat zoveel meer.
Ik ben je vergeten - dat zegt het met
stille gebaren in het hoekje van de kast - dat
zingt het met zachte melodietjes in de koffie
en de thee
in de rimpels van het water.
Vergeten - dat ben ik je.
---
Iets zegt me dat die 'te ver' van de werkelijkheid af staat/te overdreven is en daarom niet mooi. Maar ik kan gewoon niet oordelen over mijn eigen schrijfsel, ik denk er altijd heel anders over. Ach ja.
Ik weet trouwens welk gedicht van mij gewonnen heeft! ;)
Moet/mag ik 'm hier neerzetten?
@ Dreamer. Ik ben de reacties een beetje blijven volgen en je geeft echt hele goede tips! dus ik vroeg me af of je commetaar zou willen geven op een nieuw gedicht van mij. ik twijfel namelijk een beetje over de derde strofe (vooral eerste drie zinnen) en of de laatste twee strofes bij het geheel passen. misschien moet ik de laatste strofe schrappen?
hier is die:
Welterusten kus
Vanavond wil ik nog even
wakker worden. dus draai
ik cijfers in mijn dromen die
uit niets bestaan.
Ik draai als verloren danseressen,
die hun passen bijna
vergeten zijn. Ik draai nummers
die ik ooit las toen ik gelukkig was.
Ik bel jou,
en de eerste verre woorden
laten mij in lege dromen slapen gaan.
Ik stamel slapend stoffige klanken,
als rommelig geneurie.
(Jij bent hier niet, dat hoeft ook niet)
Vanavond, hang ik op
en vloek ik zacht op jou.
Voordat ik verder slapen ga
en jou beeldend omvat,
met een welterusten kus
p.s. Je hebt dat gedicht echt geweldig uitgewerkt! (waarvan je eerst nog maar twee strofes had). ik hoop dat je 'creatieve blokkade' binnenkort helemaal weg is.
@dreamer
nee hoor ik voel me totaal niet aangevallen.
ik vind het juist fijn om commentaar te krijgen, daar leer ik alleen maar van.
want jij kijkt het net weer van de andere kant.
en als ik het zo lees,
klopt het inderdaad dat het zinsverband af en toe raar of vaag is.
ik zal mijn gedicht gaan aanpassen,
haha,, ik denk dat ik ook even in een dichtdipje zit ofzo.
want als ik dan lees wat jij schrijft als commentaar, dan denk ik dat ik dat zelf niet heb gezien..
maar in ieder geval echt dankjewel..
@Daphne141: mooi! Het is heel prettig geschreven, niet gedwongen, niet cliché. Ja, goed gedaan. Echt goed. (:
@Nathasja: ik vind ‘m goed. Alleen heb ik het niet zo op van die overdreven ‘deftige’ woorden, als meer DES eigenschappen. Ik vind het idee wel grappig, hoewel ik bang was dat je teveel op ‘moraal’ zou gaan spelen in plaats van het ook móói te houden. Je einde is wel leuk, beetje anticlimax, want het is niet echt… tja, het heeft niet echt zoiets van ‘wow! dat heb ik me nog nooit bedacht’ omdat het best logisch is dat je daarop bezuinigt. Alleen vraag ik me wel af waarom het dan niet afgeschaft wordt? En wat is er mis met zuinigheid - zolang het geen gierigheid is? ;)
@nikki: ik vind ‘m in ieder geval beter dan die 5 seconden, haha. Alleen zou ik het leuker vinden als je iets dieper op je beelden ingaat. En soms is het een beetje vreemd/vaag opgeschreven. Bijvoorbeeld:
‘De rode stof trekt mijn aandacht,
Het licht op,
Zoals mijn hart tekeergaat als ik de liefde voel,
Met het uiterlijk van een rijpe appel’
Wat moet ik daar nu mee? Welke rode stof? Waarom licht het op? Wat heeft dat met je hart te maken, en wat doet die rijpe appel daar? Ik denk dat als je in één beeld bezig bent (rode stof) je niet ineens de appel erbij moet betrekken, en zowel, dan meer als:
De rode stof trekt mijn aandacht,
licht op - zoals mijn hart oplicht
als ik liefde voel
(tot het zacht gloeiende rood van
een rijpe appel, een zachte mond)
En toen ik het ging hertypen liep ik er ook tegen op dat:
- iets lícht op, zoals iets anders tekeer gaat? Mijn hart gaat tekeer als oplichtende rode stof. Right. Mijn hart licht op als de oplichtende rode stof is logischer. Dan ‘valt het meer samen’, nu lijkt het hart er met de haren bijgesleept - net als die appel.
- de rode stof trekt mijn aandacht -enter- het licht op. Bij mij komt dat een beetje over als een opsomming. De rode stof trekt mijn aandacht. Het licht op. Beetje kinderboeken-achtig. Dan vind ik: de rode stof trekt mijn aandacht, licht op, zoals mijn hart, blablabla, mooier, omdat het één zin is/zou kunnen zijn.
- Over die rode appel, een hart hoort niet op een appel te lijken. Het rood kan wel overeenkomen, daarom heb ik ervan gemaakt dat het róód oplicht tot het róód van zo’n appel.
Ik zou zo nog wel een verhaal over elke strofe kunnen beginnen, maar dat doe ik even niet, want ik ga zo douchen. Uiteindelijk komt het er een beetje op neer dat onduidelijk is wat je wilt zeggen omdat zinnen soms raar lopen / metaforen soms onduidelijk zijn (wat moet het voorstellen?) / het verhaal erachter niet duidelijk word (gemis? liefdesverdriet? haat?)
Voel je niet aangevallen hoor, mijn record ligt nog steeds ergens rond de drie a4tjes voltypen. En dat was niet eens bijster slecht - dan doe ik namelijk niet echt moeite om er wat van te maken. :’)
@dreamer
hee hee ik had toch beloofd dat ik een gedicht zou sturen. ik heb er een geschreven.. wil je alsjeblieft even zeggen wat je er van vindt??
De rode stof trekt mijn aandacht,
Het licht op,
Zoals mijn hart tekeergaat als ik de liefde voel,
Met het uiterlijk van een rijpe appel,
Een vulkaan,
Die neigt om uit te barsten,
Maar…
Het niet doet omdat,
het een onverdraaglijke pijn is,
van verlies,
angst van het niet meer terug winnen,
en als,
dan te laat,
het voelt,
Als het bloed dat stolt,
Wanneer ik een wond heb, een wond van
verlangen,
maar het toch net niet kunnen krijgen,
als een tong,
die ronddraait,
maar weet dat er niks is,
gewoon fantasie
mijn waas verdwijnt,
ik ontwaak…
en pak mijn trui.
@nathasja
ik vind het gedicht wel iets aparts hebben. alleen begrijp ik het einde niet helemaal, en vind ik het ook een beetje open.
ik vind de woorden wel erg leuk gevonden,.
misschien nog een tipje.. je hebt een zin met springtouwen ik zou het springtouwen achter Perfectionistisch zetten anders begrijp je het niet helemaal..
Ik heb een gedicht geschreven: 'Meer des eigenschappen'. Heeft iemand opmerkingen of tips?
Aan de koude, stille oevers van het meer des eigenschappen
staat mijn troon, gemaakt van eikenhout en bladeren,
te pronken met zijn schoonheid,
met aan zijn poten Liefhebbend, en Trouw.
Ik zit op mijn troon met een kroon op mijn hoofd.
Ik kijk om mij heen, zie Angstig en Perfectionistisch
springtouwen, Vrolijk en Doortastend
knikkeren en ik denk na.
Ik denk na over morgen,
wanneer ik de ‘Troonrede des Eigenschappen’ zal moeten voorlezen
aan minister Zuinig, die wegens gebrek
aan geld zijn medeministers ontslagen heeft.
Daar zit ik dan, mijn plannen zijn gesmeed in gloeiend
heet vuur, afgekoeld in het ijzig
koude water van het meer des eigenschappen,
zodat ik ze vast kan pakken.
‘Vanaf heden zal er worden bezuinigd op zuinigheid,
gierigheid en arrogantie. Daarentegen
zullen vrolijkheid, humor en vriendelijkheid
rijkelijk worden uitgedeeld aan pasgeborenen.’
And we're home, again!
@Nikke & Jolijn: dank jullie! Ja, nu ik het zo overlees denk ik dat ik die laatste dans ook maar weglaat. ;)
@random: ik heet Emmeke trouwens - wat Jolijn wel wist - maar oké. Hoi. :')
@Sanharib: Ik vind de hoofdletters overbodig en ze irriteren me, het leest niet prettig. Daarnaast vind ik het ‘geven en nemen’ op gegeven moment een beetje saai worden, misschien zou je het minder vaak kunnen noemen?
Ook lopen sommige zinnen niet helemaal fantastisch, bijvoorbeeld: ‘geven en nemen kun je allebei aan haar wij of mij’
Het is inderdaad geven aan, maar níet nemen aan. Nou ja, ik neem aan (subtiele woordkeuze, niet?) dat je geen ‘aannemen’ bedoeld. En ‘aan haar wij of mij’, ik geef aan wij? Dat kan niet. Ik geef aan júllie, dat kan.
Ook vind ik je rijm wat gedwongen, het staat er omdat het rijmt, of zo lijkt het, en dat is niet zo mooi.
En als laatste, ook hier mis ik beelden en dergelijke. Vooral beelden, maar ook andere dingen die een gedicht ‘speciaal’ kunnen maken. Een niet-slecht gedicht is niet per se goed, je kunt aan alle ‘regeltjes’ voldoen, maar als het niets heeft, dan, nee. Dus zorg ervoor dat je het vóór je kunt zien, of verzin een leuke vergelijking of bedenk mooie woorden die je erin kunt vervlechten.
(eerste versie)
Door de open ramen stromen
vernieuwde moed en muziek
van de buren naar binnen
en overigens ook
het geschreeuw van een kind
de stem van zijn vader
en de grasmaaier van de gemeente
maar ik koester het moment dat jij er bent
beste narcis
blijf nog even
reacties
I sold my soul
To devil's part
No mind confusing
No screaming heart
Fly away
With golden wings
And a lot more
Of those fantasy things
None-existing
Came through by tears
They lay a shadow
Over my dark fears
Dit is mijn eerste gedicht online dus plss komplimentjes dingen die beter kunnen of tips.
Geven en Nemen kun je allebei
Aan Heb Haar Wij of Mij
Neem jij Haat Liefde of Geluk
Geef jij Vertrouwen Veiligheid of Ongeluk
Geven en Nemen doen we allemaal
Geven en Nemen doe je niet eenmaal
Je doet het je hele leven lang
Zonder Geven en Nemen was er geen bestaan
Je Geeft en je Neemt je hele bestaan
Sanharib
@Dreamer;
Klinkt super! Zelfs met writersblock schrijf jij nog de sterren van de hemel, maar volgens mij begint ie nu echt af te brokkelen. Ik ben het wel met Nikki eens, ik zou de laatste 'dans' weglaten.
@dreamer
wow echt super goed!!
haha ik merk dat je writersblock begint te verdwijnen als je dit even zo typt.
ik zou de laatste dans weglaten, want je hebt geschreven de stilte in, en dan voel je ook echt de stilte. dus ik zou hem er niet achter zetten.
maar de rest is echt super!
je bent echt goed! echt waar!
@nikki: ah, oke. ;)
Nee 't is niet dat ik 'm zelf niet 'goed genoeg' vind, ik kom er gewoon niet mee verder, haha. Could try.
Grauwe lijnen van beton, ik voel me
een geketende ballerina, een achtergelaten
danseres op een eindeloze kade
van verdriet.
Ik mis je, ik teken de golven na in de
lucht maar mijn armen zijn zo zwaar. Zo
zwaar, mijn passen zijn te traag en de
muziek is gestorven
Dood - ik voel de stille tonen langs mijn
armen glijden, lager, terwijl de golven
hun voeten kussen
(Het montone van het moment blijft in mijn
haren klitten terwijl mijn armen verwarren
in een diepdroevig couplet)
Het beton vervaagd terwijl de wereld
als een serenade aaneen vloeit
(dans ballerina, dans)
En ik danste de woorden weg
- de stilte in
(dans)
---
Hihi, het writersblock brokkelt af - als je bedenkt dat ik dit spontaan typ in een doemaardichtmaar-tekstvakje. ;)
(Twijfel alleen 'n beetje over de laatste ' dans')
@dreamer
ja ik weet bijna wel zeker dat die van 5 seconden niet er op komt,, want ik vind hem zelf echt niet goed,
ik heb weer een nieuwe geschreven,
ik heb hem alleen nu niet in de buurt anders kon ik hem je laten lezen,
ik zal hem zo snel mogelijk sturen, zodat je kunt zeggen wat je er van vindt,
ik hoop dat je het gedicht afmaakt,
maar ik begrijp ook dat het moeilijk is als je hem zelf net niet goed genoeg vind dat het dan moeilijker is om hem af te schrijven.
en anders maak je inderdaad een nieuwe..
nou nog veel plezier.
ik heb zelf ook een gedicht gemaakt het is mn erste keer dus niet direct afkraken asjeblieft
Gedicht Fictie h4
Een leven lang vol leed en tranen
Zo is mijn leven
Mijn leven zat vol argwanen
Als ik terug denk begin ik te beven
Mar soms dan zie ik een sprankje hoop
En lijkt het leven zin te hebben
Maar dat hoop raak je kwijt na afloop
Gelukkig hebben we iemand in het leven om lief tehebben
En in het leven heb je ook mensen om te haten
de mensen die je haat wil je niet hebben
die heb je liever weg
maar soms is het beter
als je mensen hebt die je haat
haat is slecht voor iedereen
maar iedereen haat wel iemand
maar als de hoop verloren lijkt dan is haat het enige wat je hebt
haat blijft bij heel je leven lang
je kan het niet kwijt raken en je kan er niet zonder
zonder haat ben je geen mens want haat is iets wat mensen mens maakt
maar lief hebben is ook nodig
als je niet lief hebt ben je niet mens
je bent mens als je anderen lief hebt
als je niet lief hebt kun je niet leven
want je moet lief hebben want zonder ben je niks
als je lief hebt kun je met anderen leven
als je lief hebt kun je je leven delen
maar als niet lief kunt hebben dan heeft je leven geen ZIN
Door Amid
zeg maar wa je dr van vind
@nikki: dank je! Ben benieuwd wat je dan schrijft. ;)
Ik weet niet of ik 'm nog afmaak, als ik er niets mee kan, dan niet. Schrijf ik wel wat anders.
Alleen bij pp moet je gedicht goedgekeurt worden dus het is niet helemaal zeker dat je er ook 'tussen komt'. Nou weet ik even niet wat je beste is, maar ik denk dat die van 5 seconden niet toegelaten zou worden...
Nou ja, ik heb er wel veel van geleerd ja, je merkt ook dat het hele niveau van pp omhoog blijft gaan!
@Koen: fijn te horen. Het lijkt me ook heel leuk, eigenlijk, haha. ;)
En anders kijk je even bij dat pp, proberen kan nooit kwaad, toch?
@Jolijn: ik ben ook heel benieuwd! En inderdaad een van de Renskes, Meesje deed niet mee dus LovexMe. ^^
@Diezels: mijn mobiel stond de hele tijd uit, en uiteindelijk kreeg ik een brief. xD
Nou ja, toetsenborden op vakantie sucken, ik ben weer weg denk ik. >.>
@Diezels; Bij de beste 100 krijg je een brief thuis, bij de beste 10 wordt je gebeld. Nummer: +31 050 313 84 33. En als je niet opneemt, dan wordt er inderdaad ingesproken. Je wordt zowel op je mobiel als via telefoon gebeld (eerst huistelefoon).
genieten van het leven,
dat doe je
dag en
nacht
genieten van het leven,
is het accepteren van de mensen,
wit en
zwart
genieten van het leven,
is wie je bent en wat je er zelf van maakt,
iedereen heeft zijn eigen styl,
zijn eigen
geniet van het leven,
je leeft maar een keer
Ik heb hier nooit eerder aan meegedaan en toch heb ik de finale gehaald. Ik ben echt trots op mezelf en ik kijk uit naar de finale! Ik ben ook benieuwd naar de gedichten van de andere finalisten.
Werden jullie op je mobiel gebelt of op je thuis nummer, en wat voor nummer stond er dan? als je niet opnam werd er dan ingesproken?
Ik ben echt benieuwd hoe alles is, ben ook nog nooit in Groningen geweest:). Ik zie hier al echt mooie dingen voorbij komen, dus ik ben heel benieuwd naar de uiteindelijke bundel.
Iedereen is er wel heel positief over dus het zal vast wel leuk zijn! Ik ben echt blij dat ik de beste honderd gehaald heb.
@Dreamer;
Wie van pp zit er nog meer bij de beste tien? (een van de Renskes?)
Die uitreiking heb ik altijd heel erg de moeite waard gevonden, de show is leuk, het middagprogramma is superinteressant en Groningen is gewoon een fijne stad. Daarnaast is het altijd erg gezellig in Simplon, het jongerenhotel.
Iemand hier die weet of het waard is om naar de uitreiking e.d. te gaan als je alleen in de bundel staat? Onwijs ongelukkige datum trouwens, dezelfde dag als de Kunstbende finale in de Westergasfabriek. Nog meer mensen met hetzelfde luxeprobleem?
@Dreamer; Ik vind datje het verdiend, en natuurlijk echt heel leuk dat je beste 10 zit. Het is echt héél leuk om is mee te maken, toen ik in jouw positie zat heb ik er echt van genoten. Ik ben de laatste tijd wat minder actief bezig met poëzie (heb mijn gedichten in een half uur voor de deadline geschreven, haha), maar ik overweeg maar weer is te beginnen. Wellicht dat PuberPoëzie ook wel wat voor mij is.
Stiekem dacht ik al wel te weten dat ik bij de beste 100 zitten zou, ik was namelijk al door DMDM gebeld, omdat ze vroegen naar m'n leeftijd, maar alsnog ben je dan niet helemaal zeker, haha.
@dreamer
ja ik kon me zelf ook al geen beeld vormen en ik zat een beetje in de knoop daardoor, maar jij bent echt goed..hoor dat je even zo het gedicht super mooi verandert.. het was trouwens ook niet een gedicht waar ik erg trots op was.. zodra ik een gedicht heb waar ik meer tevreden over ben dan laat ik het je lezen..
echt dankjewel voor je tips..
en hopelijk dat je zelf ook snel weer verder kunt schrijven aan je gedicht, want Loren heeft gelijk het is echt een super mooi begin,,
en ik denk dat ik me ook aanmeld op pp.. volgens mij leer je daar echt super veel van..
nou slaap lekker dan. en veel plezier..
@Nikki: iedereen met je gedichten ervan doorgaan? Natuurlijk niet. Dat is plagiaat. Ze mogen wel zeggen kijk dit en dit gedicht heb ik gevonden en dat is geschreven door die en die. Er staat daar dan ook over:
‘Heb je een mooi gedicht gezien dat je wil overnemen of je eigen site of op een andere manier wilt gebruiken? Dat mag! Zet alsjeblieft wel de naam van de dichter eronder en een verwijzing naar deze site. Wil je meer dan vijf gedichten gebruiken? Neem dan even contact met ons op!’
Ik vind het een beetje jammer van je gedicht dat het de hele tijd 5 seconden is. Dat is gewoon te voorspelbaar, je ziet gewoon van te voren al dat er 5 seconden gaat staan - en ik ben niet zo’n fan van cijfers niet voluit schrijven. ’t Is een gedicht, geen rekensom.
Je zou er bijvoorbeeld van kunnen maken:
(vijf seconden)
kun je het helemaal anders
maken - kunnen je zo
diep raken
(vijf seconden)
om sorry te zeggen, vijf
keer een seconde
om het uit te leggen
Bijvoorbeeld. Maar ik vind het ook jammer dat je niet zoveel beelden gebruikt, ik kan het niet voor me zien. Dan wordt het bij mij al zo snel een woordensoep. ;)
Ehm. Ehm.
even stond de tijd stil
voor jou - voor mij
(vijf seconden) toen ik de
wereld ondersteboven draaide en
alle wit zwart werd
en jij staarde maar - staarde
(vijf seconden) ik zou sorry
willen zeggen
ik zou
het uit willen leggen
de tranen uit je wonderlijke
ogen willen toveren alsof er
nooit verdriet was geweest
Blablalbla.
Ik ging even kijken of er beelden bij pasten, bij wat ik denk dat je wilt vertellen. Maar oké. Haha, ik laat het hier maar bij, ik geef het alweer op. :’)
En ik moet maar eens gaan slapen, moet morgen vroeg op - schoolreisje. Dus jullie zijn me tot (en met?) woensdag niet meer terug, denk ik. Doei!
---
Oh, @Loren: lukt niieehiiet. :'D
Het valt nog mee dat ie niet al weg was. Uiteindelijk is het proza geworden, like:
'de kade is schimmig. het beton grijs en donker, zich uitstrekkend als een eindeloze
trieste zee onder mijn sierlijke voeten. dans, ballerina, dans. en ik dans, de kade over, langs
de trieste golven die mijn zachtjes toefluisteren. ik versta ze niet, maar weet
wat ze zeggen. ‘spring mijn liefste’, maar ik spring niet en mijn voeten worden
langzaam zwaarder, mijn passen slomer en ik krimp langzaam ineens. mijn adem
fluit met horten en stoten. ik dans alleen, de eenzame wind begeleid me en ik ben
zo bang.
ik durf mijn voeten niet meer neer te zetten en draai dezelfde pirouettes - draai, draai,
mijn voeten doen pijn, ik zak bijna ineen, draai - draai, te bang te stoppen
te falen, op te geven. niet weer, en ik draai en draai.'
En dan etc etc etc. Blablabla. Maar ik ben geen proza-er. Nee, dat is geen woord maar ach.
Succes met verder dichten jullie!
/hoopt dat writersblock right here ook weer verdwijnt. ;)
p.s. maak dat gedicht please af;) ik vind het tot nu toe echt prachtig. zou zonde zijn als je dit begin zo 'de prullebak' in gooit!
@dreamer
ja ik denk dat je gelijk hebt.. dat je schrijfstijl eigenlijk voortdurend wel veranderd,,
ik lees trouwens ook alleen maar gedichten van leeftijdgenoten,, ik weet niet dat vind ik interessanter dan van de erkende dichters,
ik zal een gedicht mee publiceren ik vind het begin nogal een beetje tsja tsja,, het rijmt zo erg op elkaar,, ik had het al eerder hier geschreven..
ik heb trouwens nog een vraagje over pp.. als je je daar aanmeldt mag iedereen er dan met jou gedichten van doorgaan als die op de site gezet worden..?
nou hier is nog even het gedicht
5 seconden
5 seconden kunnen het helemaal anders maken,
5 seconden kunnen je diep raken,
5 seconden heb je nodig om sorry te zeggen,
5 seconden heb je nodig om het uit te leggen,
Had ik maar 5 seconden om het terug te draaien,
Had ik maar 5 seconden om alles langs te laten waaien,
Had ik maar 5 seconden om even na te denken,
Maar ik heb geen 5 seconden,
Ik heb de tijd er niet voor gevonden,
Ik heb geen 5 seconden om,
Om die 5 seconden, 5 seconden te laten duren,
Ik heb gewoon geen 5 seconde, ik moet het dus bezuren.
5 seconden….
@ Nikki: tja… dat heb ik trouwens ook heel lang heel erg gehad, dat ik dingen schreef die ronduit vaag waren. Dat was in het begin, toen ik meer mooie woorden achter elkaar zette dan dat ik bezig was met ’n verhaal. Op gegeven moment kreeg ik dat wel door, maar hoe? Geen idee. Via reacties van anderen (van dat puberpoëzie) bijvoorbeeld, maar ook omdat ik hun gedichten las (want nee, ik lees geen gedichten van ‘erkende dichters’ - alleen van leeftijdsgenoten, slecht he?).
Volgens mij verandert je manier van schrijven voortdurend wel en beetje, alleen soms meer. Ik heb er nooit echt bij stilgestaan welke stijl ik wilde of zou willen. Ik schreef gewoon wat ik het mooist vond, en dat binnen mijn bereik lag, dan. ;)
Stijl ontwikkelen… tja, het gebeurde gewoon. Blijven lezen en schrijven, denk ik. Lekker uitgekauwd, maar het leuke van clichés is, dat ze nog wel eens waar willen zijn. En dank je wel… (tja, ik weet ook niet wat jij schrijft? ;))
@ Loren: haha, succes met worstelen! En dank je wel, al zie ik het zelf allemaal niet zo. :’)
@ dreamer. nog maar ander half jaar schrijven, 15 jaar zijn en zo dichten.
echt respect! Kan ik alleen maar jaloers op zijn;)
ach ik worstel mijn weg ooit nog wel naar de top!
@dreamer
haha dat geloof ik dat dat zeker gezellig is..
over dat wat je net schreef naar loren..
ik schrijf gedichten vanaf mijn elfde ongeveer, maar als ik die nu lees dan denk ik dat is echt bagger, ik heb ook een hele tijd gehad dat ik echt alles rijmend maakte, maar ik denk dat ik nu ook in zo'n fase zit dat ik mijn manier van schrijven aan het veranderen ben,, ik denk ook mede doordat je natuurlijk steeds meer nieuwe ervaringen op doet, en natuurlijk ook omdat ik ouder wordt..wat ik wel heb is dat ik dan schrijf en dat het voor mij dan duidelijk is maar voor anderen denk ik iets te vaag.. hoe heb jij dat gedaan toen je je stijl aan het ontwikkelen was, heb je toen gewoon heel veel gedichten geschreven en is zo jou stijl ontwikkeld? want ik vind dat je echt super mooie gedichten schrijft..
@Loren: inderdaad! Ik vind het ook niet echt erg om van stijl te veranderen, zolang het maar de ‘goede’ richting opgaat. Niet dat ik denkt ‘what the hell doe ik nu weer .__.’
Echt denken van ‘goh, nu ga ik er eens wat anders tegenaan gooien om dat te oefenen’ doe ik niet, eigenlijk. Het gebeurt gewoon… als ik ineens iets anders mooier vind, of het anders in mijn hoofd zit. Ik weet het niet. :’)
(Al moet ik wel zeggen dat ik een paar keer ben gaan rijmen, zeer sporadisch dat wel, terwijl ik dat normaal nooit doe.)
Haha, in zo’n writersblock is het echt ‘schrijf schrijf’ … nee … en dan alles weer wissen. Of allemaal van die heerlijke halve stukjes.
‘Grauwe lijnen van beton, ik voel me
een geketende ballerina, een achtergelaten
danseres op een eindeloze kade
van verdriet.
Ik mis je, ik teken de golven na in de
lucht maar mijn armen zijn zo zwaar. Zo
zwaar, mijn passen zijn te traag en de
muziek is gestorven’
En dan heb ik alweer zoiets van, laat maar. En ik ga ook alles herhalen, die kade heb ik echt tig keer beschreven en nou is ie zo onderhand cliché - los ervan dat alles alweer gebackspaced is.
Haha, ik lees af en toe ook weer oudere gedichten door, ben begonnen met dichten toen ik net veertien was, ben nu vijftien-en-een-half, en dan kijk je er toch anders naar.
En ik had echt niet verwacht om überhaupt bij de beste honderd te komen - of de beste tweehonderd. Ik had het ook niet aan mijn ouders verteld, dacht dat ik toch geen brief zou krijgen. En toen hoorde ik ineens bij de beste tien, vind ’t nog steeds vreemd. ;)
&@nikki: (pp staat dus voor puberpoëzie, en als ik daar zo ‘rondkijk’ zie ik ook allemaal mensen waarvan ik denk dat ze minstens even goed zijn. Sommige zelfs beter - maar die deed geloof ik niet mee. In ieder geval, één van die meisjes daar is ook één van de 10 finalisten dus da’s wel gezellig. ;))
En ik ben ook heel benieuwd, nou ja, sowieso naar welk gedicht van mij gewonnen heeft - en ook alle andere gedichten!
@ dreamer. dankje! ik probeer ook clichés te vermeiden en een goede verhouding te vinden tussen het mysterieuze en het simpele maar toch ontroerende. dit tweede lukt me niet altijd even goed maar oefening baart kunst!
Dit gedicht heb ik geschreven na mijn inzending, dus hij verschilt iet kwa stijl met de ingezonden gedichten.
wisselen van stijl en uitproberen is in principes ook iets heel goeds, daar leer je van en daar ontwikkel je je schrijven mee. (ik in iedergeval wel) als je kijkt naar gedichten die ik schreef toen ik 13/ 14 was (ben nu 18) dan is dat alleen maar cliché drama in rijmvorm met af en toe een mooi woordje ertussen.
wel echt vervelend voor je om in zon writersbloc te zitten! heb het laatst ook zo'n maand of 2 gehad. Je wilt dan toch iets schrijven, maar als je dat doet lijken er echt alleen maar slechte dingen uit te komen.
Ik herken wel dat het moeilijk is eigen werk te beoodelen. ik heb dat vooral als ik iets in een nieuwe stijl heb geschreven dat ik echt niet weet wat ik er van moet denken.
maar je moet wel trots op jezelf zijn, bij de beste 10 van de ruim 6500!
ik kom waarschijnlijk naar groningen 17 april, dus dan zie ik jou wel staan in de finale. ben benieuwd naar je gedicht;) en die van de anderen natuurlijk.
@ Nathalie. misschien kan je proberen een keer iets te schrijven waarin wat minder rijm zit? vaak is het moeilijker een goed gedicht te schrijven die helemaal rijmt dan een met weinig rijm. je kan ook synoniemen (andere woorden) gebruiken die wat minder vaak voorkomen en niet helemaal duidelijk zeggen wat je wilt, maar het bijv d.m.v. beelden, vergelijkingen en situaties op te schrijven.
ik vraag mij ook af welk gedicht er nou precies in de bundel komt, maar ik denk dat we dit pas te weten komen als de namen van de winnaars op de site staan, of als we de bundel krijgen.
@dreamer
haha gelukkig.. maar hoezo zou je dat niet neer mogen zetten hier??
je maakt toch geen reclame..hihi..
@nikki: nee hoor, geen domme vraag. Het is een website, ook voor 'puberdichters'. Maar ik weet niet of ik dat hier neer mag zetten?
@dreamer,,misschien een hele domme vraag maar wat bedoel je met pp? is dat ook een wedstrijd ofzo..?
@Loren: ik vind je gedicht leuk! Je hebt het ook wel verdiend, die plaats in de bundel, vind ik, want je merkt (of nou ja, ik merk of denk te merken) dat je dingen anders benaderd. Dat je dingen schrijft als ‘korte rokjes / als het ontbloten van de winter’, je bent tenminste niet cliché, en dat vind ik heel goed. (:
Je einde vind ik trouwens ook heel leuk, die regels spreken me echt aan.
‘Jij zou mijn hoofd wel steunen,
Want hij was nog niet te zwaar.’
Leuk, leuk! ;)
Ja, ik wissel ook wel eens van stijl. Ik ben begonnen met een hele strakke vorm, elke strofe vier even lange regels, en het was vooral heel veel moeilijk woorden zonder dat er een ‘verhaal’ bij/tussen zat. Nu ben ik veel ‘losser’ gaan schrijven, niet alleen mooie woorden neergezet maar daadwerkelijk een ‘verhaaltje’. Ik heb het gevoel dat ik nu ineens weer kan omslaan, maar dat weet ik niet zeker. Sowieso zit ik ineens in een heel inspiratie/schrijfloze periode, nog geen gedicht per week en het wordt ook meer proza. Ben benieuwd waar het uitkomt maar ik vind het niet echt leuk om nergens meer op te kunnen komen. Komt wel goed, hoop ik. Ga gewoon weer eens om me heen kijken en andere dingen lezen. ;)
Nou ja, ik heb wel gemerkt, dat ik niets kan dwingen. Niet dat ik me er nou echt bij neerleg, maar als ik iets in een keer schrijf - mijn gedachten leeg pen is het meestal beter. (Hoewel ik dat zelf dan weer niet vind, maar volgens mij kun je nooit helemaal eerlijk naar je eigen dingen kijken - tenzij het al langer geleden is.) De dingen die ik ingestuurd heb zijn meestal zo geschreven, en vallen dus niet helemaal met mijn ‘normale’ stijl samen.
Heel verhaal, maar goed. xD
@ Noah: ja, dat vraag ik me nu ook af. Gefeliciteerd, in ieder geval!
@ Nathalie: ik vind het een beetje jammer dat het zo cliché is. Ik vind het niet zo’n heel mooi gedicht, omdat de rijm nogal ‘gedwongen’ overkomt, op mij. Net alsof die regel(s) daar niet horen, maar ze er echt staat om te rijmen, en dat vind ik niet mooi. Dan kun je beter niet rijmen, denk ik. En daarnaast heb ik meer met gedichten die beelden oproepen, die ik vóór me zie, en dat heb ik bij jouw gedicht niet zo. Maar het idee erachter is wel mooi. ;)
ik ben hier ook al een tijdje niet geweest maarja
Denk eens na !
Ik zie je daar zo alleen
Je hebt niemand om je heen
In het donker, in de kou
Ben jij daar alleen
Geen huis, geen thuis
Niet eens wat te eten
Wil jij zo leven ?
Denk eens na !
Er zijn mensen die zo leven
Hun leven willen vergeten
Hopen op een toekomst
Dat het leven waard is
Hopen op mensen die voor je klaar staan
Iemand bij wie je altijd terecht kan
Wees een held
Blijf jezelf
Heb vertrouwen in het leven
Heb vertrouwen in jezelf
Help de wereld te verbeteren
Begin bij jezelf !
Reactieees ;$
Ik heb ook een brief gehad!
Iedereen met een brief, Gefeliciteerd!
Maar hoe kom ik te weten welk gedicht van mij in de bundel komt?
Groet, Noah
@ dreamer. mijn gedichten staan hier nog niet, ik dacht pas sinds een paar dagen laat ik eens reageren;) ik schrijf iets alledaagser. hoewel, ik experimenteer/schommel een beetje in stijl dus het kan soms ook wel vaag en diep zijn. maar ik ben dan bang te vervallen in te veel vaagheid. ik zal een van de nieuwste even 'hier gooien'. dit is wel de meest alledaagse/ toegangkelijkste die ik heb gemaakt. ik vind hem zelf misschien wel iets te toegankelijk. ben nu weer bezig met proberen iets ingewikkelder/poetischer/dieper te schrijven. maarja hier is die:
Een dag geluk
Een dag van rijden met het open raam.
Als waai je weg met
haren in je mond en ogen.
Van korte rokjes als
het ontbloten van de winter.
Het was de dag van gras en zand en zacht
Verdorde bladeren, dat zeg ik je
Mijn vergeten liefste.
De dag van mondhoeken die hun
Later vervaagde weg nog kunnen weten
En zo ondeugend kruipen naar de oren.
De dag van het terrasje en de cola,
Van de schuine voeten in sandalen,
Van vreemde straten en herhaalde woorden
Van vergeten groen en zachte handen die nooit
Slapen gaan.
Jij zou mijn hoofd wel steunen,
Want hij was nog niet te zwaar.
@Loren: dank je! Al kan ik zoveel mensen opnoemen die het van mij méér of net zo goed verdiend hadden. (Maar de meeste doen volgens mij niet eens mee, achja.)
Maar hoe is jouw stijl dan? Kun je niet ook even een gedicht 'showen'? ;d
Want nu ben ik toch wel benieuwd.
(En ik lees de gedichten hier normaal niet, dus als jouw gedichten er al staan heb ik ze niet gezien. ;o)
@ dreamer. Mooi! vooral het begin en het einde. mooi woordgebruik, mooie boodschap, diep maar toch met simpele situatieschetsen en woorden. je hebt wel echt een hele andere stijl dan ik. Maar je hebt je plaatsje in de finale volgens mij zeker verdiend. (heb de gedichten van de rest nog niet gelezen, maar ben benieuwd!)
@loren: haha oké, kijk maar bij online kettingdichten. Ik had 'm daar neergegooit. (Ja, we smijten hier met alles! ;))
Nou ja, dan góói ik 'm hier ook maar neer. Baat 't niet dan schaadt het niet. En zowel, dan wist ik dat ook niet.
---
Ik vroeg je zachtjes wie je was, maar je
draaide je om en verdween
de verre verte in.
Noem het naïef, maar ik heb altijd tegen
spiegels gepraat. Mijn momenten zijn
altijd eenzaam geweest.
Ik ben een ballerina van leugens, ik drijf zachtjes
op mijn eigen dromen. Ik ken mezelf amper, daarom
vraag ik het aan de reflectie.
Wat slechts een oppervlakte is.
Ik wil alles leren, maar niets weten. De wereld
zou gevaarlijk dichtbij kunnen zijn als we wisten wat
de realiteit was. Verhul je zelf in dromen, zing jezelf
in slaap, wees boos omdat jouw waarheid in
deugen valt, terwijl je zou
moeten weten dat de waarheid niet bestaat. Voor
mijn part geloof je alles en niets. Ik geloofde alles
en niets en werd er zo onzeker van.
Wie ben ik - maar het gaf nooit antwoord, de
leegte bleef altijd leeg, mijn handen half geopend op
de rand van de wastafel, me afvragend hoeveel van
het spectrum we - nog niet - konden zien.
Nog niet.
Alsof er hoop was.
Op het laatste besef ik me dat de kraan druppelt, het
raam openstaat en dat ik me omdraai tot een wereld
die de mijne is.
(In de spiegel kijkt mijn tegenbeeld me teleurgesteld
na - haar lippen vormen de laatste woorden
wie ben je?)
maakt niet uit hoor gooi maar een recent gedicht hier neer;) ben benieuwd!
@ Jolijn: stiekem weet ik dat niet. Ik heb er drie ingestuurd, maar ik ben vergeten welke drie precies. Uhhuh. xD
Volgens mij brandnetels en liefdesverdriet, ik ben als duizend plassen neergelegd en en, hoe héét die ook al weer, o ja, uitgeblust bestaan. Ik ben er alleen niet helemaal zeker van. :')
(Volgens mij moeten we eens wat aan mijn geheugen doen, haha.)
Ja het lijkt me ook leuk om jou te zien! Of nou ja, gewoon dat ik daar tenminste iemand ken. Nou ja. Ken. Ik ken jou ook niet bijster goed, ik heb meer van je gehoord. Of er meer van pp zijn weet ik niet, stiekem hoop ik het wel! ;)
@Koen: gefeliciteerd! Hopelijk kun je komen! ;o Het zou wel zonde zijn als je er niet kon zijn...
@Loren: tja, ik weet dus niet welk gedicht het 'gehaald' heeft, haha. Ik kan wel een recent gedicht hier neergooien, en stiekem ben ik ook best nieuwschierig naar jullie gedichten!
Jij ook gefeliciteerd, trouwens!
@Nikki: ja, dat denk ik wel. Lijkt me wel logisch, met post enzo. ;)
Nou ja het hoeft niet meer met postduiven, dat scheelt. -oké, oké, laatmaar.-
Ik heb ook een brief gehad!! Maar hoe weten jullie welk gedicht van jullie erin staat?
Xx
Ik heb ook een brief!!
gefeliciteerd ook voor de rest nog! en misschien zie ik jullie wel 17 april!
xx
p.s. ik ben heel benieuwd naar de gedichten van de andere winnaars, dus als een winnaar misschien een gedicht hierbij wil zetten, ik lees het graag!
Jeej, ik sta er ook in, voor de 4de keer (1x bij de beste 10 (: ). Ik wil wel héél graag naar Groningen, maar ik weet niet of ik het haal met vervoer etc.
@iedereen die de brief thuis heeft gekregen..
PROFICIAT!!
echt super goed!
ik heb alleen een vraagje, denken jullie dat het langer duurt om een brief naar en Duits adres te sturen??
kusje
@Dreamer/Emmeke:
Ik weet niet welke het wordt, of 'Jouw Inktzwarte Hart' of inderdaad het gedicht wat jij nu noemt:)
Wat komt er van jou in? Ik ben stiekem best benieuwd hoe jij, maar ook alle andere mensen van pp er in het echt uitzien enzo.
@Fiona
Gefeliciteerd!
@Jolijn: haha, wat leuk! Weet jij welk gedicht (van jou) in de bundel komt? Ik kan je 'geef ik je clichés voorkomend/in plaats van rozen fluitenkruid' nog steeds niet vergeten. Dat was jouw schrijfsel toch? ;)
@fiona: gefeliciteerd! Ik had het ook nooit verwacht! Ik durfde echt niet te hopen op een plaatsje bij je de beste honderd... laat staan de beste tien. Haha. ;)
Jaaaa
ik heb de brief binnen!!!
ook mijn gedicht staat erin.
had ik echt niet verwacht !
Ja Emmeke, ik ben die Jolijn. Gefeliciteerd! Ik ken je gedichten, dus ik weet dat je het verdiend:) Zouden er nog meer van pp zijn, dan kunnen we ppmeeting doen!
@ Nathalie: nou, dat was wél de bedoeling. Dat ik gebeld zou worden, maar ik ben extreem níet bereikbaar qua mobiel, dus ik las het in de brief. ;d
Dank je! (:
@ Dreamer & Jolijn,
Gefeliciteerd!
& @ Dreamer,
ben je dan ook gebeld dat je bij de 10 besten hoort?
Of staat dat in je brief?
Ik heb ook een brief! Haha, nooit verwacht, maar ik hoor tot de tien beste! Wow! ;o
@Jolijn (je bent niet heel toevallig de Jolijn van pp?) gefeliciteerd! (:
Jeej! Ik heb dé brief binnen, ik sta in de bundel!
Veel succes aan alle anderen die er nog op wachten, en gefeliciteerd aan iedereen die er ook in staat:)
Mag je ook gedichten in het Engels insturen? :)
You're unlike any other, you're special, one of a kind
And whatever they say to you, I know you don't mind
'Cause I'll be telling you what you mean to me
And wherever you go that is where I'll be.
Hee allemaal!
Goed nieuws! Ik heb naar de organisatie gemaild en gevraagd hoe en wat over het festival van dit jaar en ze mailden dat ze deze week de brieven voor de winnaars op de post hebben gedaan! We krijgen het dus snel te horen als we gewonnen hebben! =D
Liefs, Veerle
A girl who say a cute guy,
winked whit her pretty blue eye
she gave him a flower
and said a whole hour
darling without you I die
kwam ineens in me op :P
beste adrian
het is toch een prachtig gedicht
het is toch uit je hart
dat is een gebaar
een gebaar wat belangrijk is
belangrijk voor jezelf
je opa en je oma
pijn is iets vervelends
pijn leer je mee omgaan
spreek met je hart
je hart vervuld door pijn
je hart heelt ook weer
sorry voor je opa
ik hoop dat het niet erg is
hou moed
Steeds weer die woorden
Steeds dat gevoel
Steeds weer die zinnen
Die zeggen wat ik bedoel
Steeds maar het zelfde
Keer op keer
Steeds de zelfde woorden
Die zeggen, het doet zeer
Pijn van alles
alles wat er is gebeurt
Te veel in al die jaren
waardoor mijn hart is gescheurd
Maar hoeveel pijn ik ook heb
Ik geef niet op
en jij moet blijven vechten
ook al heb je pijn
blijf strijden, voor ons
want ons samen krijgen ze niet klein
Mensen dit gedicht is een beetje verneukt maar de tekst komt uit mijn hart en is voor mijn opa die in het ziekenhuis ligt.
En voor mijn oma,
xxx Hvjullie
ik heb ook nog niks gehoord helaas, misschien komt het nog en anders volgend jaar beter ..
xxxx Roosje
Ik zal je nooit vergeten, Ik raak je niet kwijt
Je blijft bij mij, Want in mijn ogen
In mijn zicht, Tussen duizenden sterren
Ben jij die ene dichterbij, Die waar ik voor zwicht
Ik hou je vast met vele touwen
Zodat we verbonden zijn
Hier zo voor altijd
Mijn hart aan de jouwe
hé, krijgen jullie nu al een brief thuis gestuurd van wie der gewonnen heeft??? :( ik heb nog niks gekregen dus zal wel niet gewonnen hebben.
De beste tien worden gebeld, omdat er ook een oefendag is waarbij filmpjes worden gemaakt en de optredens worden geoefend. De beste honderd krijgen een week of twee later een brief.
Dat heb ik in ieder geval de afgelopen paar jaar meegemaakt - mijn vrienden in de top tien kregen het standaard eerder te horen, en via de telefoon, dan ik.
Volgens mij word je gebeld als je bij de beste 10 zit en krijg je een brief thuis als je bij de beste honderd zit..
Tenminste toen ik 2x bij de beste honderd zat, kreeg ik een brief thuis :)
Hopelijk zit ik er dit jaar weer bij :P Ik kijk al steeds in de brievenbus maar er komt maar niets.. :P
Je krijgt toch een brief thuisgestuurd als je bij de beste 100 zit?
Ipv gebeld worden dat je bij de beste 10 zit?
Of klopt dat niet en begrijp ik het nou allemaal verkeerd?
Ja, ben ook gebeld, zit bij de laatste 10, yes!
Wanneer weet ik of ik gewonnen heb?
Meestal is rond begin april bekend wie de winnaars zijn van de wedstrijd. Winnaars krijgen hierover een brief thuisgestuurd.
Vanaf half april ongeveer kun je op de site lezen wie de winnaars zijn.
De winnaars van Doe Maar Dicht Maar 2008 kun je terugvinden onder de nieuwsknop.
De gedichten van de tien finalisten kun je lezen bij (Oud-)winnaars.
staat bij de veel gestelde vragen.
niks over een telefoontje dus....?
Ja, ik ben gebeld door Inge van den Berg dat ik bij de beste tien zit. Blij!
@ Koen,
Volgens mij krijgen de winnaars per brief bericht rond begin april.
Staat geloof ik ergens hier op de site :P
Zijn er al mensen die bericht hebben gehad over de uitslag? Toen ik bij de beste 10 zat, was het festival ergens in mei. Ik las dat dat nu een maand eerder is, en dat zou betekenen dat de uitslag dus ook wat eerder moet verschijnen, aangezien het wel zo waarschijnlijk is dat er ook weer een 'oefendag' wordt georganiseerd.
My heard belongs to you
'Cause I love you so muche
Why don't you her me when I speak to you
My heard hurts so muche
Why don't you love me
I hope you see me standing the on a day
'Cause I miss you so much
@ Kylian,
wauw supermooi! Ö
Over vijf jaar
Eén vraag blijft spoken door me heen,
wie zal er over 5 jaar nog tot mijn vrienden behoren?
Sta ik dan tegen die tijd hier in dit leven alleen,
welke mensen zullen mijn hart nog gaan doorboren?
Heb ik dan nog veel vrienden, of helemaal geen,
wie hoort er dan bij de mensen die ik in het verleden ben verloren?
Welke vriendschappen zullen er blijven bestaan,
welke mensen zijn echt vrienden voor het leven?
Met wie zal ik dan in deze wereld staan,
of is er dan niemand meer die me steun zal geven?
Zal ik dan alleen door dit leven gaan,
zou ik dan nog naar vertrouwen streven?
Vele mensen beloven vriendschap voor altijd,
beloftes die velen van hen niet waar kunnen maken.
Want veel mensen zal ik gaan verliezen,
maar de vraag is wie ik dan kwijt ga raken.
Mijn echte vrienden zal ik gaan behouden,
de andere contacten zullen langzaam vervagen.
Want de echte vrienden zijn de mensen die mij vertrouwden,
voor wie ik er was al die moeilijke dagen.
De mensen die er voor mij ook altijd waren,
die mij hielpen, met alles, steeds maar weer.
Met die mensen zal het contact blijven bestaan door de jaren,
voor hen vecht ik dan ook keer op keer.
Maar het antwoord is nog niet gegeven,
'wie?' dat is en blijft de vraag.
Op dat antwoord moet ik wachten tot verder in m'n leven,
het antwoord krijg ik nog niet vandaag.
Haar stem zo dicht bij de zijne,
blikken kruizen elkaar.
Zien de ogen,
maar niet de kleur.
Ze dacht dat ze hem had,
maar toen ze wou binnenhalen.
Was alles wat ze had,
een verloren liefde,
en een gebroken hart.
Haar gevoel lijkt weg te zweven,
en haar alleen te laten,
met haar verdriet.
Langzaam sluit ze zich af,
en volgt ze de stemmen,
in haar hoofd die haar alles vertellen.
Verloren en alleen,
zoekt ze hulp die ze niet kan vinden.
Ze was zo dichtbij,
de overwinning.
Maar toch ook zo ver weg.
Ik zie ze naar me staren
Hun blikken gaan
Dwars door me heen
Als zij me konden zien
Stond ik helemaal alleen
Soms zie ik ze gebaren
Op die momenten zien ze mij
Maar dan wacht ik even
En als snel keert het tij
@ Ellen,
Dankjewel! (:
Why did I let us fall apart,
couldn't we have a new start?
Just you and me, no others.
'Cause I know that we
love each other, but
we can't come out for it.
Shit. Why does my dream explode,
just at the moment that
it's gonna be great and we'll
be together again?
Now I've opened my eyes,
the dream still in my mind,
but it isn't right because
I see you standing over there,
kissing with her.
Marlie, die is echt heeeel mooi :)!
xx'
I truly loved you just the way I did,
but you lied to me and all those other shit.
Have you ever, ever seriously thought of
what you meant to me?
I'm sure you didn't, 'cause if you did
it won't be like this.
Maybe I'm not perfect, but if you ask
who is? Then you won't get an answer,
and I don't want to transform,
not for you, my dear.
'Cause I hate you.
I hate you with a little love.
REACTIES PLZ?
I tought you were gone
And you was so sweet to me
Now I miss you
Come back to..
Back to my live
Zomaar ineens
Zomaar ineens kan alles over zijn,
ook al wist je dat het komen zou.
En in je hart is er dan alleen nog maar pijn,
omdat dit niet was wat je wou.
Zomaar uit je leven weggenomen,
om te rusten in de eeuwigheid.
En dan beginnen alle tranen te stromen,
waarom was het zo'n ongelijke strijd?
En dan begint de pijn te komen,
maar je weet; de herinneringen raak je nooit kwijt.
Hij zal in je hart voortbestaan,
blijf denken aan de dingen die hij altijd deed of zij.
Zo zal hij nooit, maar dan ook nooit verloren gaan,
hij is ver weg maar toch ook weer heel dicht bij.
Een moeilijke tijd staat je te wachten,
een tijd met steun, pijn en verdriet.
Een tijd om na te denken over je gedachten,
om gebruik te maken van de steun die een ander je biedt.
Ik hoop dat dit gedicht je een beetje helpen zal,
bij het verwerken van dit verlies, zo onverwacht.
Blijf hoop houden, ook als je dwaalt in een donker dal,
want ik weet; jij hebt daarvoor de moed en de kracht.
@roosje zo slecht vind ik hem niet hoor.. ik zou alleen je gedicht niet in de verleden tijd zetten.. maar juist gewoon in de tegenwoordige tijd, dan lijkt het wat echter alsof je het nu meemaakt..(het is maar een tip) hihi.. maar ik vind hem echt niet slecht!
in een vreemd huis
alles anders
toen ik wakker werd
een flits
zag mezelf
met een pasje
in mijn hand
de sleutel
tot deze kamer
waar ik nu zit
zonder een idee
blaast de wind
door het piepende raam
gesloten angst
tot dat
mijn wekker ging
een droom
in dit hotel
reacties please want ik vind hem niet zo heel goed. ;$
@ Ellen
Ik heb me al n tijdje aangemeld voor die site onder de naam 'Mnin
@ Selena
Het is geen troep ;o
Misschien moet je het einde iets veranderen zodat het niet veel hetzelfde word.
Duizend woorden zijn gezegd
Alle blikken nu gescheiden
Iedereen gaat langzaam weg
Als een vuur dat alsmaar
Dicht en dichterbij komt
Vele ogen, nieuwe kleuren
Zoekend naar dat zicht
Laat los, het gaat gebeuren
Verblindend door het licht
Met alle macht wil ik je houden
Hier zo dicht bij mij
Want jij, Jij bent mijn engel
Ik wil je nooit meer kwijt
Hee allemaal!
Dit is vast troep, maar ik probeer t toch
Bittere smaak en ijzeren geur
Dat proef ik
in mijn droom
ik zit vast
voor eeuwig vast
Voor eeuwig last
te lang in deze kast
Door die stomme gast
xx
@Marlin, hihi bedankt en nee ik vind het niet iritant hoor juist goed van je dt je het zag, ik zie het zelf nu ook en je hebt helemaal gelijk!! jou gedicht is ook mooi
Time has passed with golden wings,
soaring these calm skies.
Time has made me the envy of kings,
today I'll speak no lies.
Look back with me,
let us watch my sorrow's past.
Today I shall let you see,
what it is that made me last.
I was young but no child, fearing all,
no honour, pride nor confidence.
Deaf, no one heard my call,
That I'm still here might be pure chance.
I got older, innocence lost,
arming myself with sorrow.
For this sword, pain was the cost,
over many souls I would mow.
Winters passed, springs were seen again,
bitter feelings passing the test of time.
First words sprung from my pen,
suspended, I forgot the art of rhyme.
In this time I grew,
leadership was born.
Fear is what I slew,
my hands grew a thorn.
Two more winters passed,
and I met two souls of influence.
One did in friendship last,
one, so it seemed, corroded with chance.
The winter that passed was long and cold,
solemnly silent I did live.
Then came the summer gold,
and bliss, the beach did give.
Summer ended and a road appeared,
a day and night we rode.
In distant lands the clouds were cleared,
there I found a safe abode.
A mist was needed to clear the sky,
a cloud formed to reveal the sun.
To call the truth I felt a lie,
but under the stars my doubts were gone.
The road for return was long,
but I found a seed and a rope.
From my lips she drew a song,
with her sweetness I could cope.
Now some time has passed,
a love I've grown great.
I shall surely make this last,
I'm happy I found her late.
Now Ill look forward to tomorrow,
with a smile and a hand in mine.
I only had memories of sorrow,
but the clouds broke, revealing a sun so fine!
~~~~~~~~~~
feedback please
@ Roosje : Mooi! Maar is het in plaats van like a cut with a knife niet gewoon like cut with a knife ? En last time I see you moet see saw zijn :$. sorry voor mijn verbeteringen, als je het irritant vind, maar dat maakt het gedicht weer net iets mooier ofzo. niet dat ik altijd alles goed heb :P hahah maar echt mooi!
We were in love since the day we met,
and I still feel sometimes the love we’ve set.
‘Cause all the time you were just lying,
is this what you want, now you’ve got me crying.
All I wanted was to be right beside you,
I thought loving you was all I had to do.
But I never thought I could have it wrong,
so now I have to fight and I got to be strong.
I wasn’t considering leaving you all the times you lied,
‘cause I have never noticed that times in my mind.
Without any protest I did everything you wanted,
‘cause you had me enchanted.
Our love will always be a race
where nobody can find the winner,
and now we’re standing face to face
breaking up relationship and I’m sure
I will never play with love anymore.
REACTIES??
Mooi Roosje :$.. Ik vind echt knap dat jullie zo'n gedichtje in engels kunnen :$ Zelf ben ik helemaal niet goed in engels dus ik hou het maar gwn bij nederlands =) Maar op moment niet echt inspiratie =(.. Ik wil nog even zeggen dat ik het heel leuk vind hoe iedereen zo ze gedichten hierop zet! Vaak nog mooi ook xD.
xx Sibloernie
hier is een gedichtje
for the love of my life
my heart is broken
like a cut with a knife
sometimes
the days are long
I feel so wrong
last time that I see you
everything is true
my world is black
maybe helps
a beautiful soundtrack
for the love of my life
my heart is broken
like a cut with a knife
reacties?:$
@ IEDEREEN
waar blijven de gedichtjes?
Gebed verhoort
Voelde regen op mijn gezicht
Het mengde zich met tranen
Die ik huilde
Op mijn fiets
Het belemmerde mijn zicht
Zag niets
De tranen bleven stromen
Zal ik ooit thuis komen
Wie met lege handen staat
Kan ze vouwen
Ik vouwde ze
Sloot mijn ogen
Ik hoorde opeens een auto
Keihard remmen
Daar lag ik
Midden op straat
Ik hoorde nog
Een paar stemmen
Toen
Toen was alles zwart.
x
Ben een paar dagen niet geweest maar jeetje wat een rusie, @lena: Mnon maakt super mooie gedichten en die hoor je niet over te nemen ook niet in een andere taal dat is pas triest. dus ga lekker zelf wat verzinnen of ga hier gewoon weg als jij ons triest vind waarom ga je dan zelf ook dingen plaatsen en dan nog van een ander ook. :s dom dom dom. serieus gewoon dom.
`````` ``````````````````````````````````````````````````
@Mnon, je hebt helemaal gelijk jou gedichten stonden hier toch echt eerder dan die vn haar dus je bent echt niet fake !! je maakt juist hele mooie dingen. het grappige is dat ik ook bijna altijd mijn gedichten maak op school en ze dan ook altijd in mijn werkboek schrijf. :$
@Marlin ok, ga zo door. Net als de anderen op deze site trouwens: veel schrijven en schrappen! succes ;p
Ik weet niet hoor maar als ik naar dat engelse gedicht van 'Jou' -kucht- kijk zie ik vééééééél spelfouten en dingen die niet kloppen bijvoorbeeld
Four words say enoug
I love you
Hmm I love you zijn toch echt 3 woorden..? En ehrm het is enough en in je hele gedicht;
Thousand
Disappeared
Trough
Misschien moet je je engels iets verbeteren?
En als deze site zo goedkoop is.. Dan ga je toch gewoon weg? Niemand die je mist hoor..
En als laatste.. Mijn gedichten stonden er eerder op dan die van jou dus hoe zou ik ze in hemelsnaam van jóu gejat kunnen hebben? Dat moet je me toch echt is uitleggen.
Het is best knap dat ik jóu gedichten over kan nemen als ik ze bijna allemaal op school bedenk terwijl ik gewoon zit te werken en ze dan in mn werkboek schrijf. Naja je bekijkt 't maar. Ik weet dat ik niet fake ben en me niet anders voor hoef te doen. Dat jij dat wel doet is jou keuze.
Lena ga geen ruzie zoeken, deze site is voor mensen bedoeld die gedichten schrijven en ze hier te plaatsen, en niet om ruzie te maken dus kap ermee want wie wat ook verkloot of whatever, zo verkloten jullie de site met dat geruzie. En we kennen Mnon langer dan vandaag, Mnon is geen nepper ! Dus of schrijf je eigen gedichten of ga weg maar kap met ruzie maken aub!
Sorry dat ik me ermee bemoei maar ik denk dat ik niet de enige ben die zich hieraan ergert?
@ Ingeborg; hm, ik zal er eens naar kijken ;)
vind jij het mooier zo ?
Laat je geheimen bij me achter
ik zal ze goed bewaren,
je pijn kan ik verminderen,
ik zal altijd bij je zijn.
Mijn armen zullen je beschermen
ze zijn als muren om je heen,
als warme dekens bij kou,
je bent nooit echt alleen.
Wanneer jij als een spiegel
in duizend stukjes gebroken bent
zal ik mijn handen aan de
scherven snijden om je
op te rapen, ik zou je in mijn
zak laten glijden en bij
thuiskomst met beleid
weer helen.
Simpelweg omdat ik van je hou.
Beste Marlin, mooie beelden gebruik je. Misschien wil je nadenken of deze regels nodig zijn:
Als je de verkeerde kant op rent
zal ik harder rennen om je
terug te leiden, ik zou je
de hele weg begeleiden.
Verdwaald in het donker
of buiten in de kou, ik zou
je een huis bieden voor je
huisloze hart
Vogel
Wat ik altijd las
Dat iedereen een vogel wil zijn
Zo vrij als die was
wilde zij zijn
In de lucht zweven
blijven kleven
het gevoel van vrijheid
Dat wil niemand kwijt
Maar ik denk er nu over na
zweven in de lucht
Word zwaar
Door een kleine zucht
echt wel..
Vergelijk ze is;
The perfect date - De perfecte datum
To write - Om te schrijven
Too show wat i feel - Om te uiten wat ik voel
The perfect moment - Het perfecte moment
To explain people - Om mensen nou is uit te leggen
Wat i mean - Wat ik bedoel
Words flowing troug my head - Woorden die zweven door mijn hoofd
Are disapeared - Zijn verdwenen
In emptynes - In de leegte
Want to do someting nice - Wil ik is iets liefs doen
Is it away - Is het weg
I can say tousand words - Ik kan wel duizend woorden zeggen
To think of - Bedenken
Write down - Opschrijven
But is al too much - Maar het is allemaal te veel
Four words say enoug - Vier woorden zijn genoeg
I love you - Ik hou van jou
Btw als je het zelf hebt geschreven klopt het niet eens.. Kijk maar naar de spelling en naar de laatste zinnen;
Four words say enough
I love you
Dat zijn toch echt 3 woorden..
heb ik helemaal niet gedaan :S
Lena waarom heb je mijn gedicht vertaald?
Mnon (14 februari 2010)
De perfecte datum
Om te schrijven
Om te uiten wat ik voel
Het perfecte moment
Om mensen nou is uit te leggen
Wat ik bedoel
Woorden die zweven door mijn hoofd
Zijn verdwenen
In de leegte
Wil ik is iets liefs doen
Is het weg
Ik kan wel duizend woorden zeggen
Bedenken
Opschrijven
Maar het is allemaal te veel
Vier woorden zijn al genoeg
Ik hou van jou
The perfect date
To write
Too show wat i feel
The perfect moment
To explain people
Wat i mean
Words flowing troug my head
Are disapeared
In emptynes
Want to do someting nice
Is it away
I can say tousand words
To think of
Write down
But is al too much
Four words say enoug
I love you
Iedereen wacht
Of het nou is op die ene dag
Tot die komt
Of voorbij gaat
Iedereen wacht
Met vele hoop
Op dat stoplicht daar zo rood
Op dat lichtpuntje
Zo ver weg, Zo zacht
Of op de eeuwige dood
Die naar iedereen smacht
Laat je geheimen bij me achter
ik zal ze goed bewaren,
je pijn kan ik verminderen,
ik zal altijd bij je zijn.
Mijn armen zullen je beschermen
ze zijn als muren om je heen,
als warme dekens bij kou,
je bent nooit echt alleen.
Wanneer jij als een spiegel
in duizend stukjes gebroken bent
zal ik mijn handen aan de
scherven snijden om je
op te rapen, ik zou je in mijn
zak laten glijden en bij
thuiskomst met beleid
weer helen.
Als je de verkeerde kant op rent
zal ik harder rennen om je
terug te leiden, ik zou je
de hele weg begeleiden.
Verdwaald in het donker
of buiten in de kou, ik zou
je een huis bieden voor je
huisloze hart
simpelweg omdat ik van je hou.
REACTIES PLEASE ? :$
en hier nog eentje, toen ik de hond aan 't uitlaten was met mijn verkleumde vingers in mijn mobiel getypt..(ja ik krijg op gekke plekken inspiratie...)
reacties HEEL graag!!!!
De straten zijn glad en
het heeft gesneeuwd,
regen komt met
bakken uit de lucht.
Maar ik dans ertussendoor
in mijn felroze bikini want
deze winter is niet
koud genoeg.
Niet koud genoeg
om mijn hartje
te doen bevriezen
en mij
om te toveren tot
een hatend mens.
Al zal het mij benieuwen
of jij je die tijd
herinneren wil dat
mijn hart bevroren was.
Toen ik je
- zonder enige warmte -
vertelde hoe
ik je haatte.
Dus nu zullen we maar
liefhebben
en het daarbij laten.
In een wereld als dit moeten leven.
In een wereld als dit moeten staan.
Soms is het moeilijk.
Maar we zullen allemaal door moeten gaan.
Probeer positief te blijven.
Probeer er alles voor te geven.
Je moet niet blijven zwijgen.
We proberen allemaal te overleven.
Dus maak het elkaar niet moeilijker,
En help elkaar erdoorheen
Dan blijven we allemaal op de been...
@ellen
ja ik was al aan 20 seconden aan het denken,, maar 10 klinkt beter hihi..
dankjewel trouwens..
het klopt idd al had je die 5 seconden dan nog kon het te laat zijn... of zelfs de 5 ergste seconden zijn!
Wanneer de dag is aangekomen
dat ik
eventjes meer
aan jou moet denken
weet ik ook
dat dit de dag is
dat ik alles mag laten gaan
mijn tranen
mijn gedachten
het maakt dan even
niks meer uit
want jou herinneringen
blijven
voor altijd
reacties? :$
Je kan er niet altijd iets aan doen,
soms lukt het gewoon niet.
Je kan het niet altijd oplossen.
Ookal doet het nog zo verdriet.
Je zou er het liefste tegenin blijven gaan,
Maar toch gaat hij zijn eigen baan.
Sommige mensen zullen niet begrijpen wat ik bedoel
Maar het is ook een onbeschrijfelijk gevoel.
Je wil er alles tegen doen, en ervoor vechten.
Deze pijn zal niemand kunnen hechten.
Het liefste zou ik het uit zijn hoofd praten.
En hopen dat hij ons niet gaat verlaten.
Blijven denken het komt wel goed,
en blijven hopen dat hij het toch niet doet.
Maar ik moet proberen het een plek te geven.
En naar een goed einde blijven streven.
please reacties? :$
@nikki
dan neem je toch 10 seconde?!
hahah nee dat was een geintje...
ik vind het goed, heel erg goed...
5 seconden om alles terug te draaien
de tijd gaat door dus zal niet lukken...
en soms als je die 5 seconde wel heb
is het al te laat
reacties please:)
5 seconden
5 seconden kunnen het helemaal anders maken,
5 seconden kunnen je diep raken,
5 seconden heb je nodig om sorry te zeggen,
5 seconden heb je nodig om het uit te leggen,
Had ik maar 5 seconden om het terug te draaien,
Had ik maar 5 seconden om alles langs te laten waaien,
Had ik maar 5 seconden om even na te denken,
Maar ik heb geen 5 seconden,
Ik heb de tijd er niet voor gevonden,
Ik heb geen 5 seconden om,
Om die 5 seconden, 5 seconden te laten duren,
Ik heb gewoon geen 5 seconde, ik moet het dus bezuren.
5 seconden….
hoe meer ik hier kijk
hoe meer kriebels ik krijg
kriebels om te dichten
aan iedereen die dit leest:
GA DOOR MET DICHTEN
één blik
over het randje van de beschermde ogen
die het risico nemen om gezien te worden
opgemerkt door de andere ogen
blind van het knipperen
en de ogen die gekeken hebben
willen nooit meer hun glans verspillen
omdat niets anders nog mooier kan zijn
dan de eerste blik
@Ellen
Als ik het me goed herinner is mn naam daar; Mnin
@demi
echt geweldig!
vind het leuk zoals je eerst begint met uur en dan verder gaat enzo!
x
@Ellen, haha ja ik zag jouwe ook al!
@ Tessa
idd ik herken je gedicht :P
haha!
een klein en kort gedichtje wat vinden jullie ervan?
een dag niet gelachen
is een dag niet geleefd
maar
met de tranen
die ik huil
heb ik
ook daar
niks meer aan
De perfecte datum
Om te schrijven
Om te uiten wat ik voel
Het perfecte moment
Om mensen nou is uit te leggen
Wat ik bedoel
Woorden die zweven door mijn hoofd
Zijn verdwenen
In de leegte
Wil ik is iets liefs doen
Is het weg
Ik kan wel duizend woorden zeggen
Bedenken
Opschrijven
Maar het is allemaal te veel
Vier woorden zijn al genoeg
Ik hou van jou
stiekem verliefd
mezelf verloren
in een diepe warme poel
stiekem verliefd
hoe is het gekomen
dat ik me mezelf niet meer voel
stiekem verliefd
niemand weet het
nouja, niemand behalve jij
stiekem verliefd
hoe moet ik het je zeggen
denk je niet: onee, niet zij?
Anders wel een goed verzinseltje :P
Even een probeerseltje:
Het is jammer
Dat het gedicht op z’n mooist is
Als de maker op z’n slechts is
Top en dal
Compenseren elkaar
Neutraal
please reactie? Mag ook negatief :P
xx
Laat me met rust
Laat me gaan
Je zal me los moeten laten
Je zal me moeten vertrouwen
Laat me nou gewoon gaan
Laat me alleen
Laat me staan
Ik wil ergens heen
Al is het naar de maan!
Laat het nou gewoon
Het is klaar
Ookal is het misschien zwaar
Het is goed
Je weet zelf ook wel,
dat het moet...
Stille tranen,Stille woorden,
Vragen in me hoofd,zonder antwoorden.
Stille pijn,Stille wraak,
Mijn leed, is hun vermaak
Teveel stilte, te weinig kleur
Ik voel me net zo nep als een acteur
Als dit een test was, had ik gefaalt
Maar de prijs, heb ik nog niet betaalt..
@Ellen
Ik heb me net ook aangemeld voor die site. Maak anders via google een account aan @gmail.com pakt ie namelijk wel :)
Uren lang,
Staar ik naar je foto.
Uren lang,
Denk ik aan jou lieve gezicht.
Dagen lang,
Ben ik verliefd op jou.
Dagen lang,
Is mijn leven als een prachtig gedicht.
Weken lang,
Blijf ik van je dromen.
Weken lang,
Ga jij mijn gedachten niet uit.
Maanden lang,
Zie ik alles door een roze bril.
Maanden lang,
Kan ik niet wachten tot ik mijn ogen sluit.
Want telkens als ik dat doe..
Zie ik jou.
Omdat…
Ik al zo lang van je hou.
@Mnon, ik ben het helemaal met je eens, alles wat je maakt en je laat het aan vrienden lezen vinden ze mooi. Ik vind dit zeker een goede site om van elkaar te leren over het maken van gedichten enalles en natuurlijk kan kritiek positief of negatief zijn en dat is ook goed want van je fouten leer je ook weer en dan denk je er bij je volgende gedicht extra op.
xxx Roosje
@Mnon : Helemaal mee eens! ik kijk elke week wel even op deze site...
en af en toe zend ik ook wat in, http://www.basicpublishing.nl/index.php dat is ook een goede site, kan je meerdere sturen... en heb je je eigen plek XD weet niet hoe ik dat moet noemen... alleen mijn mailadres accepteert ie niet dus ..
Wij mensen, als persoon
Hebben altijd wel wat te klagen
Over hoe anderen zich gedragen
Blijkbaar is dat gewoon
Ooit naar jezelf gekeken
In de spiegel jezelf bekeken
Eerst maar aan jezelf werken
Wat ze bij jou merken
x
Weetje wat eigenlijk nog wel het handigst is aan dit soort sites. De kritiek (Kritiek hoeft btw niet direct negatief te zijn maar kan ook positief zijn)
Bij mij is het namelijk zo dat als ik iets aan vrienden laat lezen het direct al mooi en geweldig is.. Maar zij kijken helemaal niet naar hoe het leest, hoe het spreekt, hoe de zinnen zijn geschreven. Ze zien letters die van jou komen dus is het direct al mooi
I will write you something lovely
I will write you something sweet
I just want to see you, close to me
That's all I need
Heaven sings when your around
I'm thinking of a thousand words
But still make no sound
There are a million things
I want to do
But still don't dare
When I'm with you
Every touch makes me fly
Makes time go by
You are whispering
Softly in my ear
I'm hearing little noises
Making me disappear
Let us be
Together my love
ik zoek leukemie gedichten zodra je die hebt gemaakt zal ik hem gebruiken!:-$
en geloof me hij wordt dan wereld beroemd!:P
(onder 1vierkante meter!
als ik huil
doe ik dat stil
zonder
ook maar
een kleine
beweging
tranen
achter grote
sloten
zodat niks
ontsnappen
kan.
reacties please? :$ :$
@merlin
gaat het over jezelf?
hoop het niet ...
wees anders gwn tevreden met jezelf
en hoor wat ik zeg :P
zit trouwens wel wat in , in je gedicht... heb je nog een gedicht?
ben benieuwd naar andere :P
Ik vind hem heel duidelijk, t beschrijft goed hoe zo iemand zich voelt.
reacties op mijn gedicht please? :$
@ tessa denk dat ik weet wat je bedoelt :P
@Ellen
wat prachtig uitgedrukt! leest ook lekker door.
misschien zou je sommige dingen alleen een beetje anders kunnen omschrijven omdat het anders iets te simpel klinkt, bijv: Een hele tijd later.
snap je wat ik bedoel?
@ Ellen
Herkenbaar en cker in de meeste gevallen waar!! Leuke manier van rijmen..
willen er mensen reageren op mijn gedicht, ben beniewd wat andere mensen er van vinden ! :O ;)
Hoe het is om je ergste vijand aan te kijken.
Vroeger was ik zeer onzeker
Ik werd gepest
Om mijn kleding, dat aparte vest
Ze pestte me, telkens weer
Ik was bang, bang voor mijn vijand
Elke keer weer
Een hele tijd later
Wilde ik al mijn angsten kwijt
Weg, als of het nooit heeft bestaan, de verledentijd
Ik zocht alle gevaren op
Om al mijn angsten te overwinnen
Dat alles weg is, ook diep van binnen
Heel mijn wereld stond op zijn kop
Ik zocht mijn ergste vijand
Net zolang tot ik haar gevonden had
Elke weg ben ik gegaan
Om tegen over haar te kunnen staan
Ik stond voor haar
En opeens, echt heel raar
Voelde ik de woede opkomen
Na al die tranen die stroomden
Mijn hoofd ging omhoog
Ik keek haar recht in haar gezicht aan
Ik wilde haar slaan, mijn woede moest er uit
Mijn arm ging omhoog en…
Ik kon het niet
Ik keek namelijk in haar ogen
Ik kon het niet geloven
Wat ik zag, het was verdriet
Ik keek nog een keer, het was de waarheid
Verdriet, pijn en eenzaamheid
Ik knipper met grote ogen en slik
Mijn ergste vijand is net als ik
Calorieën geteld
Gegeten
Weer uitgebraakt.
Stad in geweest
Zogenaamd gegeten
Stiekem rondgedwaald.
Computer opgestart
Pro-Ana sites bezocht
Weer uitgelogd.
‘Waarom’
Krijg ik te horen
Vingers in mijn oren.
Hoor geen vraag
Geef geen antwoord.
Nee, ik denk het niet, het is niet voor niets de sluitingsdatum.
Volgend jaar beter.
Ik heb een vraagje.. ik keek pas 3 dagen na sluitingsdatum op deze site.. maar kun je alsnog een gedicht insturen?
Ja hij is echt mooi hoor, niet meer veranderen
Onder mij, ik vind het wel leuk zo! Niet aanpassen, hijs af!
Perron 1 in Amersfoort, je sprak me aan.
Je wilde me daarna niet meer laten gaan..
Na een paar maand was het voorbij
Ik dacht ‘hij houdt toch niet van mij’
6 jaar later een afspraakje gepland
en je bent nog steeds die geweldige vent!
ik zag je, we kusten het voelde goed
‘blijf je bij me?’ Vraag ik vol goede moed..
# moet nog aangepast worden hoor.. graag reacties
Ik durf niet alleen te zijn,
alleen met mijn gedachten
ben bang voor de eerlijkheid
die alles zou onthullen
mijn muur van leugens
is zoveel makkelijker
dan een muur van eerlijkheid
wat moet ik doen als ik zo kwetsbaar, zo eerlijk
hem vertel wat ik vertellen wil
wanneer ik weet dat alleen dan hij me kwetsen kan
en ik alleen dan , gelukkig kan zijn
De eerste steen is gezet
en deze keer zal ik afmaken waaraan ik begonnen ben
Ik vraag me af: ben jij het? misschien is zij het
weer moet ik zeggen: Het gaat niet werken het spijt me
Je bent een leuke meid maar
Als ik dat gevoel niet heb, hoe kan ik dan ooit bij je blijven
Niet dat ik je gebruik maar
Wordt het een relatie dan ga ik er van uit dat het uitgaat
Begrijp je? weer zo'n gevoel alsof ik anders ben
Liefde is een bitch en bij mij speelt ze hard to get
Een stap gezet waardoor ik weer op mijn kop val
Weer val ik op dat meisje waarbij ik niet op val
En ik geniet er van
Voor mij heeft het geen zin als het easy kan
En ik kan er niks aan doen maar ik ben kieskeurig
Dus weet ik nou juist wel of niet wat liefde is
Voor mij moet het echt zijn
Niet je stereotype rapper die sletjes fixt voor een wedstrijd
Ik ben opzoek naar de ware als het ware
Maar waarschijnlijk zijn wel meerdere dat waardig
Wazig, hoe kom ik je waar tegen?
Waanzinnig wanneer ik haar mag waarnemen
Waar waren we gebleven?
Wie weet worden wij wel wat wij willen wezen
1, tot die tijd blijf ik alleen
En blijf ik alles geven voor de fame, dus we zien wel
pfoe, gisteren mijn gedichten ingevoerd, hoefde alleen nog op verzenden te drukken.. gedaan, spannend spannend spannend! Hopen dat ik erin kom!
x
hoeveel mensen hebben er al gedichten ingestuurd voor dit jaar?
Als Chinezen niet zo goed konden kezen
zouden er niet zoveel Chinezen wezen
Wooops, toen was het 31 januari, en toen hadden we nog maar een paar uur om wat in te zenden.
Gebeurt me eigenlijk elk jaar, maar misschien helpt die druk wel, want ik sta nu 3x in de bundel, waarvan één maal op het festival.
Nomnomnom naamloos liedje :3
Iemand een idee?!
The look in your eyes
Makes time pass by
So easily
It makes me like I can't breath
The feeling of your skin
Makes me live in my own world
Won't let anyone in
When your hand touches mine
Step by step
We walk away
No words left
To scream at me
Will you ever let go?
All the things we went through
Please, No
Don't erase my memory
Me and you
You and me
Together we stand strong
Together we will be
Step by step
We walk away
No words left
To scream at me
People do anything
To fill up the queit
Fill up our mind
Run
To the highest tree's
Make me flow away
With your eyes
That make me say
I love you
Even more then yesterday
Step by step
We walk away
No words left
To scream at me
My eyes are lost on yours
I don't care about a world
Everything is lost without
If you be the anchor that keeps my feet on the ground
I'll be the wings that keep your heart in the clouds
Every second without you
I'm tortured for a century
Knock me down and out
Step by step
We walk away
No words left
To scream at me
Zeg maar niets
Ik wil de woorden niet horen die mijn pijn gaan doen
Jou ogen die mijn aankijken zeggen al genoeg
Jou houding heeft alles al verplakt
Zeg maar niets
Zelfs de mooiste liefde raak ik kwijt
Er zijn alleen maar herinneringen
Aan de mooiste tijd van mijn leven
Zeg maar niets
Ik wil de woorden niet horen die mijn pijn gaan doen
Jou doen en laten van de laatste tijd hebben het al duidelijk gemaakt
Ik was er al op voor bereid, maar wilde het nog niet geloven
Zeg maar niets
Zelfs de mooiste liefde raak ik kwijt
Er zijn alleen maar herinneringen
Aan de mooiste tijd van mijn leven
Zeg maar niets
Ik wil de woorden niet horen die mijn pijn gaan doen
Ga maar weg en laat me alleen ..
Ik weet heus wel,
dat sprookjes niet bestaan.
En dat er nooit een ridder
op een paard voor me zal staan.
Ik weet heus wel,
dat ik een prins wel kan vergeten.
En dat ik blij moet zijn
als ik ooit iets van de ware liefde kom te weten.
Ik weet heus wel,
dat dit het echte leven is.
Maar gun me even tijd
zodat ik kan dromen over wat ik mis.
- maar al is dit dan het echte leven,
dat betekent niet dat ik mijn dromen op zou moeten geven -
A letter of love
A letter to say how much I need you.
How much I love you.
This is true.
I love you for two.
Nobody can change my mind.
Cause I always love you.
You say the true.
I love what you say and what you do.
We’re always together.
You’re forever in my heart.
This is a love letter.
Cause you’re lovely and smart.
But everything I think.
Is not true.
Is what I write with my blue ink.
But I like everything you do.
Lopend door een zee van sterren,
kijkend naar de maan.
Het lichte schijnsel aan de hemel,
die nooit meer zal vergaan.
Duizenden sterren aan de hemel,
zwevend in de lucht.
Schitterend in mooie kleuren,
fluisterend op hun vlucht.
De inktzwarte nacht kijkt op me neer,
De eerste zonnestralen verschijnen aan de hemel.
De maan en sterren zijn niet meer...
____
Verzonken in mijn eigen wereld,
lopend hand in hand.
Jij bent voor eeuwig de mijne,
in dit prachtige land.
Maar in het echt, ligt het heel anders,
je ziet mij niet staan.
Het maakt gewoon niet uit,
hoe vaak mijn ogen je kant uit gaan.
Je mooie glimlach,
maakt me blij.
En ik krijg de neiging om te roepen;
"KOM HIER! Kom bij mij..."
Liefde, zit er voor mij niet in,
Ik laat hem maar met rust...
voorlopig
hallo allemaal,
wat een prachtige gedichten staan hier! Vergeten jullie niet om de gedichten ook in te sturen voor de wedstrijd van Doe Maar Dicht Maar? Als je dat tenminste wilt. De gedichten kun je nog tot 1 februari inzenden via de website (kijk bij festival en programma). Inzenden van gedichten kan NIET via Online kettingdichten of Reacties.
Groet,
Team Doe Maar Dicht Maar
het onderscheid tussen de nacht en de bomen
je weet dat het er is
maar het laat zich niet zien
hoe je ook kijkt
de nacht is schuw
tijdje niet geweest. wat kan iedereen hier toch mooie dingen maken. :D
``````````````````````````````````````````````````````````
gedachten vliegen in het rond
in mijn slaap
of
als ik wakker ben
een verhaal
met kleuren
kan ook nog
zwart wit
de grenzen
van mijn dromen
zijn oneindig
zonder zicht
reacties?? "$
Laat de muziek maar spelen
En mijn problemen verdwijnen
Laat mij lekker dansen
Tot de zon zal verschijnen
In de donkere duisternis
Dreunt een harde beat
En ik blijf hopen
Dat niemand mij gebroken ziet
Dansen in de duisternis
Voor altijd en niet voor even
Ik dans alles van me af
Want muziek is mijn leven
Reacties ;$
wat ongelooflijk mooie gedichten zeg.
(eerste versie)
Zonder jou
Open ik lege enveloppen
Zie ik de regenboog
In zwart en wit
Vergeet ik de sleutels
Ik mis je
Net als de trein
The look in your eyes
Makes time pass by
So easily
It makes me like I can't breath
The feeling of your skin
Makes me live in my own world
Won't let anyone in
When your hand touches mine
Will you ever let go?
All the things we went through
Please, No
Don't erase my memory
Me and you
You and me
Together we stand strong
Together we will be
Ik had gezegd dat ik het nog verder zou schrijven. Hier is het vervolg.
Op een grote afstand in mijn hoofd
Sluipt stiekem een idee op sokken
Ik wenk het dichterbij
Maar plotseling lijkt het verdwenen
(Vervolg)
Verborgen achtervolgd het mij
Ik doe mijn best het te omvatten
maar vraag me af:
wie is de kat en wie de muis?
Mijn woorden zijn kwijt
ik verloor ze ergens onderweg
ik weet niet waar dit heen lijd
maar ik kan niet meer trug, wat ik ook zeg
Mijn woorden zijn zoek
en ik ben niet zeker of ik ze vinden wil
omdat ik mezelf keer op keer vervloek
en denk, wees maar gewoon stil
Mijn woorden zijn weggeraakt
nu spreek ik enkel geluidloos
niet dat het iemand uitmaakt
ze vergeeten mij moeiteloos
Mijn woorden heb ik achtergelaaten
ook al spreeken ze nu nog in mijn hoofd
ik kan nu enkel geluidloos praaten
ik heb me van mijn geluid beroofd
beige
de kleur van mn fiets
je kan er op rijden
verder niets
As the stars where raining on your skin
Broken heart, won't let no one in
Driven by the river
Make the words believe
Your presence lingers me
The floor is shaking
Under my feet
Every time
I see you cry
Just walk away
Walk over me
Never leave me so alone
Paranoid
Between the noise
Explosions in my head
And a strange little voice
Say I don't want to
let you know
It's hard for me
To let you go
Dankje Crimson.
Amor, Amor
wees de muze
van mijn moeite
blijf de moeder
van mijn moed
geheim
@Mosredna, heel apart geschreven, erg leuk.
Dit is meer een krabbel:
Ik vraag je vroeger te herinneren als een mooie tijd. Ik vraag je vroeger te zien als het verleden. Ik vraag je vroeger nooit te verwarren met de toekomst. Ik vraag je vroeger nooit te vergeten. Want vroeger, was jij en ik nog wij. Vroeger, waren jou lippen op de mijne. Vroeger, was de liefde nog iets logisch. Vroeger was een hele lange tijd. Maar sinds vroeger voorbij is, lijkt vandaag zo leeg. Sinds vroeger voorbij is lijk ik wel alleen. Sinds vroeger voorbij is voel ik me eenzaam. En vraag me af, denk jij aan vroeger of aan mij. Denk jij aan vroeger als een mooi verleden. Of zie jij vroeger, als een sombere tijd. Denk jij aan vroeger als een voorbeeld voor het heden. Of zie jij vroeger als een verspilling van je tijd. Ik denk, was vroeger maar het heden. Ik denk, ging vroeger maar nooit voorbij. Maar vroeger, hoort nu tot het verleden. En zo hoor jij toch nog een beetje bij mij.
zolang jij jou liefde blijft geven
blijf ik stil en blijf vluchten in jou armen
en sluit ik mijn ogen als ik merk
dat mijn gevoel is weggebleven
zolang je laat merken dat je van me houdt
blijf ik liggen op je schoot
en sluit me af voor je suizende woorden
die in de holle ruimte weeklinken als eenvoud
zolang je laat merken dat ik de enige ben
blijf ik leunen op je schouders
en sluit me volledig af voor wie jij bent
maar geef mij nog een keer jou gevoel voor mij
voordat ik voor altijd bij je wegren
Life goes on
With blue skies
Fallen death
Happyness and torture
There'll be true love
Scratching of the broken heart
A never ending horro happy
The dream
That shadows far
Makes love to sweet
To recall
Face the dawn
Of darkest blood
Mixed up feelings
Heaven hell
Devil angel
Broken glow of everlong lasting love
It hurts to be happy
I'm happy it hurts
Crimson: Leuke stijl!
Jaren geleden dat ik hier was. Maanden geleden dat ik dichtte.
Hier een ontzettend egoïstisch gedicht - alleen waardevol voor mezelf.
Vertel – Vertel me
Met je ogen gesloten
Waarom ren
Waarom – Sluit je ogen!
Zeg de woorden
Vang het lied
Stop met komen
Stil ’t verdriet
Voel – Voel me
Met je hart gesloten
Waarom ben
Waarom – Sluit je hart!
Geheel op slot
Geen heldendicht
Dan geeft geslepen glas
Verward gezicht
@ Mnon; dankje! Jouwe is ook lovely (ll)
@ Tiffany; echt mooi!
Als de lucht echt zo blauw is,
waarom is de nacht dan zwart?
Waarom zijn wolken wit
en worden sterren geel genoemd?
Waarom is regen doorzichtig
maar niet onzichtbaar, waarom
is er iets dat ruimte heet en
dingen zoals mars en pluto
waarom heten die planeten?
Waarom is gebroken wit
niet crèmekleurig en lichtrood
niet gewoon maar roze?
Waarom is een man geen vrouw
en noem je een eekhoorntje
geen vis?
Slechts één antwoord dat luidt;
't is simpelweg zoals het is.
Tiffany, ik vind vooral het begin echt heel erg mooi, echt mooi geschreven
wow mnon je maakt echt goede gedichtjes :$
Lost love (again)
De roos die groeide in oktober
Verloor haar blaadjes reeds in maart
Alleen het knopje bleef, zeer sober
Slechts de essntie maar bewaard
Maar mijn gesloten ogen zagen niets,
Wilden ook niet zien
Tot de tijd mij slechts nog dagen liet
En kille bovendien
En de echte roos, zij slaapt nu, in de koude harde grond
En droomt zachtjes van de dag dat zij weer uit een knopje komt
Maar de groene tak met stekels, eens de mooiste van het land
Ligt nu stervend op de tegels, net gevallen uit mijn hand
@Marlin Mooi gedicht!
I want you
To want me
I need you
To need me
I'll resque you
To save me
From myself
Und
Too much to write
Too much to say
I can't get it out
All in the same way
Can't write a word
Can't write it's okay
Can't write I'll run
Can't write I'll stay
I wait for the time
Where it all comes out someday
Can't say I love you
Can't deny
It's true, My world's a mess
And I'm still shy
Need to speak up
Say what I want
Stop rewinding
From our lost start
This is my story
A horror tale
I need to get away from here
Sail
Tot the end of the earth
If I'm with you
It's all worth
Can't forget
Your smile
When you were slowly
Passing by
At least I wrote of everything
Every word that's still within
May never come out
Nagels krassen in haar lichaam,
over messen nog niet gesproken.
In tijden van onverdraaglijke pijn
op zichzelf ingestoken.
Dikke truien en lange broeken
doen hun best de wonden
te verbergen maar ze gaan
door merg en been.
Een hopeloos meisje niet wetend
wat ze doen moet of
wat haar te wachten staat.
Een meisje met wonden
die niet meer helen en
een spiegelbeeld dat ze haat,
toen haar pijn ontdekt werd
was het te laat.
Een hulpeloos meisje
begraven onder de grond
'ik hield van jullie' in haar
polsen gekerfd want die woorden
komen niet meer uit haar mond.
Haar naam in zoveel harten
gevestigd, jammer dat ze
dat van tevoren niet wist.
Een meisje kijkt vanuit de hemel
op ons neer, we zullen ons haar
blijven herinneren en in onze
harten dragen, keer op keer.
Zie dat meisje daar
Gevochten om op de wereld te zijn.
Toch begrijpt ze niets ervan.
Waarom voelt zij nu zoveel pijn?
Daar zit ze dan.
Zie dat meisje zo kwetsbaar en klein.
Gestreden om te leven.
Toch is haar leven naar grijs verkleurd.
Niemand die haar geluk kan geven.
Door dingen die in het verleden zijn gebeurd.
Ze is altijd naar morgen blijven streven.
Toch is ze door de pijn verscheurd.
Ze is gebroken door de tijd.
Daar zit ze eenzaam en verward.
Nog steeds voert zij haar innerlijke strijd.
Ze heeft zoveel verlangens diep in haar hart.
Daar zit ze turend in de nacht.
Achtervolgd door haar verleden.
De maan die vriendelijk naar d'r lacht.
Haar vertrouwen verloren in dit heden.
Altijd heeft ze hoop gehouden.
Ze liet haar kracht nooit varen.
Vertrouwend op de mensen die op haar bouwden.
Maar nu zit ze verslagen uit het raam te staren.
Ze hoopte altijd dat de zon voor haar zou schijnen.
Nu weet ze beter dan toen.
Ze hoopte dat al haar problemen zouden verdwijnen.
Nu weet ze niet wat ze moet doen.
Was alles maar gemakkelijker dan dit.
Dan deed het leven haar niet zo'n zeer.
Ik vraag me af wie het meisje is dat daar zit.
Wie is dat meisje die vecht keer op keer?
Nu zie ik haar betraande gezicht.
Ze fluistert 'wat is alles oneerlijk verdeeld'.
Haar gevoel legt zij nu in dit gedicht.
En dan zie ik; dat meisje is mijn spiegelbeeld..
Veelgestelde vragen,
Beslissen hoe ik me voel,
Een vraag van wanhoop, van verdriet.
Vele antwoorden krijg ik niet.
Ik heb me opengesteld voor iedereen,
En nog blijf ik vele malen alleen.
Ik heb niemand die precies weet,
Wat ik doe, waaraan ik denk.
Ik probeer te veranderen,
Zodat ik ben zoals zij,
Maar hun laten me vechten,
Terwijl hun niet eens de ware zijn.
In mijn koelkast, zie ik wat appelkoek
een pannenkoek en een paddenstoel
een kangoeroe, een zwart met groene kakatoe
varkenspoep en wat kattenvoer
Ik ben tantoe stoer, ik eet als twee zwijnen
Ik win altijd bij eetwedstrijden
klote, ik heb gister weer eens bonen op
en al heb ik cola op, wildplas ik bomen om
ik drink een molentof, wat doet die molen tof?
veel spam-mail, ik heb wel honderd broden op
Soms komen
woorden
naar boven
Zonder te
kloppen
stappen ze binnen
Maar
willer er meteen
weer uit
Ik pak dan een pen
en schrijf ze op
Ik ben niet z'n
flapuit
De liefde leek me te verblinden, te leiden naar een leven die ik verre weg nooit zou ervaren.
Die ik verre weg nooit zou mogen zien.
De dagen leken me op te slokken,
me te inhelen en weer uit te blazen.
Alles leek zijn laatste adem uit te blazen.
De ware ogen die ik achter me masker hield,
leken eindelijk te tonen wie ik werkelijk was.
Voor iedereen leek deze ontmaskering een stap om mij te helpen,
maar ze waren dagen, maanden, jaren te laat.
Ze hadden eerder moeten zijn,
mijn laatste noodkreet hoorde ze te horen.
Ze hadden me moeten helpen,
toen het net was begonnen.
Nu is het te laat,
Is de eeuwige pijn te diep in me gedrongen.
De borden die mijn ziel moesten houden,
waren langzaam al gebroken.
Niet meer te lijmen stukjes in mijn lichaam,
Niets was ook nog maar heel.
Ik was te ver gegaan,
Had mijn hoofd verloren in deze strijd.
Ik ben nu verloren,
Met niks meer om me heen.
Verloren was ik tot in de eenzaamheid.
@Pappie: Ik vind je taalgebruik creatief. Ik heb echter geen idee wat je wilt zeggen of wat voor emotie je wilt oproepen.
Op stelten bestel ik een stel bestelbusjes
En bestel busjes, rappen met usher
Leg ik een lusje in mijn stekkerdoos
Als ik eten wil maak ik snel nekkenbrood
Lekker, eet met vorken, twee hamers
Zelfs het toilet is hier een eetkamer
Ik eet kamers alsof het van snoep is
Hans en Grietje vatten een voet vis
Ik hou van eten, Frans Bauer weet het
Ik heb ooit zeekoeien rauw gegeten.
Zo, hé nu moet ik snaaien
Leg vlees op de grill met een schroevendraaier
Moeilijk betalen met acht punaises
Daarom doe ik friet bij de mayonaise
Ik wil chips, gewoon, paprika
Want ik heb meer hongersnood dan Afrika
ik hoop da ge ook engelse gedichte moogt wnt ik schrijf al jaren lang engelse gdichte....
njha andrs bn ik tog .... up xD
@ Daphne: een GOED begin is het halve werk!!!
Geen vertrouwen in
de wereld
om ons heen
Geen hoop in
de woorden
om ons heen
alleen onze dromen
geven ons nog dat
wat wij verlangen
geen leven meer in
de realiteit
alleen mijn dromen
kunnen me nog redden
Op een grote afstand in mijn hoofd
Sluipt stiekem een idee op sokken
Ik wenk hem dichterbij
Maar plotseling lijkt hij verdwenen
(....to be continued;))
Ik op deze wereld
Ik voel me niet helemaal passen in de wereld waar ik woon
Ik probeer alles om me heen maar te snappen
Ik probeer voor alles open te staan en laat alles maar op me af komen
Ik zal wachten op de tijd en zal zien wat er allemaal zal gebeuren
Ik voel me alleen op deze grote wereld
Ik word overdonderd door alle gedachtes die door me hoofd gieren
Ik probeer van dag tot dag te leven en van alles te genieten, maar soms word het veel te veel voor me!
Ik zal wachten op de tijd en zal zien wat er allemaal zal gebeuren
Ik voel me niet helemaal passen in de wereld waar ik woon
Ik probeer alles om me heen maar te snappen
Ik probeer voor alles open te staan en laat alles maar op me af komen
Ik zal wachten op de tijd en zal zien wat er allemaal zal gebeuren
Ik voel me anders op deze grote wereld
Ik geniet, ik huil, ik lach, ik schreeuw, ik zing, ik wacht en ik zie
Ik probeer de grote wereld te snappen
Ik zal wachten op de tijd en zal zien wat er allemaal zal gebeuren
Ik voel me niet helemaal passen in de wereld waar ik woon
Ik probeer alles om me heen maar te snappen
Ik probeer voor alles open te staan en laat alles maar op me af komen
Ik zal wachten op de tijd en zal zien wat er allemaal zal gebeuren
@marlin: dankje, jouwe ook mooi idd vooral die engelse
@roosje: mooi.
Ik wil je kwijt raaken
achter laten
je kan me enkel zieker maaken
had me gewoon met rust gelaaten
Ik wil je vergeeten
alles van jou
ik wil het niet meer weeten
wat er gebeurt zijn zou
Ik voel jou handen
nog steets op mijn huid
kan ik het verleeden niet verandren
ik roep het luid:
'Had ik je maar nooit gekent
dan had je mij dezen angst niet kunen geeven
nu weet ik wat voor klootsak jij bent
ik wil niet meer met jou litteekens leeven'
Kon ik je maar uit mijn geheugen wissen
dan zou het allemaal anders zijn
ik zal jou nooit missen
alsjeblieft verdwijn...
ik wens iedereen nog maar een goed &gezond 2010
------------------------------------------------------------------------------------
Een teken van verdriet
ik brand mijn hand
aan een gedoofde kaars
mijn gedachten ergens anders
verlaten van de wereld
de hele dag
tranen om me heen
niet van buiten
ik laat me niet graag zien
maar van binnen
begint het te stromen
zonder eind in het zicht
alleen in een hoekje
is waar ik het liefste zit
donker
zodat niemand ziet
wat ik heb
want dat is
heel veel verdriet
@ Marlin dat engelse gedicht vind ik erg mooi ( en erg herkenbaar :X )
en een gelukkig nieuwjaar nog iedereen! :) xx
iedereen een heel gelukkig, voorspoedig, prachtig, fijn 2010 toegewenst! dikke kus x
Jij bent mijn prins
ik jou prinsesje,
en ik dacht dat
dit een sprookje was.
You're my prince
and I'm your princess.
I thought this was a
fairytale, but I was
wrong. My name's
not Cinderella,
because she
ended with a
happy ever after
and for me
it's just like hell.
But you're still
my prince.
@bloedrood; echt heel mooi! zo mooi beschreven! de spelfouten maken inderdaad niks uit, zolang je het gedicht maar begrijpt!
Ik zag je kijken
toen ik viel
samen met mijn bff
ik keek haar aan
en toen naar jou
maar jij was weg.
Ik zag je nog
schaatsend in de
verte met je rekje
en je vrienden.
Nietsvermoedend
stond ik op
en schaatste verder
met mijn bff.
Ik zag je wel kijken
een aantal keer
als ik mezelf weer
keihard door de
bochten boorde
en mezelf weer
verloor
in jou gezicht.
Toen ik stilstond
op de grote baan
kwam je ineens
voor me staan
je vroeg mijn naam
en ik lachte.
@mnon: dankje! ;$
@Bloedrood
Slechte spelling maakt een gedicht niet beter of slechter.
Hij blijft echt ontiegelijk mooi :)
@mnon: Dankje... ;$
Sorry voor slegte speling ;) disleksie.. :(
@Bloedrood
echt n vet mooi gedicht!
De wind voelde zo koud
De zon was in de zee verdronken
Ik stond daar zo alleen
Was ik maar in de zee weggezonken
Het maakte daar niet uit
Geen protest
Geen teegen geluid
Alleen de stilte die zo hard sprak
Ik kon nog zo hard schreewen
Maar niemand die het hooren kon
Alleen de zeemeewen
En de weggezonken zon
Ik wil weer trug naar daar
Waar het allemaal zo anders was
Alles kon, niets was raar
Maar nu ben ik weer hier
Hier word overal opgelet
Ik kan hier echt niet teegen
Ik weet niet of ik het hier red
Ik blijf zoeken naar de weegen
Trug naar die mooien plek
Ik zit voor die spiegel
Te kijken naar mijzelf
Zoekend naar een antwoord
Te vinden in mij
Geluiden gaan langs mij heen
Uren gaan voorbij
Maar stil en zwijgen
Blijf ik zitten op de grond
Mijn spiegelbeeld huilt
Ik probeer het te troosten
Maar mijn vingertoppen voelen koud aan
Op het weerspiegelende glas
Ik wil bij haar komen
Mijn armen om haar slaan
Maar de spiegel, hard en kil
Houdt me vast in deze wereld
Ik zie háár angst,
Háár pijn, háár verdriet
Míjn angst, míjn pijn
En míjn verdriet
Ze kan niet weg uit de spiegel
En onaantastbaar als ze is
Vraag ik me af
Wie er echt opgesloten zit
Reacties?
Liefs,
@ Roosje
Dankje :) het gedicht was die dag gemaakt :P maar ik had al heel lang niks meer gepost.. dat bedoelde ik eigenlijk maar het maakt ook niet uit :P.